Προσφερόμενα Μαθήματα 2026-2027

Σκοπός του μαθήματος είναι να εξοικειώσει τους/τις φοιτητές/τριες με τη δομή και τα γλωσσικά χαρακτηριστικά του ακαδημαϊκού λόγου, προκειμένου να αναπτύξουν τις δεξιότητες που χρειάζονται για την κατανόηση και την παραγωγή του. Συγκεκριμένα, το μάθημα έχει στόχο να βοηθήσει τους/τις φοιτητές/τριες να καλύψουν τις επικοινωνιακές τους ανάγκες ως μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας. Κατά τη διάρκεια του εξαμήνου μελετώνται διεξοδικά τα χαρακτηριστικά του ακαδημαϊκού λόγου μέσα από τη διερεύνηση διαλέξεων, βιβλίων, άρθρων, διδακτικών εγχειριδίων και άλλων γραπτών και προφορικών ακαδημαϊκών κειμένων.

Το μάθημα αυτό, που αποτελεί μέρος του Προγράμματος Γλωσσικής Κατάρτισης, αποτελείται από εβδομαδιαίες διαλέξεις και φροντιστηριακά σεμινάρια κατά τη διάρκεια των οποίων προσφέρεται η δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος και να γίνουν πρακτικές ασκήσεις. Επιδιώκεται η χρήση των ΤΠΕ, όπως η αναζήτηση πηγών πληροφόρησης στο διαδίκτυο, η χρήση πολυμεσικών προγραμμάτων κλπ., ενώ ενθαρρύνεται η ενασχόληση των φοιτητών/τριών με εποπτευόμενες εργασίες και με υλικό αυτοεκπαίδευσης. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει ένα κύριο και ένα βοηθητικό θεωρητικό σύγγραμμα και ένα φάκελο σημειώσεων που διανέμεται στους/στις φοιτητές/τριες και περιέχει φύλλα εργασίας για εξάσκηση στην τάξη, συμπληρωματική θεωρία, παραδείγματα και ασκήσεις για τις διαλέξεις και τα σεμινάρια, κατάλογο με προτεινόμενες ηλεκτρονικές λίστες και σχετικές ιστοσελίδες. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική γραπτή εξέταση και σε προαιρετικές εργασίες. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκουν: A. Τζάννε, Ε. Υφαντίδου

Στόχος των μαθημάτων «Γλωσσολογία Ι» και «Γλωσσολογία ΙΙ» είναι να εισαγάγουν τους/τις φοιτητές/τριες στην επιστήμη της γλωσσολογίας, προσφέροντας μία ευρεία και συγχρόνως διεξοδική κάλυψη των επιμέρους θεμάτων και κλάδων. Το μάθημα «Γλωσσολογία Ι» εισάγει σε βασικούς προβληματισμούς της σύγχρονης γλωσσολογίας και εξετάζει τα βασικά επίπεδα γλωσσικής ανάλυσης που αφορούν στη μορφή. Ειδικότερα εξετάζονται τα εξής:

1. Η φύση της γλώσσας: κοινωνικοί και ψυχολογικοί ορισμοί, περιγραφική και ρυθμιστική γλωσσολογία.
2. Διακριτικές ιδιότητες της ανθρώπινης γλώσσας, σύγκριση με άλλους κώδικες επικοινωνίας.
3. Διαδικασία απόκτησης της μητρικής γλώσσας.
4. Φωνητική: οι ήχοι της γλώσσας, αρθρωτική περιγραφή και κατάταξη.
5. Φωνολογία: οι σχέσεις των φθόγγων, φωνολογικοί κανόνες.
6. Μορφολογία: η λέξη και τα συστατικά της, κανόνες μορφολογίας, μηχανισμοί σχηματισμού λέξεων, αυθαιρεσία και προβλεψιμότητα λεξιλογικών στοιχείων.
7. Σύνταξη: η πρόταση και οι συστατικές φράσεις, συντακτικοί κανόνες, παραγωγή προτάσεων, συνθετικότητα και ιδιωματισμοί.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή διαλέξεων, στη διάρκεια των οποίων δίνεται η δυνατότητα στους/στις φοιτητές/τριες για διάλογο με τον/την διδάσκοντα/ουσα. Περιλαμβάνει την ενασχόληση των φοιτητών/τριών με ασκήσεις μέσα στην τάξη ως μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας με τη χρήση φύλλων εργασίας. Προβλέπεται επίσης η περιστασιακή παρακολούθηση διαλέξεων από προσκεκλημένους/ες επιστήμονες πάνω στις θεματικές ενότητες της προβλεπόμενης ύλης. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει ένα κύριο θεωρητικό σύγγραμμα, φυλλάδια με εκπαιδευτικό υλικό κατά μάθημα και φάκελο σημειώσεων (reader) με συμπληρωματική θεωρία και ασκήσεις που διανέμονται στους/στις φοιτητές/τριες. Στους/στις διδασκόμενους/ες δίνεται και κατάλογος με έντυπη βιβλιογραφία. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην απόδοση στις ασκήσεις, στη γενικότερη συμμετοχή στην τάξη και στην τελική εξέταση. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκουν: Μ. Γεωργιαφέντης, Ν. Λαβίδας

Tο μάθημα αυτό έχει σκοπό να παρουσιάσει διαφορετικά είδη πεζού λόγου σε διαχρονικό πλαίσιο και σε σχέση με τις ιστορικές-κοινωνικές παραμέτρους, τα οποία είναι ταυτόχρονα ενδεικτικά των καλλιτεχνικών ρευμάτων κάθε εποχής. H εισαγωγή περιλαμβάνει αναφορά στη γενεαλογία του μυθιστορήματος καθώς και αποσπάσματα πεζού λόγου του 18ου αιώνα από συγγραφείς όπως ο Defoe και ο Swift. H υπόλοιπη ύλη καλύπτει ένα μυθιστόρημα του 19ου αιώνα, αντιπροσωπευτικό του ρεαλισμού, από τον Charles Dickens ή την George Eliot και διηγήματα (ή και ένα μυθιστόρημα) του 20ου αιώνα από τους συγγραφείς Conrad, Joyce, Lawrence, Forster και άλλους.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή διαλέξεων, στη διάρκεια των οποίων δίνεται η δυνατότητα στους/στις φοιτητές/τριες για διάλογο με τον/την διδάσκοντα/ουσα. Επιδιώκεται η παρακολούθηση ομιλιών από τυχόν προσκεκλημένους/ες επιστήμονες και η χρήση οπτικοακουστικών μέσων διδασκαλίας. Xρησιμοποιούνται έγκυρες εκδόσεις λογοτεχνικών κειμένων, δύο ανθολογίες και φωτοτυπημένο εκπαιδευτικό υλικό (handouts). Tα ανωτέρω συμπληρώνονται με κατάλογο προτεινόμενης έντυπης βιβλιογραφίας, ενώ παράλληλα ενθαρρύνεται η αναζήτηση ηλεκτρονικών πηγών πληροφόρησης στο διαδίκτυο. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στη γενικότερη συμμετοχή των εκπαιδευομένων στην τάξη και στην τελική γραπτή εξέταση. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκουν: Ά. Δεσποτοπούλου, Τ. Κοντού, Β. Μαρκίδου

Το μάθημα μελετά την αμερικανική πεζογραφία από την πρώτη περίοδο της ανάπτυξής της και τους/τις κλασικούς/ές συγγραφείς του 19ου-20ου αιώνα, έως τους/τις μεταμοντέρνους/ες πολυπολιτισμικούς/ές συγγραφείς. Οι ιστορικές και κοινωνικές παράμετροι της πεζογραφίας εξετάζονται σε συνάρτηση με τις υφολογικές διαφορές, όπως αυτές εμφανίστηκαν στα κυρίαρχα λογοτεχνικά κινήματα, δηλαδή στο ρεζιοναλισμό, στο ρομαντισμό και υπερβατισμό, στο ρεαλισμό, στο συμβολισμό, στο μοντερνισμό και στο μεταμοντερνισμό. Το μάθημα καλλιεργεί επίσης την ικανότητα της κριτικής ανάλυσης των κειμένων ως πολιτισμικών προϊόντων και ως φορέων ιδεολογικών και κοινωνικών προβληματισμών μέσα στο πλαίσιο της εποχής που τα παρήγαγε.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή διαλέξεων, στη διάρκεια των οποίων δίνεται η δυνατότητα στους/στις φοιτητές/τριες για διάλογο με τις διδάσκουσες. Επιδιώκεται η επιστημονική έρευνα κυρίως μέσα από το έντυπο βιβλιογραφικό υλικό αλλά και την αναζήτηση πηγών πληροφόρησης στο διαδίκτυο, με στόχο την απόκτηση διαφοροποιημένης γνώσης. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει λογοτεχνικά κείμενα, φυλλάδια με σημειώσεις και κατάλογο με προτεινόμενη έντυπη και ηλεκτρονική βιβλιογραφία. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται σε σειρά γραπτών ασκήσεων που εκπονούνται αποκλειστικά στα πλαίσια ειδικού συμπληρωματικού εργαστηριακού μαθήματος και στην τελική γραπτή εξέταση. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκουν: Ε. Αρετουλάκης, Σ. Δημακοπούλου, Θ. Τσιμπούκη

Το μάθημα αυτό, που αποτελεί μέρος του Προγράμματος Γλωσσικής Κατάρτισης, ασχολείται με τη γλωσσική ανάλυση του λόγου διαφόρων κειμενικών ειδών, όπως ο λόγος των εφημερίδων, των περιοδικών ή των διαφημίσεων, με σκοπό την εξοικείωση των φοιτητών/τριών με τα είδη αυτά και την κατανόηση και παραγωγή σχετικών κειμένων.

Το μάθημα αποτελείται από εβδομαδιαίες διαλέξεις και σεμινάρια κατά τη διάρκεια των οποίων προσφέρεται η δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος στην τάξη και να γίνουν πρακτικές ασκήσεις. Επιδιώκεται η χρήση οπτικοακουστικών μέσων, η αναζήτηση πηγών πληροφόρησης στο διαδίκτυο, ενώ ενθαρρύνεται η ενασχόληση των φοιτητών/τριών με εποπτευόμενες εργασίες και με υλικό αυτοεκπαίδευσης. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει ένα κύριο και ένα βοηθητικό θεωρητικό σύγγραμμα και ένα φάκελο σημειώσεων που διανέμεται στους/στις φοιτητές/τριες και περιέχει φύλλα εργασίας για εξάσκηση στην τάξη, συμπληρωματική θεωρία, παραδείγματα και ασκήσεις για τις διαλέξεις και τα σεμινάρια, κατάλογο με προτεινόμενες ηλεκτρονικές λίστες και σχετικές ιστοσελίδες. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική γραπτή εξέταση και σε προαιρετικές εργασίες. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκουν: Τ. Λιόντου, Α. Τζάννε, Έ. Υφαντίδου
Φροντιστηριακό μάθημα: Αι. Κουρκουλή

Το μάθημα μελετά την παράδοση και εξέλιξη της αμερικανικής ποίησης από την Bradstreet έως το Snyder. Στόχος είναι η λεπτομερής και συγκριτική ανάλυση του έργου σημαντικών αμερικανών/ίδων ποιητών/τριών που διαμόρφωσαν το πολιτισμικό πρόσωπο της εποχής τους καθώς έψαχναν να ανακαλύψουν το ποιητικό ύφος που θα τους/τις βοηθούσε να προσδιορίσουν την αλήθεια για τον ίδιο τους τον εαυτό και να εκφράσουν τη διεύρυνσή του μέσα στον εννοιολογικό χώρο της «Αμερικής». Εξετάζονται τα κύρια ρεύματα της ποίησης, από τον πουριτανισμό μέχρι και το μεταμοντερνισμό. Ταυτόχρονα γίνεται αναφορά στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις που οδήγησαν στη διαμόρφωση και τη διαρκή αναμόρφωση των λογοτεχνικών ρευμάτων. Η ανάλυση επικεντρώνεται, τέλος, στην ποικιλομορφία της αμερικανικής ποίησης, η οποία δημιούργησε την «παράδοση του νέου».

Το μάθημα διδάσκεται με τη μορφή διαλέξεων και περιλαμβάνει προβολές βίντεο με την παρουσίαση του εξεταζόμενου ποιητικού έργου από διάσημους κριτικούς και ηχογραφήσεις με τις φωνές των ποιητών/τριών καθώς δίνουν συνεντεύξεις και διαβάζουν ποιήματα της διδακτέας ύλης. Δίνεται η δυνατότητα στους/στις φοιτητές/τριες να συνεργαστούν στη συλλογή υλικού από τη Βιβλιοθήκη, να αναλύσουν δεδομένα από προτεινόμενες ηλεκτρονικές λίστες και σχετικές ιστοσελίδες και να παρουσιάσουν την εργασία τους στην τάξη, ασκώντας έτσι την καλλιέργεια των αναλυτικών τους ικανοτήτων και των αισθητικών τους κριτηρίων. Η αξιολόγηση βασίζεται στη γραπτή εξέταση και στην προαιρετική συλλογική εργασία, αλλά περιλαμβάνει επίσης την υποχρεωτική συγγραφή ερευνητικής εργασίας, που θα εκπονηθεί στο πλαίσιο ειδικού εργαστηριακού σεμιναρίου. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκουν: Σ. Δημακοπούλου, Κ. Μπλατάνης, Χ. Ντόκου

Στόχος του μαθήματος αυτού, το οποίο αποτελεί βασικό ιστό του Προγράμματος Αρχικής Κατάρτισης για τη Διδασκαλία της Αγγλικής ως Ξένης Γλώσσας, είναι να εκθέσει τους/τις φοιτητές/τριες στις θεωρίες της γλώσσας και της γλωσσικής εκμάθησης, οι οποίες αποτελούν τη βάση των προσεγγίσεων που έχουν αναπτυχθεί στο χώρο της ξενόγλωσσης εκπαίδευσης ειδικότερα για τη διδασκαλία. Η οπτική που αναπτύσσεται στο μάθημα προσδιορίζεται από το κοινωνικο-πολιτισμικό πλαίσιο και το εκπαιδευτικό σύστημα εντός του οποίου θα λειτουργήσουν οι καθηγητές/τριες της αγγλικής γλώσσας και από τις πολιτικές γλωσσών σε μια πολυγλωσσική-πολυπολιτισμική Ευρωπαϊκή Ένωση. Ειδικότερα, το μάθημα εξετάζει πώς έχουν εφαρμοστεί σύγχρονες γλωσσολογικές θεωρίες (α) στο σχεδιασμό γλωσσικών προγραμμάτων σπουδών και στην κατάρτιση αναλυτικών προγραμμάτων της ξένης γλώσσας, (β) στην ανάπτυξη διακριτών προσεγγίσεων, μεθοδολογιών και τεχνικών διδασκαλίας και εκμάθησης της γλώσσας και (γ) στη διαμόρφωση κριτηρίων αξιολόγησης της γλωσσικής γνώσης. Επίσης, εξετάζει πώς έχουν εφαρμοστεί οι αρχές της εκπαιδευτικής γλωσσολογίας στο σχεδιασμό της εκπαιδευτικής διαδικασίας και στην ανάλυση και αξιολόγηση του παιδαγωγικού λόγου στην τάξη. Τέλος, εξετάζει εφαρμογές της επικοινωνιακής θεωρίας για την ανάλυση και αξιολόγηση της επικοινωνίας στον κοινωνικό χώρο της τάξης.

Στο μάθημα επιδιώκεται η χρήση οπτικοακουστικών μέσων διδασκαλίας και ενθαρρύνεται η απόκτηση διαφοροποιημένης γνώσης και αυτόνομης μάθησης. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει παρουσιάσεις, φάκελο με επιλεγμένα άρθρα, φυλλάδια με σημειώσεις και κατάλογο με προτεινόμενη βιβλιογραφία. Το υλικό αυτό βρίσκεται και σε ηλεκτρονική μορφή στο διαδίκτυο και οι φοιτητές/τριες του μαθήματος μπορούν να έχουν πρόσβαση μέσω της η-τάξης. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται σε προαιρετικές εργασίες, σε ασκήσεις στην τάξη και στην τελική γραπτή εξέταση. Τέλος, το μάθημα αξιολογείται με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου.

Διδάσκουν: Ε. Καραβά, Β. Μητσικοπούλου

Τι νοείται ως γλωσσική ποικιλία; Γιατί οι διαφορετικές ποικιλίες είναι συχνά τόσο διαφορετικές μεταξύ τους; Πώς μπορούμε να μελετήσουμε επιστημονικά τη γλωσσική ποικιλία; Πόση γλωσσική ποικιλία υπάρχει στην Αγγλική γλώσσα και τι επίδραση έχει στη γλωσσολογική θεωρία; Ποιος/α μιλάει μια διαλεκτική ποικιλία; Το μάθημα αυτό αποτελεί εισαγωγή στη μελέτη των γεωγραφικών ποικιλιών μιας γλώσσας – με έμφαση στην περιγραφή των ποικιλιών της Αγγλικής που ομιλούνται σήμερα στον κόσμο. Οι φοιτήτριες και οι φοιτητές θα αποκτήσουν πρακτική γνώση των βασικών γλωσσικών χαρακτηριστικών των διαλέκτων της Αγγλικής, θα είναι σε θέση να εντοπίζουν ομοιότητες και διαφορές μεταξύ τους και θα αποκτήσουν εμπειρία στην περιγραφή και ανάλυση γλωσσικών δεδομένων από ποικιλίες που αποκλίνουν από την πρότυπη. Το μάθημα θα εξετάσει τη διαλεκτική ποικιλία σε διάφορα επίπεδα γλωσσικής ανάλυσης (π.χ. μορφολογικό, συντακτικό) και θα επικεντρωθεί στη διαλεκτική ποικιλότητα που εντοπίζεται στο γραμματικό σύστημα και τα υποσυστήματά του (ρηματικό, ονοματικό κ.λπ.). Μεταξύ άλλων, θέματα που θα αναλυθούν περιλαμβάνουν την άνοδο της πρότυπης Αγγλικής και τις επιπτώσεις της, την ιστορική εξέλιξη των βρετανικών και αμερικανικών διαλέκτων, τη γλωσσική ποικιλία και αλλαγή, το στίγμα που φέρουν οι διάλεκτοι. Το μάθημα θα διεξαχθεί με τη μορφή διαλέξεων σεμιναριακού τύπου με άμεση πρακτική εφαρμογή σε γλωσσικά δεδομένα. Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα είναι σε θέση να αναγνωρίζουν βασικά γλωσσικά χαρακτηριστικά των διαφόρων διαλέκτων της Αγγλικής, να περιγράφουν και να αναλύουν διαλεκτικά δεδομένα και να τα προσεγγίζουν στο πλαίσιο σύγχρονων γλωσσολογικών θεωρήσεων. Η γλώσσα διδασκαλίας είναι η Αγγλική.

Διδάσκει: Β. Μακρή

Στόχος του μαθήματος είναι να προσεγγίσει τον λογοτεχνικό λόγο μέσα από το πρίσμα της γλωσσολογίας και να δείξει με ποιους τρόπους η γλωσσολογία μπορεί να διαφωτίσει τη λογοτεχνική ανάλυση αλλά και την ίδια την έννοια της λογοτεχνικότητας. Ειδικότερα, θα εστιάσουμε σε τρεις θεωρητικούς άξονες: τη φορμαλιστική υφογλωσσολογία, την πραγματολογία και τη γνωσιακή ποιητική. Με αφετηρία αυτούς τους άξονες θα διερευνήσουμε πώς κατανοούμε τον λογοτεχνικό λόγο με επίκεντρο είτε τα δομικά χαρακτηριστικά του κειμένου είτε την εκάστοτε αναγνωστική ερμηνεία και τελικά θα συνδέσουμε τη λογοτεχνική ανάλυση με τη νόηση και ευρύτερες γνωσιακές διεργασίες. Θα δείξουμε, επίσης, πώς ο λογοτεχνικός λόγος αποκλίνει από τον μη λογοτεχνικό αλλά και πώς σχετίζεται με αυτόν σε ένα συνεχές που αποτελείται από γλωσσικά, πραγματολογικά και γνωσιακά χαρακτηριστικά.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτήτριες/φοιτητές θα είναι σε θέση να γνωρίζουν αυτά τα θεωρητικά εργαλεία και να τα εφαρμόζουν στην ανάλυση συγκεκριμένων λογοτεχνικών κειμένων από την ποίηση, τη μυθοπλασία και τη διεθνή δραματουργία. Θα είναι, τέλος, σε θέση να αξιολογούν τα πλεονεκτήματα αλλά και τις αδυναμίες της κάθε θεωρητικής προσέγγισης.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή διαλέξεων και βασίζεται στην ενεργή συμμετοχή των φοιτητριών/φοιτητών μέσω διαλόγου και γραπτών ασκήσεων. Η αξιολόγηση της επίδοσής τους κρίνεται με βάση την τελική γραπτή εξέταση. Στο τέλος του εξαμήνου το μάθημα αξιολογείται ανώνυμα με τη συμπλήρωση σχετικού ερωτηματολόγιου.

Διδάσκει: Ά. Πιατά

Το μάθημα επικεντρώνεται στην Αφροαμερικανική κουλτούρα από την αρχή του 20ου μέχρι τις μέρες μας. Θα ασχοληθούμε με ποικίλες πολιτιστικές μορφές και ένα ευρύ φάσμα της πολιτικής ιστορίας και των συλλογικών οραμάτων που αφορούν στη μαύρη ταυτότητα.

Στις εβδομαδιαίες συναντήσεις θα εξετάσουμε ποίηση και άλλες μορφές γραφής, την ιστορία της μαύρης μουσικής, αυτοβιογραφικά κείμενα και εικαστικά εγχειρήματα, με έμφαση στο ρόλο της τέχνης και της κουλτούρας στην πολιτική εναντίωση και σε κοινωνικές διεκδικήσεις. Σημείο εκκίνησης αποτελεί η πολιτιστική παραγωγή της Αναγέννησης του Χάρλεμ. Στη συνέχεια θα στραφούμε σε συγγραφείς των οποίων το έργο συνέβαλε στην αφύπνιση των συνειδήσεων και προετοίμασε το έδαφος για την άνοδο των κοινωνικών κινημάτων τη δεκαετία του ’60 και του κινήματος Black Power και τον απόηχό του στη μαύρη τέχνη και πολιτική σκέψη μέχρι τις μέρες μας. Κεντρικός άξονας του μαθήματος είναι πως η πολιτιστική έκφραση γίνεται μέσο ακτιβισμού, διεκδίκησης δικαιωμάτων, συνοδοιπόρος και καταλύτης για τη διαμόρφωση κοινωνικών οραμάτων. Επίσης θα προσεγγίσουμε τις σχέσεις έντασης ανάμεσα σε πολιτικές φυλής, φύλου, συλλογικής ταυτότητας, σεξουαλικότητας και αυτοπροσδιορισμού.

Το μάθημα αξιολογείται με συμμετοχή σε ομαδική εργασία και γραπτή εξέταση. Οι φοιτήτριες/τές που επιθυμούν να παρακολουθήσουν το μάθημα θα πρέπει να εγγραφούν στην Η-Τάξη, όπου έχει αναρτηθεί πρωτογενές και βοηθητικό υλικό, χρήσιμοι σύνδεσμοι και βιβλιογραφία.

Διδάσκει: Σ. Δημακοπούλου

Ο σκοπός αυτού του μαθήματος είναι να εξοικειώσει τους φοιτητές/τις φοιτήτριες με τις αρχές της παιδαγωγικής επιστήμης και τις μεθοδολογίες που διέπουν τη διδασκαλία της ξένης γλώσσας τόσο σε μικρότερα παιδιά (ηλικίας 5-7 ετών) αλλά και σε μεγαλύτερα (ηλικίας 8-14), ώστε να είναι σε θέση ως εκπαιδευτικοί να επιλέγουν και να δημιουργούν κατάλληλες μαθησιακές δραστηριότητες, διδακτικό υλικό και ολοκληρωμένα μαθήματα που προάγουν τόσο τη γλωσσική, όσο και τη γνωστική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών, με έναν ευχάριστο και δημιουργικό τρόπο.

Ειδικότερα, το μάθημα εστιάζει το ενδιαφέρον των φοιτητών και των φοιτητριών στις θεωρίες μάθησης σε ένα ευρύτερο εκπαιδευτικό πλαίσιο, για να αναδείξει πώς τα μικρότερα και τα μεγαλύτερα παιδιά αντιλαμβάνονται τον κόσμο. Επιπλέον, διερευνά τις θεωρίες ανάπτυξης της μητρικής και της δεύτερης/ξένης γλώσσας, ώστε να εμβαθύνουν και να κατανοούν τους τρόπους με τους οποίους τα παιδιά κατακτούν την ξένη γλώσσα με φυσικό, αβίαστο και παιγνιώδη τρόπο. Δίνεται έμφαση τόσο στην παραγωγή και την κατανόηση του προφορικού λόγου (oracy), όσο και στην καλλιέργεια του συμβατικού αλφαβητισμού (literacy).

Επιπλέον, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες έχουν την ευκαιρία να εξασκηθούν στη διδασκαλία του λεξιλογίου και της γραμματικής σε μικρότερα και μεγαλύτερα παιδιά, όπως επίσης και στην εμπέδωση με τη βοήθεια των παιχνιδιών, των παραμυθιών, του αφηγηματικού λόγου, των τραγουδιών και του πολυμεσικού οπτικοακουστικού υλικού. Τέλος, έχουν τη δυνατότητα να μελετήσουν τον σχεδιασμό δραστηριοτήτων αξιολόγησης μαθητών 5-14 ετών.

Το περιεχόμενο του μαθήματος που είναι σχεδιασμένο, ώστε να δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο υφιστάμενο πλαίσιο εκμάθησης των ξένων γλωσσών, έχει σεμιναριακό χαρακτήρα και ενθαρρύνεται ο διάλογος και η συνεργασία. Η διδακτέα ύλη, που βρίσκεται αναρτημένη στην ηλεκτρονική τάξη του μαθήματος, περιλαμβάνει επιλεγμένα επιστημονικά άρθρα και κεφάλαια από συγγράμματα, καθώς και φύλλα εργασίας για εξάσκηση στην τάξη.

Διδάσκει: Κ. Βλάχος
Φροντιστηριακό μάθημα: Ε. Νάτσιος

Το μάθημα εισάγει τους φοιτητές στην πρόσληψη του αρχαίου ελληνικού τραγικού μύθου στο σύγχρονο διαπολιτισμικό θέατρο. Μέσα από τη μελέτη αντιπροσωπευτικών έργων από όλο τον κόσμο, οι φοιτητές εξετάζουν τις ηθικές, πολιτικές και αισθητικές διαστάσεις σύγχρονων διασκευών τραγικών αφηγημάτων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε μεταγραφές του τραγικού μύθου στο πλαίσιο κοινωνικά και πολιτικά στρατευμένης δραματουργίας—όπως σε θεατρικά προγράμματα για νέους σε κίνδυνο, επιζήσασες σεξουαλικής βίας, άτομα που ζουν με μετατραυματικό στρες, και κοινότητες σε κρίση, όπως αυτές σε εμπόλεμες ζώνες, σε καταυλισμούς προσφύγων ή σε αστικά γκέτο. Το μάθημα διερευνά επίσης τον ρόλο του τραγικού μύθου στο ψηφιακό θέατρο, ειδικότερα σε έργα που αξιοποιούν διαδικτυακές και διαδραστικές πλατφόρμες για την υποστήριξη ευάλωτων πληθυσμών. Στο τέλος του μαθήματος, οι φοιτητές θα έχουν αναπτύξει δεξιότητες κριτικής ανάλυσης, διαπολιτισμικής ευαισθησίας και εφαρμοσμένης δραματουργίας, αποκτώντας παράλληλα βαθύτερη κατανόηση της διαρκούς επικαιρότητας του τραγικού μύθου στη διαμόρφωση της θεατρικής ανταπόκρισης στις σύγχρονες παγκόσμιες προκλήσεις.

Η επίδοση των φοιτητών αξιολογείται με συνδυασμό: συμμετοχής στο μάθημα (10%), ατομικής παρουσίασης (30%) και τελικής εξέτασης (60%). Η διάρθρωση της αξιολόγησης δίνει έμφαση στη σταθερή εμπλοκή, στην ατομική υπευθυνότητα και σε ευκαιρίες για κριτική και δημιουργική έκφραση. Καθ’ όλη τη διάρκεια του εξαμήνου αναμένεται ενεργή συμβολή στις συζητήσεις και στις ομαδικές δραστηριότητες. Σε επιλεγμένα χρονικά σημεία του εξαμήνου, οι φοιτητές καλούνται να συνθέσουν σύντομες αποκρίσεις εντός της τάξης (π.χ. βασιζόμενοι σε απόσπασμα διασκευής ή σε θεωρητικό κείμενο). Μεταξύ 6ης και 8ης εβδομάδας, παρουσιάζουν είτε μια ερευνητική εργασία είτε ένα δημιουργικό έργο εμπνευσμένο από το περιεχόμενο του μαθήματος. Οι παρουσιάσεις μπορούν να δοθούν ζωντανά στην τάξη ή να κατατεθούν ως βιντεοσκοπημένες. Η εργασία αυτή πρέπει να αντλεί άμεσα από τις συζητήσεις και τις υποχρεωτικές αναγνώσεις, δείχνοντας τόσο ατομική ανάλυση όσο και ανταπόκριση στο συλλογικό μαθησιακό περιβάλλον. Η τελική εξέταση, η οποία διεξάγεται κατά την επίσημη εξεταστική περίοδο (60%), αξιολογεί την κατανόηση βασικών έργων και θεωρητικών συζητήσεων γύρω από το στο διαπολιτισμικό θέατρο που εμπλέκει τον τραγικό μύθο. Η εξέταση απαιτεί λεπτομερή ανάλυση, κριτικό στοχασμό και ικανότητα σύνδεσης του υλικού που μελετήθηκε. Τέλος, οι φοιτητές αξιολογούν ανώνυμα το μάθημα μέσω ειδικού ερωτηματολογίου.

Διδάσκει: Αι. Δεληκωνσταντινίδου

Το μάθημα αυτό έχει στόχο τη μελέτη κάποιων βασικών θεωρητικών κειμένων-κριτικών δοκιμίων αλλά και πολύ επιλεγμένων λογοτεχνικών έργων του Oscar Wilde τα οποία εισάγουν τον αναγνώστη στις σημαντικότερες αρχές του Αισθητισμού στην Βρετανία κατά την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα. Μέσω της μελέτης του έργου του Wilde, θα διερευνηθούν θέματα και έννοιες που αφορούν τον κριτικό αναγνώστη και την σύγχρονη σκέψη ακόμη και σήμερα, για παράδειγμα, η σχέση της αλήθειας με το ψέμα, η κριτική ως καλλιτέχνημα, ή η σημασία της τέχνης και του ωραίου στην κοινωνία. Γενικότερα, σημαντική πτυχή του μαθήματος θα αποτελέσει η ανάδειξη της κληρονομιάς που άφησε ο αισθητισμός του Wilde στις πρώτες δεκαετίες του 20ο αιώνα, στην ταυτότητα του μοντερνισμού αλλά και του μεταμοντερνισμού, ενώ θα μελετηθούν παράλληλα και οι επιρροές του στην κριτική σκέψη και λογοτεχνική θεωρία του αιώνα αυτού, όπως το αποτύπωμα που άφησε π.χ. στην Νέα Κριτική (New Criticism) αλλά και στην Αποδόμηση (Deconstruction).

Το μάθημα θα είναι συνδυασμός διαλέξεων και σεμιναρίου, όπου οι φοιτητές/τριες θα έχουν ενεργό ρόλο στις συζητήσεις πάνω στους προβληματισμούς που θέτει το μάθημα. Η αξιολόγηση των συμμετεχόντων θα γίνει μέσω προαιρετικής γραπτής εργασίας την οποία θα παρουσιάσουν στην τάξη, μέσω προόδων και τελικής εξέτασης.

Διδάσκει: Ε. Αρετουλάκης

Το μάθημα αυτό προϋποθέτει τις γνώσεις που απέκτησαν οι φοιτητές/τριες παρακολουθώντας το μάθημα του Ε΄ εξάμηνου «Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία στη Διδασκαλία και Εκμάθηση Ξένων Γλωσσών». Λαμβάνει υπόψη το Κοινό Πλαίσιο Αναφοράς για τις Γλώσσες του Συμβουλίου της Ευρώπης, τα ελληνικά προγράμματα σπουδών της αγγλικής γλώσσας και τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες εκμάθησης των ξένων γλωσσών γενικότερα, και της αγγλικής ειδικότερα, στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Βασικός του στόχος είναι να εξοικειώσει συστηματικά τους/τις φοιτητές/τριες με τις γνωστότερες πρακτικές της διδακτικής της αγγλικής γλώσσας και να τους προσφέρει ευκαιρίες να ασκηθούν σε μεθοδολογίες και τεχνικές που αποβλέπουν στην ανάπτυξη των ποικίλων ικανοτήτων για την κατανόηση και παραγωγή γραπτών και προφορικών κειμένων. Απώτερος σκοπός του μαθήματος είναι να προετοιμάσει μελλοντικούς/ές καθηγητές/τριες της αγγλικής ως ξένης γλώσσας που θα είναι σε θέση να σχεδιάσουν ή/και να εφαρμόσουν προγράμματα γλωσσικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και να διδάξουν μαθητές/τριες διαφορετικού επιπέδου και ηλικίας, οι οποίοι/ες μαθαίνουν την αγγλική για διαφορετικούς σκοπούς και υπό διαφορετικές συνθήκες εντός και εκτός του συστήματος της επίσημης εκπαίδευσης. Παράλληλα, επιδιώκει την κριτική αντιμετώπιση των πρακτικών αυτών στο βαθμό που δεν ανταποκρίνονται στις κοινωνικές και εκπαιδευτικές γλωσσικές ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας ή/και στις νέες κοινωνικές συνθήκες και το νέο ήθος επικοινωνίας, όπως αυτά διαμορφώνονται εκτός αλλά κυρίως εντός Ευρώπης. Το μάθημα έχει κατεξοχήν πρακτικό χαρακτήρα και αποτελεί μέρος του Προγράμματος Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας. Οι εκπαιδευόμενοι/ες εμπλέκονται σε ομαδικές και ατομικές ασκήσεις και εργασίες, τις οποίες υλοποιούν μέσα και έξω από την αίθουσα διδασκαλίας.

Το μάθημα στηρίζεται σε εκπαιδευτικό υλικό διαμορφωμένο ώστε να διευκολύνει την κριτική σκέψη, την πρακτική εφαρμογή θεωρητικών εννοιών και την αυτονομία στη μάθηση. Το μάθημα γενικότερα προσφέρει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος στην τάξη και να γίνουν πρακτικές ασκήσεις. Παράλληλα, δίνει τη δυνατότητα στους/στις φοιτητές/τριες να παρακολουθήσουν πρόσθετα σεμινάρια από προσκεκλημένους/ες έμπειρους/ες εκπαιδευτικούς και να αναλάβουν έργο «συν-διδασκαλίας». Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει παρουσιάσεις, φάκελο με επιλεγμένα άρθρα, φυλλάδια με σημειώσεις και κατάλογο με προτεινόμενη βιβλιογραφία. Το υλικό αυτό βρίσκεται και σε ηλεκτρονική μορφή στην η-τάξη του μαθήματος. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται και σε υποχρεωτικές εργασίες και σε ασκήσεις που ολοκληρώνονται εντός ή εκτός της τάξης. Το 70% του μαθήματος μόνον αξιολογείται με βάση την τελική γραπτή εξέταση.

Διδάσκουν: Ε. Καραβά, Β. Μητσικοπούλου, Ν. Σηφάκης
Φροντιστιριακό Μάθημα: Αι. Κουρκουλή

Η σημασία του επιτονισμού - η διακύμανση του ύψους της ανθρώπινης φωνής, η οποία μπορεί να πραγματώνεται με ένα πλήθος ανερχόμενων ή και κατερχόμενων τόνων, -είναι γενικά παραδεκτή. «Δε με πείραξε τί μου είπε αλλά ο τρόπος που μου μίλησε» λέμε συχνά σε καθημερινές μας συνομιλίες.

Στόχος του μαθήματος αυτού είναι να βοηθήσει τους/τις φοιτητές/τριες να αποκτήσουν εμπεριστατωμένη γνώση των προσωδιακών και υπερτεμαχιακών στοιχείων της Αγγλικής (κοινώς αποδεκτής προφοράς). Το μάθημα περιλαμβάνει συστηματική περιγραφή και σε βάθος παρουσίαση των ποικίλων λειτουργιών του αγγλικού επιτονισμού στον προφορικό λόγο. Μ’ αυτό τον τρόπο, οι φοιτητές θα κατανοήσουν πλήρως τη στενή σχέση που έχει ο επιτονισμός με τη γραμματική/σύνταξη, πραγματολογία αλλά και με τη στάση/συμπεριφορά και γλώσσα του σώματος των ομιλητών απέναντι στο συνομιλητή και στο μήνυμα. Η έκθεση των φοιτητών/τριών σε διαφορετικές θεωρίες του επιτονισμού της Αγγλικής αποσκοπεί στο να διευρύνει τη γνώση τους σχετικά με τον κρίσιμο ρόλο που διαδραματίζει ο επιτονισμός στην αποσαφήνιση του μηνύματος στον προφορικό λόγο.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή διαλέξεων και πρακτικών ασκήσεων στον επιτονισμό της Αγγλικής μέσα από την ανάπτυξη κριτικού διαλόγου με τους φοιτητές/τριες στην τάξη. Επιπρόσθετα, οι φοιτητές/τριες μπορούν να αναλάβουν προαιρετικές γραπτές εργασίες και παρουσιάσεις στην τάξη. Το διδακτικό υλικό περιλαμβάνει επιλεγμένα άρθρα, κεφάλαια έντυπου και ηλεκτρονικού υλικού και άλλα οπτικο-ακουστικά πολυμέσα. Οι φοιτητές/τριες αξιολογούνται με βάση την τελική γραπτή εξέταση, ενώ επιπλέον βαθμός δίνεται στιους φοιτητές/φοιοτήτριες που θα κάνουν και τις προαιρετικές εργασίες. Η αξιολόγηση του μαθήματος γίνεται στο τέλος του εξαμήνου μέσω γραπτού (στην τάξη) ή ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου.

Διδάσκει: Ά. Γεωργούντζου

Η επιχειρηματικότητα είναι μια διαφορετική στάση ζωής την οποία όλοι μπορούν να υιοθετήσουν με σκοπό να διαφοροποιήσουν και βελτιώσουν την επαγγελματική και κατ’ επέκταση την προσωπική τους ζωή. Το μάθημα αυτό θα σας φέρει σε επαφή με έννοιες και εργαλεία τα οποία μπορείτε να χρησιμοποιείτε και να συμβουλεύεστε με σκοπό την δημιουργία και διατήρηση μιας υγιούς επιχείρησης.

Σκοπός του μαθήματος είναι να παρέχει στους συμμετέχοντες όλες τις απαραίτητες γνώσεις για την κατάρτιση ενός άρτιου και επαρκώς τεκμηριωμένου και επιτυχημένου Επιχειρηματικού Σχεδίου (Business Plan). Αυτό εξασφαλίζεται πετυχαίνοντας δυο επιμέρους στόχους:

Α) Δημιουργία ενός απλού αλλά συγκροτημένου Business Plan από όλους τους φοιτητές (σε ομάδες των 2-3 ατόμων). Το επιχειρηματικού σχέδιο είναι το βασικότερο εργαλείο για τον λεπτομερή σχεδιασμό μίας νέας επιχειρηματικής ιδέας. Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια, η κατάρτιση και κατάθεση Business Plan είναι απαραίτητη προϋπόθεση για σειρά ενεργειών που συχνά σχετίζονται με τη βιωσιμότητα μίας επιχείρησης όπως τα επιχειρηματικά δάνεια, επιδοτήσεις κλπ. Το πιο σημαντικό όμως όλων είναι ότι το Business Plan είναι το αξιόπιστο εργαλείο για τους ίδιους τους επιχειρηματίες αφού παρέχει σαφή εικόνα των επιχειρηματικών σκοπών, καθορίζει τους επιδιωκόμενους στόχους, βοηθά στην καλύτερη κατανόηση του επιχειρηματικού κλάδου που δραστηριοποιείται η επιχείρηση, εκθέτει αντικειμενικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της επιχείρησης και αποτυπώνει, στοχοθετεί και εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται.

Β) Εξέταση πάνω στα θέματα που αναπτύχθηκαν κατά την διάρκεια του εξαμήνου, με ανοιχτές σημειώσεις και βιβλία, όπου θα πρέπει να δοθούν από τους φοιτητές λύσεις σε καθημερινά επιχειρηματικά προβλήματα.

Θέματα, εργαλεία και μέθοδοι που θα αναπτυχθούν:

Τα θεμελιώδη στοιχεία της επιχειρηματικότητας
Business Plan και Χάραξη Επιχειρηματικής Στρατηγικής
Η διαδικασία κατάρτισης ενός Business Plan
Περιγραφή της Επιχείρησης
Δομή
Προσδιορισμοί στόχων
Εξωτερικό περιβάλλον
Ανάλυση Μακρο-περιβάλλοντος
Ανάλυση αγοράς
Ανάλυση Pest
Κερδοφορία κλάδου
προσδιορισμός θέσης στον κλάδο
Εσωτερικό περιβάλλον
Ανάλυση SWOT
Ανάλυση Νεκρού Σημείου
Πλάνο Μάρκετινγκ
Στόχος Πωλήσεων
Διοικητικό πλάνο
Ισολογισμός Έναρξης
Βασικοί Αριθμοδείκτες
Προσδιορισμός επενδύσεων
Επιλογή στρατηγικής και εναλλακτικά σενάρια
Προβλέψεις για μελλοντικές εξελίξεις

Διδάσκει: Συμβαλλόμενος/η ΕΣΠΑ

Η Μορφολογία είναι ο κλάδος της γλωσσολογίας, ο οποίος επικεντρώνεται στην περιγραφή, ανάλυση και επεξεργασία της εσωτερικής δομής των λέξεων. Η μορφολογία ασχολείται με τις διαδικασίες σχηματισμού λέξεων. Επιπροσθέτως, μελετά τη σχέση των μορφημάτων των λέξεων της γλώσσας, καθώς και τις σχέσεις που αναπτύσσουν οι λέξεις μεταξύ τους. Το μάθημα Μορφολογία της Αγγλικής θα διεξαχθεί με τη μορφή σεμιναριακών διαλέξεων που συνδυάζουν την θεωρητική περιγραφή και ανάλυση με την πρακτική εφαρμογή. Σε θεωρητικό επίπεδο, το μάθημα θα προσφέρει πολύτιμες γνώσεις στις βασικές αρχές, την ορολογία και τα μεθοδολογικά εργαλεία του γλωσσολογικού πεδίου της μορφολογίας, ως ανεξάρτητου τομέα της γραμματικής. Συνεπώς, το μάθημα θα εμβαθύνει σε αρκετά σημαντικά φαινόμενα στο πλαίσιο της σύγχρονης μορφολογικής έρευνας και των κύριων προσεγγίσεων που προτείνονται για την ανάλυσή τους. Ο σχεδιασμός του μαθήματος θα συνδυάσει κριτικά τη μελέτη κεντρικών θεωρητικών ζητημάτων της Μορφολογίας με την άμεση εφαρμογή τους σε διάφορες ασκήσεις και παραδείγματα γλωσσικών δεδομένων από την Αγγλική γλώσσα κατά κύριο λόγο. Σε πρακτικό επίπεδο, το μάθημα θα βοηθήσει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους στον τεμαχισμό μορφημάτων και τη μορφολογική ανάλυση των λέξεων στην Αγγλική. Τέλος, οι φοιτήτριες και οι φοιτητές θα εισαχθούν στη διεπαφή της μορφολογίας με άλλα επιμέρους πεδία της γλωσσολογίας (π.χ. φωνολογία, σύνταξη, ψυχογλωσσολογία, γλωσσική ανάλυση σωμάτων κειμένων, διδακτική της Αγγλικής), με σκοπό να κατανοήσουν τον πρωτεύοντα ρόλο που διαδραματίζει αυτός ο κλάδος της γλωσσολογίας στην κατανόηση του φαινομένου της γλώσσας. Η γλώσσα διδασκαλίας είναι η Αγγλική.

Διδάσκει: Συμβαλλόμενος/η ΕΣΠΑ

Το μάθημα διερευνά τα θεμελιώδη πρότυπα της γλωσσολογικής θεωρίας και τα εφαρμόζει στην ανάλυση των δομικών χαρακτηριστικών της Αγγλικής. Στο πλαίσιο αυτό, αναλύονται έννοιες που αφορούν τα βασικά επίπεδα γλωσσικής ανάλυσης (σύνταξη, μορφολογία, φωνολογία, σημασιολογία, πραγματολογία), δίνοντας προτεραιότητα τόσο στη διαχρονική όσο και στη συγκριτική οπτική. Το μάθημα δίνει έμφαση στη γραμματική (σύνταξη και μορφολογία), ενώ παράλληλα διερευνώνται οι διεπαφές της γραμματικής με άλλα επίπεδα. Οι φοιτήτριες και οι φοιτητές εισάγονται στη γραμματική της σύγχρονης Αγγλικής, μαθαίνοντας την ορολογία και τις αναλυτικές τεχνικές που χρησιμοποιεί η Γλωσσολογία. Τα δομικά χαρακτηριστικά της Αγγλικής συγκρίνονται με εκείνα άλλων γλωσσών όπου κρίνεται σκόπιμο, ενώ εξετάζονται οι διεπαφές των γλωσσικών επιπέδων, καθώς και η ποικιλία της Αγγλικής σε επίπεδο διαλέκτων και σε κοινωνικό και υφολογικό επίπεδο. Οι φοιτήτριες/ές εξοικειώνονται με τη θεωρητική ανάλυση γλωσσικών δομών και ενθαρρύνονται να εφαρμόσουν τις θεωρητικές έννοιες σε πραγματικά γλωσσικά δεδομένα. Η διδασκαλία περιλαμβάνει ανάλυση κειμένων, χρήση γλωσσικών σωμάτων και ψηφιακών εργαλείων, καθώς και κριτική προσέγγιση επιστημονικών μελετών, προετοιμάζοντας τις/τους φοιτήτριες/ές για περαιτέρω εμβάθυνση στη θεωρητική γλωσσολογία.

Διδάσκει: Συμβαλλόμενος/η ΕΣΠΑ

Το μάθημα επικεντρώνεται στη διερεύνηση της μεταφραστικής πράξης υπό το πρίσμα των γραμματικών χαρακτηριστικών της Αγγλικής και της Ελληνικής, με απώτερο σκοπό τον προσδιορισμό γραμματικά προσδιοριζόμενων μεταφραστικών αντιστοιχιών. Σε θεωρητικό επίπεδο, τίθενται προς συζήτηση ερωτήματα που συνδέονται με τις διάφορες μορφές διαγλωσσικής συγκρισιμότητας, ενώ ενσωματώνονται οι πρόσφατες εξελίξεις στη γλωσσική τυπολογία, τα γλωσσικά καθολικά και την προσέγγιση των παραμέτρων. Ως προς την περιγραφική διάσταση, το μάθημα ασχολείται με χαρακτηριστικά όπως: ο ρόλος του υποκειμένου σε κάθε γλώσσα, οι διαφορές στη θέση των όρων, οι απαρεμφατικές και παρεμφατικές δομές, ο χρόνος και η όψη, τα συστήματα έγκλισης και τροπικότητας, οι διακρίσεις που αφορούν τη φωνή και τις διαθέσεις, η οργάνωση των κύριων και εξαρτημένων προτάσεων. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γλωσσολογικής θεωρίας και της πρακτικής άσκησης, οι φοιτήτριες/ές καλούνται να καλλιεργήσουν την αναλυτική και την κριτική σκέψη τους, μεταφέροντας τις γνώσεις τους σε πραγματικά μεταφραστικά προβλήματα. Ξεχωριστή προσοχή αποδίδεται στη γλωσσική εξέλιξη που οδήγησε στη διαμόρφωση των σημερινών γλωσσών, στις ιστορικά καταγεγραμμένες γραπτές γλωσσικές επαφές και στη διασύνδεση συντακτικού και σημασιολογικού επιπέδου, και στον τρόπο που όλοι αυτοί οι παράγοντες καθορίζουν τις επιλογές και τις στρατηγικές που υιοθετούνται κατά τη μετάφραση.

Διδάσκει: Συμβαλλόμενος/η ΕΣΠΑ

Το μάθημα θα διερευνήσει τις ιστορίες γυναικών στον μακρύ δέκατο όγδοο αιώνα (1688-1815), εστιάζοντας σε ζητήματα εξουσίας και συγγραφής, καθώς και σε θέματα φύλου, φυλής και κοινωνικής τάξης. Παρότι τις τελευταίες δεκαετίες οι κριτικοί έχουν ανακαλύψει σημαντικά έργα γυναικείας λογοτεχνίας και έχουν αναδείξει τη συμμετοχή των γυναικών στους πολιτικούς και κοινωνικούς μετασχηματισμούς της εποχής, η γυναικεία γραφή εξακολουθεί να προσεγγίζεται μέσα από παραδοσιακές αφηγήσεις ενδυνάμωσης ή αποδυνάμωσης. Στόχος του μαθήματος είναι να εισαγάγει τους φοιτητές στις αφηγήσεις των Βρετανίδων συγγραφέων στην περίοδο 1688 ως 1815, εξετάζοντας ένα ευρύ φάσμα λογοτεχνικών ειδών, που περιλαμβάνουν πεζογραφία, επιστολές, ημερολόγια, δοκίμια και ταξιδιωτικές διηγήσεις, υπό το πρίσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ της μυθοπλασίας και της γραπτής μαρτυρίας. Μέσα από τα έργα των Aphra Behn, Lady Mary Wortley Montagu, Frances Burney, Mary Wollstonecraft, Helen Maria Williams, Mary Prince και Jane Austen, θα αναλυθεί η συγκρότηση της έμφυλης και φυλετικής διαφοράς και θα αναδειχθούν θέματα όπως ο έρωτας , η οικιακή ζωή, ο φεμινισμός και ο αντιφεμινισμός, η αποικιοκρατία, η δουλεία και η εκπαίδευση.

Το μάθημα περιλαμβάνει διαλέξεις και συζητήσεις, όπου θα ενσωματωθούν παρουσιάσεις φοιτητών/τριών και ο τελικός βαθμός βασίζεται σε προόδους (ενδιάμεση εξέταση και τελική εξέταση) και εργασίες.

Διδάσκει: Ε. Μήτση

Το μάθημα έχει στόχο τη μελέτη της Βικτωριανής λογοτεχνίας μέσα στο πλαίσιο των επιστημονικών εξελίξεων και των πολιτικοκοινωνικών αλλαγών που εκπορεύονται από τον εκβιομηχανισμό της Aγγλίας και το ρόλο της ως υπερδύναμης κατά τον 19ο αιώνα. Μέσα από αντιπροσωπευτικά κείμενα (μυθιστορήματα, διηγήματα και δοκίμια) της εποχής από τους/τις Charlotte Bronte, Charles Dickens, George Eliot, Margaret Oliphant και Henry James αναλύονται οι κοινωνικοί προβληματισμοί της εποχής—π.χ. ο εκβιομηχανισμός και η οικολογική καταστροφή, η αστυφιλία και οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης στις μεγάλες πόλεις, η ζωοτομία, η θέση της γυναίκας και η ενδοοικογενειακή βία, η επίδραση της επιστήμης, των ψευδοεπιστημών και της τεχνολογίας στη θεώρηση του φύλου, της ψυχολογίας και της θρησκείας, ο καταναλωτισμός—καθώς και λογοτεχνικά ρεύματα όπως ο ρομαντισμός, το γκόθικ, ο ρεαλισμός και ο αισθητισμός τα οποία διαμόρφωσαν το έργο σημαντικών συγγραφέων. Εξετάζονται επίσης οι σύγχρονες κινηματογραφικές μεταφορές των μυθιστορημάτων. Στόχος του μαθήματος είναι να συνδέσει τη Βικτωριανή περίοδο με τη σύγχρονή μας εποχή, εξετάζοντας τους τρόπους με τους οποίους οι κοινωνικές προκλήσεις του 19ου αιώνα συνδέονται θεμελιωδώς με τις κοινωνικές και πολιτικές αναζητήσεις του σήμερα. Tο μάθημα έχει σεμιναριακό χαρακτήρα και προσφέρει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος στην τάξη. Eπιδιώκεται η ενασχόληση των φοιτητών/τριών με εποπτευόμενες εργασίες και η παρουσίαση εργασιών στην τάξη. Γίνεται χρήση οπτικοακουστικών μέσων διδασκαλίας και ενθαρρύνεται η αυτόνομη μάθηση μέσω της αναζήτησης σχετικών πηγών λογοτεχνικής κριτικής. Προσφέρεται και περιεκτική ηλεκτρονική τάξη. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης βασίζεται στον συμψηφισμό του βαθμού της τελικής γραπτής εξέτασης, των προαιρετικών εργασιών και των προφορικών παρουσιάσεων. Το μάθημα αξιολογείται με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου ανωνύμως από τους/τις φοιτητές/τριες.

Διδάσκει: Ά. Δεσποτοπούλου

Η επιχειρηματικότητα είναι μια διαφορετική στάση ζωής την οποία όλοι μπορούν να υιοθετήσουν με σκοπό να διαφοροποιήσουν και βελτιώσουν την επαγγελματική και κατ’ επέκταση την προσωπική τους ζωή. Το μάθημα αυτό θα σας φέρει σε επαφή με έννοιες και εργαλεία τα οποία μπορείτε να χρησιμοποιείτε και να συμβουλεύεστε με σκοπό την δημιουργία και διατήρηση μιας υγιούς επιχείρησης.

Σκοπός του μαθήματος είναι να παρέχει στους συμμετέχοντες όλες τις απαραίτητες γνώσεις για την κατάρτιση ενός άρτιου και επαρκώς τεκμηριωμένου και επιτυχημένου Επιχειρηματικού Σχεδίου (Business Plan). Αυτό εξασφαλίζεται πετυχαίνοντας δυο επιμέρους στόχους:

Α) Δημιουργία ενός απλού αλλά συγκροτημένου Business Plan από όλους τους φοιτητές (σε ομάδες των 2-3 ατόμων). Το επιχειρηματικού σχέδιο είναι το βασικότερο εργαλείο για τον λεπτομερή σχεδιασμό μίας νέας επιχειρηματικής ιδέας. Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια, η κατάρτιση και κατάθεση Business Plan είναι απαραίτητη προϋπόθεση για σειρά ενεργειών που συχνά σχετίζονται με τη βιωσιμότητα μίας επιχείρησης όπως τα επιχειρηματικά δάνεια, επιδοτήσεις κλπ. Το πιο σημαντικό όμως όλων είναι ότι το Business Plan είναι το αξιόπιστο εργαλείο για τους ίδιους τους επιχειρηματίες αφού παρέχει σαφή εικόνα των επιχειρηματικών σκοπών, καθορίζει τους επιδιωκόμενους στόχους, βοηθά στην καλύτερη κατανόηση του επιχειρηματικού κλάδου που δραστηριοποιείται η επιχείρηση, εκθέτει αντικειμενικά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της επιχείρησης και αποτυπώνει, στοχοθετεί και εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται.

Β) Εξέταση πάνω στα θέματα που αναπτύχθηκαν κατά την διάρκεια του εξαμήνου, με ανοιχτές σημειώσεις και βιβλία, όπου θα πρέπει να δοθούν από τους φοιτητές λύσεις σε καθημερινά επιχειρηματικά προβλήματα.

Θέματα, εργαλεία και μέθοδοι που θα αναπτυχθούν:

Τα θεμελιώδη στοιχεία της επιχειρηματικότητας
Business Plan και Χάραξη Επιχειρηματικής Στρατηγικής
Η διαδικασία κατάρτισης ενός Business Plan
Περιγραφή της Επιχείρησης
Δομή
Προσδιορισμοί στόχων
Εξωτερικό περιβάλλον
Ανάλυση Μακρο-περιβάλλοντος
Ανάλυση αγοράς
Ανάλυση Pest
Κερδοφορία κλάδου
προσδιορισμός θέσης στον κλάδο
Εσωτερικό περιβάλλον
Ανάλυση SWOT
Ανάλυση Νεκρού Σημείου
Πλάνο Μάρκετινγκ
Στόχος Πωλήσεων
Διοικητικό πλάνο
Ισολογισμός Έναρξης
Βασικοί Αριθμοδείκτες
Προσδιορισμός επενδύσεων
Επιλογή στρατηγικής και εναλλακτικά σενάρια
Προβλέψεις για μελλοντικές εξελίξεις

Διδάσκει: Συμβαλλόμενος/η ΕΣΠΑ

Γιατί η λέξη ‘mood’ ομοιοκαταληκτεί με τη λέξη ‘food’ και για ποιον λόγο σε ορισμένες περιοχές της Αγγλίας η λέξη ‘foot’ προφέρεται με το ίδιο φωνήεν το οποίο υπάρχει στη λέξη ‘strut’; Γιατί η Αγγλική στην εποχή του Chaucer ηχούσε τόσο διαφορετικά από την Αγγλική προφορά στην εποχή του Σαίξπηρ, πώς διαφέρει η Βρετανική από την Αμερικανική προφορά και ποιες αλλαγές έχουν γίνει στην προφορά της Αγγλικής τα τελευταία χρόνια;

Το μάθημα αυτό επιχειρεί να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα με τη συστηματική μελέτη του τρόπου με τον οποίο προφέρεται η Αγγλική, ως μητρική γλώσσα, σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές. Αναλυτικότερα, ανιχνεύονται αρχικά τα αίτια και τα είδη ποικιλίας της Αγγλικής προφοράς ως προς τη γεωγραφική περιοχή, το κοινωνικό-μορφωτικό επίπεδο το φύλο, τη γλωσσική διατύπωση και την ηλικία των φυσικών ομιλητών. Στη συνέχεια, διενεργείται διεξοδική παρουσίαση των ποικιλιών προφοράς της Αγγλικής, όπως αυτή ομιλείται στην Αγγλία, Ουαλία, Σκωτία, Ιρλανδία, Αυστραλία, Ινδία, Αφρική στις ΗΠΑ και Δυτικές Ινδίες. Με την αναλυτική αυτή περιγραφή, οι φοιτητές/-τριες θα συνειδητοποιήσουν τον πλούτο και το εύρος των ποικιλιών της Αγγλικής προφοράς και θα κατανοήσουν ευκολότερα τα διάφορα φωνολογικά φαινόμενα.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή διαλέξεων, σεμιναρίων και πρακτικών ασκήσεων ακουστικής ικανότητας. Το οπτικο-ακουστικό υλικό αποτελείται από αποσπάσματα διαφόρων ειδών αυθεντικού προφορικού λόγου, όπως αυτός χρησιμοποιείται από τους φυσικούς ομιλητές της Αγγλικής. Με αυτό τον τρόπο, τα φωνητικά φαινόμενα που υπάρχουν στις διάφορες ποικιλίες προφοράς της Αγγλικής θα γίνουν περαιτέρω κατανοητά.

Το διδακτικό υλικό περιλαμβάνει βιβλία και άρθρα έντυπης και ηλεκτρονικής μορφής και σχετική βιβλιογραφία που δίνεται μέσω της ηλεκτρονικής τάξης. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική, γραπτή εξέταση και σε προαιρετικές εργασίες (μεμονωμένες ή και ομαδικές). Το μάθημα αξιολογείται από τους φοιτητές/-τριες με τη συμπλήρωση ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου

Λέξεις κλειδιά: είδη προφοράς, γλωσσική ποικιλία, φύλο, κοινωνικο-μορφωτικό επίπεδο, ηλικία

Διδάσκει: Ά. Γεωργούντζου

Στόχος του μαθήματος είναι να εισαγάγει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες στις βασικές θεωρητικές έννοιες και αρχές της πραγματολογίας. Η πραγματολογία είναι ο κλάδος της γλωσσολογίας που μελετάει τη γλωσσική σημασία σε συγκεκριμένα περικείμενα, ειδικότερα τη σημασία που απορρέει από την πρόθεση του ομιλητή/της ομιλήτριας και την οποία ο συνάγει ο δέκτης («σημασία του εκφωνήματος» ή «σημασία του ομιλητή»). Στη διάρκεια του μαθήματος θα εξετάσουμε σε βάθος θέματα που άπτονται της πραγματολογικής θεωρίας, όπως το περικείμενο, η δείξη και η δεικτική προβολή, η συνεπαγωγή, τα υπονοήματα και η Αρχή της Συνεργασίας του Grice, οι λεκτικές πράξεις, η λογική της έμμεσης επικοινωνίας και, τέλος, η έννοια του προσώπου και πώς αυτή εφαρμόζεται στη μελέτη της ευγένειας και της αγένειας. Με αυτό τον τρόπο, θα δείξουμε πώς η πραγματολογική θεωρία έχει σταδιακά μετατοπιστεί από τις φιλοσοφικές καταβολές της σε πιο σύγχρονες, γνωσιακά προσανατολισμένες θεωρήσεις της λεκτικής επικοινωνίας.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτήτριες/φοιτητές θα είναι σε θέση να γνωρίζουν τις διάφορες πραγματολογικές προσεγγίσεις (Θεωρία των Υπονοημάτων του Grice, Θεωρία των Λεκτικών Πράξεων, Θεωρία της Ευγένειας) και να τις εφαρμόζουν στην ανάλυση γλωσσικών δεδομένων από σειρές και ταινίες. Θα είναι, επίσης, σε θέση να κατανοήσουν συνολικά τη λεκτική επικοινωνία ως ένα πολυδιάστατο γλωσσικό, κοινωνικό και γνωσιακό φαινόμενο.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή διαλέξεων και βασίζεται στην ενεργή συμμετοχή των φοιτητριών/φοιτητών μέσω διαλόγου και γραπτών ασκήσεων. Η αξιολόγηση της επίδοσής τους κρίνεται με βάση την τελική γραπτή εξέταση. Στο τέλος του εξαμήνου το μάθημα αξιολογείται ανώνυμα με τη συμπλήρωση σχετικού ερωτηματολογίου.

Διδάσκει: Άννα Πιατά.

To Ρομαντικό Κίνημα στην Αγγλία, που εκτείνεται από τη δημοσίευση του Lyrical Ballads το 1789 έως τον θάνατο του Sir Walter Scott το 1832, αν και ετερογενές και πολύπλευρο, παραδοσιακά αντιδρά στην έμφαση του Διαφωτισμού στην αυτοσυγκράτηση, την λογική και την ευπρέπεια. Αναδυόμενος από τη ζωγραφική τοπίου του 18ου αιώνα και εμποτισμένος με την ιδεαλιστική φιλοσοφία του Schlegel και του Kant, ο Ρομαντισμός πρόβαλε το άγριο μεγαλέιο της φύσης σε αντίθεση με τη στενή αντίληψη της ομορφιάς του νεοκλασικισμού. Συμπλέοντας με την Αμερικανική και τη Γαλλική Επανάσταση αλλά επικρίνοντας την Βιομηχανική Επανάσταση, ο Ρομαντισμός ήταν πολιτικά, θρησκευτικά και αισθητικά ριζοσπαστικός. Οι ρομαντικοί συγγραφείς επέλαγαν θέματα από την καθημερινή ζωή, περιγράφοντάς τα όχι στην ελιτίστικη γλώσσα του 18ου αιώνα, αλλά στη καθομιλουμένη του απλού ανθρώπου. Οι Ρομαντικοί συγγραφείς θέλησαν να εκπροσωπήσουν και να δώσουν φωνή στους εργάτες, στα παιδιά και στους φτωχούς, δηλαδή στους περιθωριοποιημένους και καταπιεσμένους από μια ολοένα πιο αστική και ωφελιμιστική Αγγλική κουλτούρα. Μαρτυρούν επίσης τη σημασία του ατόμου σε μια ολοένα και πιο απρόσωπη νεωτερικότητα, βάζοντας σε πρώτο πλάνο την υποκειμενικότητα και τη φαντασία του ίδιου του ποιητή στην πιο ιδιότυπη και πειραματική της εκδοχή.

Το μάθημα έχει σεμιναριακό χαρακτήρα και προσφέρει την δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος στην τάξη. Πέραν των λογοτεχνικών κειμένων, η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει φωτοτυπημένο εκπαιδευτικό υλικό και κατάλογο έντυπης και ηλεκτρονικής βιβλιογραφίας. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική εξέταση και σε προαιρετικές, επιβλεπόμενες εργασίες. Τέλος προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με την συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/φοιτήτριες.

Διδάσκει: Ν. Παναγόπουλος

Το μάθημα αυτό αποτελεί μέρος του Προγράμματος Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας που προσφέρει το Τμήμα και προϋποθέτει τις γνώσεις που απέκτησαν οι φοιτητές/τριες παρακολουθώντας τα μαθήματα κορμού με τίτλο «Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία» (Ε΄ εξάμηνο σπουδών) και «Μέθοδοι Διδασκαλίας της Αγγλικής» (ΣΤ΄ εξάμηνο). Βασικός στόχος του μαθήματος είναι η εξοικείωση και εξάσκηση των εκπαιδευομένων σε πρακτικά ζητήματα που αφορούν την εκμάθηση και διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας για διαφορετικούς σκοπούς σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες ποικίλων επιπέδων γλωσσικής γνώσης και επικοινωνιακής ικανότητας. Προσφέρεται με τη μορφή εργαστηριακών και σεμιναριακών μαθημάτων που οργανώνονται σε θεματικές ενότητες και οι εκπαιδευόμενοι/ες έχουν σχετική δυνατότητα επιλογής των θεμάτων που τους ενδιαφέρουν περισσότερο. Ωστόσο, σκοπός όλων των ενοτήτων είναι η εκπαίδευση μελλοντικών καθηγητών/τριών Αγγλικής στην εφαρμογή σύγχρονων γλωσσοπαιδαγωγικών προσεγγίσεων και τεχνικών καθοδηγούμενης και αυτόνομης μάθησης, μέσω της πρακτικής τους άσκησης σε προπαιδαγωγικό σχεδιασμό μαθημάτων Αγγλικής, την ανάπτυξη και προσαρμογή διδακτικού/μαθησιακού υλικού, το σχεδιασμό εργαλείων αξιολόγησης της γνώσης, καθώς επίσης την προσομοιωτική διδασκαλία με συμβατικά μέσα ή και τη χρήση των ΤΠΕ.

Διδάσκουν: Κ. Βλάχος, Ε. Καραβά, Β. Μητσικοπούλου, Ν. Σηφάκης
Φροντιστηριακό μάθημα: Αι. Κουρκουλή

Σκοπός του μαθήματος είναι να εξοικειώσει τους/τις φοιτητές/τριες με εκπαιδευτικές και μεθοδολογικές προσεγγίσεις όσον αφορά στα χαρακτηριστικά της αξιολόγησης της γλωσσομάθειας σε διαφορετικούς τύπους γραπτών/προφορικών κειμένων και γλωσσικών περιστάσεων και την πρακτική εφαρμογή αυτών στη διδασκαλία της Αγγλικής ως ξένης γλώσσας. Πιο συγκεκριμένα, το μάθημα εστιάζει στην καταγραφή των αρχών της αξιολόγησης της γλωσσομάθειας με αναφορά σε διαφορετικές μεθόδους και τεχνικές και στόχο την ανάπτυξη δεξιοτήτων των φοιτητών/τριών ως προς τον σχεδιασμό, την εφαρμογή και την αξιολόγηση εργαλείων μέτρησης κατάλληλων για τις διαφορετικές ανάγκες της αξιολόγησης της γλωσσομάθειας των μαθητών της Αγγλικής ως ξένης γλώσσας. Κατά τη διάρκεια του εξαμήνου, αναλύονται οι διαθέσιμες τυπολογίες και τεχνικές ελέγχου της γλώσσας (αρχική αξιολόγηση, διαμορφωτικού τύπου αξιολόγηση και τελική αξιολόγηση επίτευξης μαθησιακών στόχων) και εξετάζονται τα χαρακτηριστικά του σχεδιασμού δοκιμασιών για τις δεξιότητες κατανόησης και παραγωγής προφορικού και γραπτού λόγου. Στα πλαίσια του μαθήματος οι φοιτητές εξοικειώνονται ιδιαίτερα με το σχεδιασμό δραστηριοτήτων ποικίλης τυπολογίας (π.χ. δραστηριότητες πολλαπλής επιλογής, αντιστοίχισης, συμπλήρωσης κενού με ή χωρίς επιλογή, κλπ.) για την αξιολόγηση της κατανόησης γραπτού και προφορικού λόγου στην ξενόγλωσση τάξη. Παράλληλα, αναλύονται τα διαφορετικά είδη κειμένων που προσφέρονται για το σχεδιασμό δραστηριοτήτων κατανόησης γραπτού και προφορικού λόγου (π.χ. απαριθμητικά, ενημερωτικά, λογοτεχνικά κείμενα, κλπ.) και εξετάζονται τα κριτήρια καταλληλότητας χρήσης αυτών ανά επίπεδο γλωσσομάθειας (π.χ. θέμα κειμένου, βαθμός λεξιλογικής/συντακτικής πολυπλοκότητας, συνοχή/συνάφεια περιεχομένου/ προφορά και ταχύτητα έκφρασης ομιλητή ηχητικού κειμένου). Το τελευταίο μέρος του μαθήματος ασχολείται με τη χρήση διαδικτυακών εργαλείων και πολυμεσικών εφαρμογών για την αξιολόγηση της κατανόησης και παραγωγής γραπτού και προφορικού λόγου.

Το μάθημα αποτελείται από εβδομαδιαίες διαλέξεις κατά τη διάρκεια των οποίων προσφέρεται η δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος και να γίνουν πρακτικές ασκήσεις. Επιδιώκεται η χρήση οπτικοακουστικών μέσων διδασκαλίας και ενθαρρύνεται η καλλιέργεια κριτικής σκέψης, διαφοροποιημένης γνώσης και αυτόνομης μάθησης με κατάλληλα διαμορφωμένο εκπαιδευτικό υλικό. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει αποσπάσματα κεφαλαίων από συγγράμματα, επιστημονικά άρθρα και κατάλογο με προτεινόμενη έντυπη και ηλεκτρονική βιβλιογραφία. Μέσω της η-τάξης, οι φοιτητές/τριες του μαθήματος μπορούν να έχουν πρόσβαση στο υλικό αυτό και σε ηλεκτρονική μορφή. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται σε προαιρετικές πρακτικές εργασίες, σε ασκήσεις εντός ή εκτός της τάξης και στην τελική γραπτή εξέταση. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκει: Τ. Λιόντου
Φροντιστηριακό μάθημα: Ε. Νάτσιος

Το λογοτεχνικό ρεύμα του Μοντερνισμού που αναπτύχθηκε στις αρχές του εικοστού αιώνα και χαρακτήρισε πολλές εκφάνσεις της ευρωπαϊκής και αμερικανικής πολιτισμικής παραγωγής υπήρξε καθοριστικής σημασίας για τον τρόπο που εξελίχθηκε η σύγχρονη λογοτεχνία. Προωθώντας πρωτοποριακές και συχνά ακραίες τάσεις που αψήφησαν συμβατικές τεχνοτροπίες και κοινωνικές βεβαιότητες, οι συγγραφείς του Μοντερνισμού εισήγαγαν μια νέα, επαναστατική αισθητική που επιχειρούσε να εκφράσει τις αντιφάσεις του αστικού πολιτισμού αλλά και τις αγωνίες του σύγχρονου ανθρώπου, την αίσθηση της αποξένωσης, της παρακμής και της ψυχικής στειρότητας που βίωνε. Στόχος του μαθήματος είναι η μελέτη σημαντικών κειμένων του Mοντερνισμού, τόσο για τα πρωτοποριακά υφολογικά και θεματικά στοιχεία τους όσο και για τη σχέση τους με τα ιστορικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δεδομένα της εποχής κατά την οποία αναπτύχθηκε. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον τρόπο που εγγράφεται στη λογοτεχνία ο υφολογικός πειραματισμός αλλά και η απογοήτευση με τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις πριν και μετά τον Α᾽ παγκόσμιο πόλεμο. Θα μελετηθούν κυρίως μυθιστορήματα από τους James Joyce, Virginia Woolf και Jean Rhys καθώς και διηγήματα και ποίηση που εξετάζουν το υποκείμενο στη σύγχρονη πόλη, την κινητικότητα, την εξορία και την αποξένωση, έμφυλες διαμάχες και γενικότερα τις συγκρουόμενες και αντιφατικές εκφράσεις της αστικής νεωτερικότητας.

Tο μάθημα έχει σεμιναριακό χαρακτήρα και προσφέρει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος στην τάξη. Επιδιώκεται η ενασχόληση των φοιτητών/τριών με εποπτευόμενες εργασίες και η παρουσίαση εργασιών στην τάξη. Γίνεται χρήση οπτικοακουστικών μέσων διδασκαλίας και ενθαρρύνεται η αυτόνομη μάθηση μέσω της αναζήτησης σχετικών πηγών λογοτεχνικής κριτικής. Προσφέρεται και περιεκτική ηλεκτρονική τάξη. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης βασίζεται στον συμψηφισμό του βαθμού της τελικής γραπτής εξέτασης, των προαιρετικών εργασιών και των προφορικών παρουσιάσεων. Το μάθημα αξιολογείται με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου ανωνύμως από τους/τις φοιτητές/τριες.

Διδάσκει: Α. Δεσποτοπούλου

Στόχος του μαθήματος αυτού είναι να προσεγγίσει την ανάλυση της γλωσσικής σημασίας μέσα από το πρίσμα της γνωσιακής σημασιολογίας όπως αυτή έχει αναπτυχθεί στο πλαίσιο της γνωσιακής γλωσσολογίας και της ενσώματης νόησης. Συγκεκριμένα, θα εστιάσουμε σε θεωρητικές έννοιες όπως τα σημασιολογικά πλαίσια, οι εννοιολογικές μεταφορές, η εννοιολογική μείξη, τα εικονιστικά σχήματα, οι ιδιωματισμοί, οι γραμματικές δομές, η κατηγοριοποίηση, η θεωρία των πρωτοτύπων και τα ακτινωτά δίκτυα πολυσημίας. Συγχρόνως, θα εξετάσουμε πώς τα διάφορα θεωρητικά μοντέλα της γνωσιακής σημασιολογίας βρίσκουν εφαρμογή σε τομείς όπως η λεξικογραφία, η διδακτική της δεύτερης/ξένης γλώσσας, η μετάφραση, η λογοτεχνική ανάλυση, οι παραστατικές τέχνες κτλ.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτήτριες/φοιτητές θα αποκτήσουν βασικές θεωρητικές και μεθοδολογικές γνώσεις από τον χώρο της γνωσιακής σημασιολογίας, τις οποίες θα είναι σε θέση να εφαρμόζουν σε διάφορα πεδία γλωσσολογικής έρευνας. Έτσι θα αποκτήσουν μια διευρυμένη αντίληψη για τη γλωσσική σημασία (και ευρύτερα για τη γραμματική) ως συνάρτηση της γλώσσας και της νόησης, αλλά και μια διεπιστημονική προσέγγιση που συνδυάζει ευρήματα από τη γλωσσολογία, την ψυχολογία και τη γνωσιακή επιστήμη.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή διαλέξεων και βασίζεται στην ενεργή συμμετοχή των φοιτητριών/φοιτητών μέσω διαλόγου και γραπτών ασκήσεων. Η αξιολόγηση της επίδοσής τους κρίνεται με βάση την παράδοση γραπτής εργασίας και μία προφορική παρουσίαση. Στο τέλος του εξαμήνου το μάθημα αξιολογείται ανώνυμα με τη συμπλήρωση σχετικού ερωτηματολογίου.

Διδάσκει: Ά. Πιατά

Πού τελειώνει η μία γλώσσα και πού αρχίζει η άλλη; Μπορούμε να «περιφράξουμε» ένα γλωσσικό σύστημα και να το απομονώσουμε από άλλα; Αν και συχνά συνδέουμε συγκεκριμένες γλώσσες με συγκεκριμένες χώρες ή περιοχές του κόσμου, τα γλωσσικά και εθνικά σύνορα σπάνια συμπίπτουν. Οι γλώσσες δεν περιορίζονται και «ταξιδεύουν», αναμειγνύονται και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, διασχίζοντας διαπερατά σύνορα. Το μάθημα Γλωσσική Επαφή αποτελεί μια διερεύνηση των γλωσσικών ποικιλιών και πρακτικών που προκύπτουν από καταστάσεις επαφής γλωσσών. Σκοπός του μαθήματος είναι να εξετάσει τους μηχανισμούς και τα αποτελέσματα της γλωσσικής επαφής, μελετώντας παραδείγματα επαφής διαφόρων γλωσσικών συστημάτων από το παρελθόν μέχρι σήμερα, εστιάζοντας στην Αγγλική γλώσσα κυρίως και δευτερευόντως σε άλλες γλώσσες. Λαμβάνοντας υπόψη τόσο διαχρονικές όσο και συγχρονικές θεωρήσεις, το μάθημα θα επικεντρωθεί σε διεργασίες γλωσσικής επαφής, όπως ο δανεισμός, η διγλωσσία, η εναλλαγή κώδικα, ο γλωσσικός θάνατος και η εμφάνιση εντελώς νέων γλωσσικών συστημάτων. Μεταξύ άλλων, εξετάζει (α) αν ορισμένα επίπεδα γλωσσικής δομής είναι πιο ευαίσθητα σε γλωσσικές αλλαγές που προκαλούνται από την επαφή από άλλες γλώσσες, (β) σε ποιο βαθμό τα αποτελέσματα της γλωσσικής επαφής είναι καθολικά και αναπόφευκτα και (γ) αν κάθε κατάσταση επαφής πρέπει να ιδωθεί ως ένα μοναδικό και συνάμα σύνθετο συνονθύλευμα αλληλεπιδρώντων κοινωνικών, πολιτικών, γλωσσικών και ιστορικών παραγόντων. Η γλώσσα διδασκαλίας είναι η Αγγλική.

Διδάσκει: Β. Μακρή

Το μάθημα εξετάζει αντιπροσωπευτικά έργα του Marlowe, τρία θεατρικά έργα κι ένα αφηγηματικό ποίημα, μέσα στο ιστορικό και ιδεολογικό πλαίσιο της ελισαβετιανής εποχής και επικεντρώνεται στον καινοτόμο ρόλο του θεάτρου του Άγγλου συγγραφέα. Μέσα από την προσεκτική ανάλυση των κειμένων του Marlowe, διερευνάται η κριτική του προς τον κυρίαρχο λόγο και η πρωτοτυπία των απόψεών του σχετικά με την εξουσία, τη θρησκεία και τη σεξουαλικότητα. Ακόμα το μάθημα εισάγει τους/τις φοιτητές/τριες στις σύγχρονες κριτικές προσεγγίσεις στο έργο του Marlowe, που αναφέρονται σε κοινωνικά, πολιτικά και πολιτισμικά ζητήματα, όπως το φύλο, η εθνότητα, η σχέση με την αρχαιότητα, ο ρόλος του θεάτρου κ.α. Το μάθημα εξετάζεται με προόδους κατα τη διάρκεια του εξαμήνου και τελικές εργασίες ή παρουσιάσεις. Η διδασκαλία γίνεται με εβδομαδιαίες διαλέξεις και με χρήση οπτικοακουστικών μέσων, προσφέροντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος στην τάξη. Εκτός από τα λογοτεχνικά κείμενα, δίνονται φυλλάδια με εκπαιδευτικό υλικό και κατάλογος με προτεινόμενη έντυπη βιβλιογραφία καθώς και με ηλεκτρονικές διευθύνσεις πηγών πληροφόρησης από το διαδίκτυο μέσω της ηλεκτρονικής τάξης. Για την αξιολόγηση των φοιτητών/τριών, εκτός από την τελική γραπτή εξέταση, προβλέπονται προαιρετικές εργασίες και παρουσιάσεις στην τάξη. Το μάθημα αξιολογείται με τη συμπλήρωση ανώνυμου ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες.

Διδάσκει: Ε. Μήτση

Το μάθημα αυτό αποτελεί υποχρεωτικό μάθημα του Προγράμματος Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας που προσφέρει το Τμήμα και προϋποθέτει την επιτυχή επίδοση των φοιτητών/τριών που το επιλέγουν στα μαθήματα κορμού με τίτλο «Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία» (Ε΄ εξάμηνο σπουδών) και «Μέθοδοι Διδασκαλίας της Αγγλικής» (ΣΤ΄ εξάμηνο). Βασικός του στόχος είναι η εξοικείωση των εκπαιδευομένων με την πραγματικότητα της ξενόγλωσσης διδασκαλίας σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και η πρακτική τους εξάσκηση μέσω των δυνατοτήτων που τους προσφέρονται για μεθοδευμένη παρακολούθηση της παιδαγωγικής διαδικασίας στην τάξη και για εποπτευόμενη διδασκαλία.

Το μάθημα απαιτεί την ουσιαστική εμπλοκή των εκπαιδευομένων στη μαθησιακή διαδικασία που συντελείται σε σχολεία για το διάστημα δύο μηνών περίπου. Συνεπώς, εφόσον επιλέξουν το μάθημα αυτό, οι φοιτητές/τριες θα πρέπει να είναι διατεθειμένοι/ες να πάνε σε ένα από τα σχολεία με τα οποία συνεργάζεται το Τμήμα, να παρακολουθήσουν και να εκπονήσουν βοηθητικό διδακτικό έργο σε συγκεκριμένη τάξη. Η αξιολόγηση της επίδοσης των εκπαιδευομένων γίνεται κατά ένα μέρος από τον/την καθηγητή/τρια του/της οποίου/ας τα μαθήματα παρακολουθούν, με βάση το προϊόν της εργασίας τους στην τάξη, και κατά ένα άλλο μέρος από την υπεύθυνο του μαθήματος στο Τμήμα, με βάση το Ευρωπαϊκό Πορτφόλιο για Εκπαιδευόμενους Καθηγητές Ξένων Γλωσσών (ΕΦΚΑΓ) το οποίο καλούνται οι εκπαιδευόμενοι να αναπτύξουν μετά το πέρας της Πρακτικής Ασκησης σε σχολεία.

Διδάσκουν: Κ. Βλάχος, E. Καραβά, Δ. Κόρδα, Ν. Σηφάκης

Σκοπός του μαθήματος είναι να μυήσει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες στις ιδιαιτερότητες της ειδικής μετάφρασης. Έμφαση δίνεται σε ειδικά κείμενα διαβαθμισμένης δυσκολίας, τα οποία καλύπτουν ευρύ φάσμα ειδών, από την ιατρική και την οικονομική/εμπορική μετάφραση, μέχρι και την τεχνική-μηχανολογική μετάφραση (π.χ. πολεμικών αεροσκαφών). Στόχος του μαθήματος είναι να καταστεί δυνατή η αναγνώριση των διαφόρων κειμενικών τύπων και να αναπτυχθούν, στους φοιτητές και τις φοιτήτριες, οι αναγκαίες ικανότητες και δεξιότητες για την κατανόηση, ανάλυση, αποδελτίωση και μεταφορά του τεχνικού κειμένου από την αγγλική στην ελληνική.

Το μάθημα αυτό παρουσιάζεται υπό τη μορφή σεμιναρίων. Τα σεμινάρια χωρίζονται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος (διαλέξεις 1 έως 4) εξετάζονται κυρίως θεωρητικά ζητήματα της εξειδικευμένης μετάφρασης και της ειδικής ορολογίας, όπως οι στόχοι της, το κοινό στο οποίο απευθύνεται, ο εντολοδόχος της μετάφρασης, οι προσδοκίες του πελάτη, τα ζητήματα πιστότητας, οι προκλήσεις που απορρέουν από την εξειδικευμένη γνώση, κ.λπ. Το δεύτερο μέρος (διαλέξεις 5-13) αποτελεί πρακτική εφαρμογή του πρώτου. Σε αυτό επιχειρείται κειμενική ανάλυση, συγκριτική προσέγγιση, ορολογική έρευνα (με τη χρήση παράλληλων κειμένων), μετάφραση και αποδελτίωση υπό τη μορφή δίγλωσσων γλωσσαριών.

Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η χρήση των ΤΠΕ και πιο συγκεκριμένα των μεταφραστικών εργαλείων και λοιπών ειδικών προγραμμάτων, με στόχο την εξοικείωση των φοιτητών με τα εν λόγω μέσα. Η διδακτέα ύλη βασίζεται σε σώμα κειμένων διαβαθμισμένης δυσκολίας. Πρόκειται για επιλεγμένα επιστημονικά άρθρα προς μελέτη και κριτική ανάλυση/συζήτηση, καθώς και για κείμενα προς μετάφραση στη λογική των παράλληλων κειμένων, με στόχο τη συγκριτική αξιολόγηση και ανάλυση. Γίνεται, επίσης, πλήρης εκμετάλλευση των ελεύθερων βάσεων δεδομένων ορολογικής αναζήτησης στο διαδίκτυο και εξετάζονται η πιστότητά και εγκυρότητά τους, καθώς και τα όρια της χρήσης τους.

Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική γραπτή εξέταση και σε προαιρετικές εργασίες που υποβάλλουν οι φοιτητές και φοιτήτριες. Στο τέλος του εξαμήνου, οι φοιτητές και φοιτήτριες θα κληθούν να αξιολογήσουν, ανωνύμως, το μάθημα με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου.

Διδάσκει: Ε. Φράγκου

Σκοπός του μαθήματος είναι να εξοικειώσει τους/τις φοιτητές/τριες με τα ηλεκτρονικά σώματα κειμένων (ΗΣΚ) και την πρακτική εφαρμογή αυτών στη διδασκαλία, εκμάθηση και Αξιολόγησης της Αγγλικής ως ξένης γλώσσας. Συγκεκριμένα, το μάθημα έχει στόχο να βοηθήσει τους/τις φοιτητές/τριες να γνωρίσουν σύγχρονες θεωρητικές και πρακτικές προσεγγίσεις σχετικά με τη γλωσσοδιδακτική αξιοποίηση των ηλεκτρονικών σωμάτων κειμένων. Κατά τη διάρκεια του εξαμήνου εξετάζονται, μέσα από βασικά εργαλεία γλωσσικής τεχνολογίας, οι πρακτικές εφαρμογές για την απόκτηση γνώσης στην Αγγλική γλώσσα μέσω της επεξεργασίας των δεδομένων αυθεντικού γραπτοού και προφορικού λόγου που αντλούνται από ένα ηλεκτρονικό σώμα κειμένων με έμφαση στη δυνατότητα των ΗΣΚ να υποστηρίζουν διερευνητικές πρακτικές μάθησης και να ενθαρρύνουν την αυτονομία του μαθητή. Στο πλαίσιο της δυναμικής αξιοποίησης των ΗΣΚ, παρουσιάζονται εναλλακτικές δραστηριότητες για τη διδασκαλία των γλωσσικών χαρακτηριστικών της Αγγλικής γλώσσας καθώς και της δομής, ποικιλότητας και χρήσης αυτών μέσα από τις συχνότητες εμφάνισης λέξεων ή λεκτικών ακολουθιών (collocations), τους συμφραστικούς πίνακες (concordances) λέξεων αλλά και τις διαφορετικές ποικιλίες λόγου που εκπροσωπούνται στα ηλεκτρονικά σώματα κειμένων.

Το μάθημα αυτό αποτελείται από εβδομαδιαίες διαλέξεις κατά τη διάρκεια των οποίων προσφέρεται η δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος και να γίνουν πρακτικές ασκήσεις. Επιδιώκεται η χρήση οπτικοακουστικών μέσων διδασκαλίας και ενθαρρύνεται η καλλιέργεια κριτικής σκέψης, καθώς και διαφοροποιημένης και αυτόνομης μάθησης με κατάλληλα διαμορφωμένο εκπαιδευτικό υλικό. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει αποσπάσματα κεφαλαίων από συγγράμματα, επιστημονικά άρθρα και κατάλογο με προτεινόμενη έντυπη και ηλεκτρονική βιβλιογραφία. Μέσω της ηλεκτρονικής τάξης, οι φοιτητές/τριες του μαθήματος μπορούν να έχουν πρόσβαση στο υλικό αυτό και σε ηλεκτρονική μορφή. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται σε προαιρετικές πρακτικές εργασίες, σε ασκήσεις εντός ή εκτός της τάξης και σε τελική ατομική εργασία ή γραπτή εξέταση. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκει: Τ. Λιόντου
Φροντιστηριακό μάθημα: Ε. Νάτσιος

Σκοπός του μαθήματος είναι να εξοικειώσει τους φοιτητές/τριες με τις σύγχρονες θεωρητικές και μεθοδολογικές προσεγγίσεις που σχετίζονται με τη διδασκαλία της αγγλικής προφοράς έτσι όπως αυτές έχουν διατυπωθεί τα τελευταία είκοσι χρόνια λόγω της άνευ προηγουμένου εξάπλωσης της Αγγλικής ως γλώσσας επαφής και εμπορικών συναλλαγών σε όλο τον κόσμο. Αρχικά, επιχειρείται διερεύνηση των εννοιών «έθνος», «πολιτισμική-πολιτιστική ταυτότητα» και επισημαίνεται η σχέση τους ιδιαίτερα με την αγγλική και ελληνική γλωσσική πραγματικότητα. Στη συνέχεια, γίνεται παρουσίαση της θεωρίας των «στάσεων» απέναντι στη γλώσσα και άλλων κοινωνιο-ψυχογλωσσικών και εξωγλωσσικών παραγόντων που επηρεάζουν την επίτευξη υψηλών επιδόσεων σε ότι αφορά την προφορά της Αγγλικής από μη φυσικούς ομιλητές-σπουδαστές της. Η συστηματική έρευνα και μελέτη των άνω ζητημάτων έχει ως απώτερο στόχο να προβληματίσει τους φοιτητές/τριες και να αναπτύξει την κριτική τους σκέψη έτσι ώστε να διαμορφώσουν τη δική τους άποψη σχετικά με το ρόλο που διαδραματίζει η πολιτιστική ταυτότητα στην επιλογή της προφοράς—μητρικής/πρότυπης ή μη—που υιοθετούν οι σπουδαστές της Αγγλικής κατά την εκμάθησή της.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή διαλέξεων και σεμιναρίων που πραγματοποιούνται από τον διδάσκοντα κατά τη διάρκεια των οποίων αναπτύσσεται διάλογος με τους φοιτητές/τριες. Παράλληλα, διενεργούνται εποπτευόμενες εργασίες και παρουσιάσεις στην τάξη. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει συλλογή επιλεγμένων άρθρων και κεφάλαια βιβλίων της σχετικής έντυπης και ηλεκτρονικής βιβλιογραφίας. Οι φοιτητές/τριες αξιολογούνται με βάση τις γραπτές εργασίες που παρουσιάζονται στην τάξη και την τελική γραπτή εξέταση. Η αξιολόγηση του μαθήματος γίνεται μέσω συμπλήρωσης ανώνυμου ερωτηματολογίου στο τέλος του εξαμήνου. Λέξεις Κλειδιά: πρότυπη-μητρική προφορά, πολιτιστική-πολιτισμική ταυτότητα, έθνος, ‘στάσεις’ απέναντι στη γλώσσα και στην προφορά, η Αγγλική ως γλώσσα επαφής και γλώσσα εμπορικών συναλλαγών, παγκοσμιοποίηση.

Σημείωση: κρίνεται σκόπιμο οι φοιτητές/τριες να έχουν εξεταστεί επιτυχώς στο υποχρεωτικό μάθημα της Φωνητικής της Αγγλικής.

Διδάσκει: Ά. Γεωργούντζου

H σύγχρονη Αγγλική λογοτεχνία χαρακτηρίζεται από έναν πλουραλισμό που είναι αποτέλεσμα τόσο των κοινωνικών εξελίξεων σε διάφορους τομείς της ζωής όσο και του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της Αγγλικής κοινωνίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μάθημα επικεντρώνεται σε αντιπροσωπευτικά έργα σημαντικών συγγραφέων με στόχο να εξετάσει τις θεματολογικές και υφολογικές τάσεις της πεζογραφίας αυτής της περιόδου. Οι φοιτητές/τριες καλούνται να μελετήσουν μυθιστορήματα των Chinua Achebe, Jeanette Winterson, Kazuo Ishiguro και Ιan McEwan από θεωρητική και κοινωνικο-ιστορική σκοπιά και να εξετάσουν θέματα όπως η εθνική ταυτότητα, η πολιτισμική θέση της Βρετανίας μετά το 1950 και η μεταβαλλόμενη έννοια της «αγγλικότητας», η αναπαράσταση της ιστορίας και του πολέμου, η μετα-αποικιοκρατική εποχή, η σεξουαλική ταυτότητα και άλλα. Εξετάζονται επίσης οι κινηματογραφικές μεταφορές των μυθιστορημάτων.

Tο μάθημα έχει σεμιναριακό χαρακτήρα και προσφέρει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος στην τάξη. Eπιδιώκεται η ενασχόληση των φοιτητών/τριών με εποπτευόμενες εργασίες και η παρουσίαση εργασιών από φοιτητές/τριες. H διδακτέα ύλη περιλαμβάνει λογοτεχνικά κείμενα, δοκίμια, φυλλάδια με εκπαιδευτικό υλικό (handouts), και κατάλογο με προτεινόμενη έντυπη βιβλιογραφία. Επιδιώκεται η χρήση οπτικοακουστικών μέσων διδασκαλίας, η αναζήτηση σχετικών πηγών λογοτεχνικής κριτικής, ενώ ενθαρρύνεται γενικότερα η αυτόνομη μάθηση. Προσφέρεται και περιεκτική ηλεκτρονική τάξη. H αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική γραπτή εξέταση και σε προαιρετικές εργασίες. Tέλος προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκει: Ά. Δεσποτοπούλου

Το μάθημα εξετάζει τη δυναμική εξέλιξη του Αγγλικού θεάτρου κατά την μεταπολεμική περίοδο, αναδεικνύοντας την αλληλεπίδραση παράδοσης και καινοτομίας που αναδιαμόρφωσε τη θεατρική τέχνη. Εξετάζονται όχι μόνο τα αισθητικά ρεύματα και οι θεματικές ανησυχίες σημαντικών έργων, αλλά και οι μεταβαλλόμενες πρακτικές της παράστασης, της θεατρικής αρχιτεκτονικής, της οργάνωσης θιάσων και της πολιτιστικής πολιτικής. Οι φοιτητές διερευνούν τις αντιθέσεις και τις συνδέσεις ανάμεσα στο εθνικό θέατρο και το θέατρο του περιθωρίου, ανάμεσα στον πειραματισμό και την κληρονομιά, ανάμεσα στις ανατρεπτικές φωνές και στις κυρίαρχες σκηνές. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται σε ποικίλα ρεύματα και στυλ—όπως kitchen-sink realism, θέατρο του παραλόγου, θέατρο της σκληρότητας και in-yer-face theatre—και στον τρόπο με τον οποίο αυτά ανταποκρίθηκαν στις μεταβαλλόμενες κοινωνικές, πολιτικές και καλλιτεχνικές συνθήκες. Καθ’ όλη τη διάρκεια, το μάθημα δίνει έμφαση στο πώς η δραματουργία, η συγγραφή και οι πρακτικές παραγωγής προσαρμόστηκαν ώστε να ανταποκριθούν στις εξελισσόμενες ανάγκες των δημιουργών και των θεατών στη μεταπολεμική Βρετανία, προσφέροντας νέους τρόπους ερμηνείας τόσο της σκηνής όσο και της κοινωνίας.

Η επίδοση των φοιτητών αξιολογείται με συνδυασμό: συμμετοχής στο μάθημα (10%), ατομικής παρουσίασης (30%) και τελικής εξέτασης (60%). Η διάρθρωση της αξιολόγησης δίνει έμφαση στη σταθερή εμπλοκή, στην ατομική υπευθυνότητα και σε ευκαιρίες για κριτική και δημιουργική έκφραση. Καθ’ όλη τη διάρκεια του εξαμήνου αναμένεται ενεργή συμβολή στις συζητήσεις και στις ομαδικές δραστηριότητες. Σε επιλεγμένα χρονικά σημεία του εξαμήνου, οι φοιτητές καλούνται να συνθέσουν σύντομες αποκρίσεις εντός της τάξης (π.χ. βασιζόμενοι σε απόσπασμα παράστασης ή σε κριτικό κείμενο). Μεταξύ 6ης και 8ης εβδομάδας, παρουσιάζουν είτε μια ερευνητική εργασία είτε ένα δημιουργικό έργο εμπνευσμένο από το περιεχόμενο του μαθήματος. Οι παρουσιάσεις μπορούν να δοθούν ζωντανά στην τάξη ή να κατατεθούν ως βιντεοσκοπημένες. Η εργασία αυτή πρέπει να αντλεί άμεσα από τις συζητήσεις και τις υποχρεωτικές αναγνώσεις, δείχνοντας τόσο ατομική ανάλυση όσο και ανταπόκριση στο συλλογικό μαθησιακό περιβάλλον. Η τελική εξέταση, η οποία διεξάγεται κατά την επίσημη εξεταστική περίοδο (60%), αξιολογεί την κατανόηση βασικών έργων και θεωρητικών συζητήσεων γύρω από το μεταπολεμικό βρετανικό θέατρο. Η εξέταση απαιτεί λεπτομερή ανάλυση, κριτικό στοχασμό και ικανότητα σύνδεσης του υλικού που μελετήθηκε. Τέλος, οι φοιτητές αξιολογούν ανώνυμα το μάθημα μέσω ειδικού ερωτηματολογίου.

Διδάσκει: Αι. Δεληκωνσταντινίδου

Το μάθημα ασχολείται με την ανάλυση συνεχούς λόγου, δηλαδή με την ανάλυση γραπτών και προφορικών κειμένων έκτασης μεγαλύτερης της μίας πρότασης/του ενός εκφωνήματος. Ο συνεχής λόγος έχει υπάρξει αντικείμενο μελέτης και ανάλυσης διαφόρων θεωριών και μοντέλων ανάλυσης, όπως η Ανάλυση Συνομιλίας / Εθνομεθοδολογία, η θεωρία της Συνοχής, η Κριτική Ανάλυση Λόγου, και ο Πολυτροπικός Λόγος. Μερικά από τα θέματα που θα συζητηθούν στο μάθημα είναι ο ρόλος του γλωσσικού και του εξωγλωσσικού περιβάλλοντος στην δημιουργία και κατανόηση του συνεχούς λόγου, η δομική και πληροφοριακή οργάνωσή του, η δημιουργία συνεκτικότητας με βάση τους δεσμούς συνοχής ενός κειμένου, και η οργάνωση της συνομιλίας σε ζεύγη ή ακολουθίες εκφωνημάτων. Η παρουσίαση των παραπάνω θεωριών και των εφαρμογών αυτών στοχεύει στην εξοικείωση των φοιτητών/τριών με την ανάλυση αυθεντικών κειμένων γραπτού και προφορικού συνεχούς λόγου. Μέσω της ανάλυσης λόγου το μάθημα εστιάζει στην κατασκευή κοινωνικών ταυτοτήτων κατά τη λεκτική διάδραση, και στη σχεσιακή ενασχόληση των συνομιλητών/τριών.

Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει ένα κύριο σύγγραμμα, φάκελο σημειώσεων με συμπληρωματικό υλικό προς μελέτη, φυλλάδια με εκπαιδευτικό υλικό και προτεινόμενη βιβλιογραφία. Οι φοιτητές/τριες αξιολογούνται επί τη βάσει εργασιών και τελικής γραπτής εξέτασης. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκει: Α. Τζάννε

Το μάθημα αυτό αποτελεί εισαγωγή στη θεωρία της Καθολικής Γραμματικής (Universal Grammar) του Chomsky. Σκοπό έχει να προσφέρει στους/στις φοιτητές/τριες μια συνοπτική περιγραφή των απόψεων του Chomsky για τη γλώσσα, με βάση κυρίως τις γενικές θεωρητικές αρχές και τους κανόνες του προτύπου της Κυβέρνησης και Αναφορικής Δέσμευσης (Government and Binding). Γίνεται μια σύντομη παρουσίαση των υποθεωριών της ΚΑΔ και των μεταξύ τους σχέσεων, με επικέντρωση σε θέματα όπως η συντακτική θεωρία του x - τονούμενου (x - bar syntactic theory), η συντακτική μετακίνηση και η κυβέρνηση. Οι φοιτητές/τριες εισάγονται στη θεμελιώδη έννοια της Καθολικής Γραμματικής ως ιδιότητας του ανθρώπινου νου αποτελούμενης από καθολικές γλωσσικές αρχές και παραμέτρους που ποικίλλουν από γλώσσα σε γλώσσα μέσα σε λογικά όρια. Τέλος, διερευνώνται οι θεωρητικές προεκτάσεις της προσέγγισης αυτής στο θέμα της κατάκτησης της μητρικής γλώσσας καθώς και στο χώρο της εκμάθησης της ξένης γλώσσας.

Λόγω του σεμιναριακού χαρακτήρα των διαλέξεων, προσφέρεται η δυνατότητα δημιουργίας διαλόγου στην τάξη, καθώς και οργάνωσης πρακτικών ασκήσεων/παρουσιάσεων με τη βοήθεια έντυπου εκπαιδευτικού υλικού και οπτικοακουστικών μέσων. Επιδιώκεται επίσης η οργάνωση πρόσθετων ομιλιών από άλλους επιστήμονες-ερευνητές του γνωστικού αντικειμένου. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει ένα κύριο θεωρητικό σύγγραμμα, φυλλάδια (handouts), και κατάλογο με προτεινόμενη έντυπη βιβλιογραφία. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται όχι μόνο στην τελική γραπτή εξέταση αλλά και σε προαιρετικές εργασίες/ παρουσιάσεις και τη γενικότερη συμμετοχή στη διαδικασία του μαθήματος. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος από τους/τις φοιτητές/τριες με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου ανωνύμως.

Διδάσκει: Μ. Γεωργιαφέντης

Στο μάθημα διερευνάται η σχέση της σύγχρονης Αμερικανικής Λογοτεχνίας με τις πολιτισμικές αλλαγές που συντελούνται στη χώρα στον 21ο αιώνα. Η παγκοσμιοποίηση, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας, ο νεο-φιλελευθερισμός, οι νέες τεχνολογίες, η οικολογική κρίση και άλλες ραγδαίες αλλαγές αφήνουν το στίγμα τους στη σύγχρονη Αμερικανική Λογοτεχνία. Θα εξετάσουμε τις νέες τάσεις που εμφανίζονται τόσο στο χώρο της πεζογραφικής παραγωγής μετά την 11η Σεπτεμβρίου, όσο και σε άλλα κειμενικά είδη.

Θα αναλυθούν έργα διάσημων συγγραφέων των τελευταίων δεκαετιών του 20ου αιώνα και των δυο πρώτων του 21ου αιώνα με στόχο να διερευνηθούν θέματα, όπως η αποδόμηση της εθνικής ταυτότητας, η αναπαράσταση της ιστορίας, οι σχέσεις των φύλων και άλλα. Tέλος θα μελετηθούν και οι πρόσφατες κινηματογραφικές μεταφορές των έργων του Cormac McCarthy, The Road και Philip Roth, American Pastoral.

Tο μάθημα έχει σεμιναριακό χαρακτήρα και προσφέρει τη δυνατότητα διαλόγου στην τάξη. Επιδιώκεται η ενασχόληση των φοιτητών/τριών με εποπτευόμενες εργασίες και η παρουσίαση εργασιών/διδασκαλία φοιτητών/τριών από συμφοιτητές/τριές τους (peer teaching). H διδακτέα ύλη περιλαμβάνει μυθιστορήματα, διηγήματα, θεωρητικά δοκίμια, φυλλάδια με εκπαιδευτικό υλικό (handouts) κατά μάθημα και κατάλογο με προτεινόμενη έντυπη βιβλιογραφία. H αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται σε εκπόνηση γραπτών εργασιών και παρουσιάσεις εργασιών στην τάξη. Tέλος προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκει: Θ. Τσιμπούκη

Το μάθημα ασχολείται με παιδαγωγικές προσεγγίσεις που αφορούν την ενσωμάτωση των ψηφιακών τεχνολογιών στην ξενόγλωσση τάξη. Τονίζει τη σημασία του παιδαγωγικού σχεδιασμού και καθοδηγεί τους φοιτητές/τριες να διερευνήσουν κριτικά τα διαθέσιμα ψηφιακά περιβάλλοντα, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αναπτύχθηκαν πρόσφατα στην Ελλάδα (όπως το Ψηφιακό Σχολείο, η πλατφόρμα ψηφιακών εκπαιδευτικών σεναρίων Αίσωπος, κλπ). Συζητά θέματα που αφορούν το ψηφιακό εκπαιδευτικό περιεχόμενο, τις πλατφόρμες ηλεκτρονικής μάθησης (πχ. e-me και Edmodo) και τον σχεδιασμό ψηφιακών εκπαιδευτικών σεναρίων που ενσωματώνουν τη χρήση ψηφιακών μέσων. Ο ρόλος των πολυτροπικών και πολυμεσικών κειμένων (όπως οι ψηφιακές αφηγήσεις και άλλα κείμενα που προκύπτουν από την αξιοποίηση web 2.0 εργαλείων) καθώς και οι επιπτώσεις τους στη διδασκαλία της ξένης γλώσσας αναλύονται διεξοδικά. Επίσης παρουσιάζεται το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο για τις Ψηφιακές Δεξιότητες των Εκπαιδευτικών με έμφαση στις δεξιότητες που απαιτούνται για τους μελλοντικούς εκαιδευτικούς γλωσσών.

Το μάθημα αυτό έχει πρακτικό χαρακτήρα και για το λόγο αυτό συνιστάται η συστηματική παρακολούθησή του. Η αξιολόγηση των φοιτητών/τριών γίνεται μέσα από εργασίες ή/και τελική εξέταση. Δεν απαιτούνται εξειδικευμένες γνώσεις Η/Υ για την παρακολούθηση του μαθήματος.

Διδάσκει: Β. Μητσικοπούλου
Φροντιστηριακό μάθημα: Ε. Νάτσιος

Στον τομέα της γλωσσολογίας, η Μορφολογία είναι η μελέτη της εσωτερικής δομής των λέξεων και του συνδυασμού μορφημάτων για το σχηματισμό λέξεων. Η Μορφολογική Τυπολογία αποτελεί τον κυρίαρχο τρόπο ταξινόμησης των γλωσσών του κόσμου, με βάση τις κοινές μορφολογικές δομές τους. Πιο συγκεκριμένα, αυτό το πεδίο οργανώνει τις γλώσσες σύμφωνα με τον τρόπο που σχηματίζουν λέξεις μέσω του συνδυασμού μορφημάτων σε συνάρτηση με άλλες αρχές των υπολοίπων επιπέδων της γλώσσας. Σε αντίθεση με τις συνθετικές, τις συγκολλητικές και τις διαχυτικές γλώσσες, οι αναλυτικές γλώσσες, όπως η Αγγλική, έχουν περιορισμένη κλιτική μορφολογία, οι περισσότερες γραμματικές λειτουργίες εκφράζονται με τη σειρά των όρων και με ελεύθερα γραμματικά μορφήματα και συνήθως κάθε μόρφημα αντιστοιχεί σε μία λέξη. Στόχος του μαθήματος Μορφολογία και Γλωσσολογική Τυπολογία είναι να εισαγάγει τις φοιτήτριες και τους φοιτητές στη δομική οργάνωση των γλωσσών σε σχέση με τη μορφολογία τους. Η Αγγλική θα λειτουργήσει ως γλώσσα αναφοράς και κεντρικό σημείο εστίασης, ωστόσο η αγγλική μορφολογία θα αντιπαραβληθεί συστηματικά με την τυπολογία άλλων ευρωπαϊκών (και όχι μόνο) γλωσσών και γλωσσικών τύπων. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα εξοικειωθούν με την εφαρμογή της μορφολογικής έρευνας στην Αγγλική γλώσσα με στόχο την περιγραφή της μορφολογικής της δομής και την εξαγωγή γενικευμένων εξηγήσεων μέσω της σύγκρισης της Αγγλικής με άλλες γλώσσες. Το μάθημα έχει σχεδιαστεί για να καλύψει γενικές έννοιες επάνω στο μορφολογικό και τυπολογικό σύστημα της Αγγλικής σε σύγκριση με τυπολογίες άλλων γλωσσικών συστημάτων. Εκτός από την εξέταση των συγχρονικών χαρακτηριστικών της γλώσσας, θα διερευνηθούν θέματα ως προς τη διαχρονία της γλώσσας, όπως το πώς προέρχεται η γλωσσική αλλαγή και η γλωσσική επαφή με άλλα γλωσσικά συστήματα. Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτήτριες και οι φοιτητές θα έχουν εξοικειωθεί όχι μόνο με τα περιγραφικά εργαλεία για τον χαρακτηρισμό των μορφολογικών δομών, αλλά και με ζητήματα που άπτονται της γενικής γλωσσολογικής θεωρίας, της ιστορικής γλωσσολογίας, της γλωσσικής εξέλιξης και της κοινωνιογλωσσολογίας, μεταξύ άλλων. Το μάθημα θα διεξαχθεί με τη μορφή διαλέξεων σεμιναριακού τύπου με άμεση πρακτική εφαρμογή, καθώς η παρουσίαση της σύγχρονης γλωσσολογικής έρευνας επάνω σε διάφορα μορφολογικά ζητήματα της Αγγλικής γλώσσας τόσο σε ενδογλωσσικό όσο και σε διαγλωσσικό επίπεδο θα συνδυαστεί κριτικά με ασκήσεις και δραστηριότητες γλωσσικής ανάλυσης. Αυτό το μάθημα έχει σχεδιαστεί κυρίως (α) για να προσφέρει τη δυνατότητα στους φοιτητές και τις φοιτήτριες να αποκτήσουν γνώσεις σχετικά με τη Μορφολογία, την Τυπολογία και την τυπολογική έρευνα, (β) για να τους/τις εφοδιάσει με βασικά ερευνητικά εργαλεία για την ανάκτηση γλωσσικών δεδομένων και (γ) για να δομήσει ένα γενικό πλαίσιο ανάλυσης, όπου διαφαίνεται ο καθοριστικός ρόλος που διαδραματίζει η Μορφολογία στη διάρθρωση και τη χρήση της γλώσσας. Η γλώσσα διδασκαλίας είναι η Αγγλική.

Διδάσκει: Β. Μακρή

Από τότε που υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχουν και τα ζώα ως όχι μόνο αναγκαίες φυσικές παρουσίες, αλλά και ως μεταφυσικά, φιλοσοφικά και αισθητικά σημαίνοντα. Θηρευτές ή φαγητό, τοτεμικές αναπαραστάσεις του εαυτού ή προπαγανδιστικές ενσαρκώσεις του αλλότριου, ανταγωνιστές και σύντροφοι, ζωντανές πάσχουσες υποστάσεις ή αφηρημένα σύμβολα, αντικείμενα προς επιστημονική μελέτη και μεταφορικοί δίαυλοι του επίστασθαι, τα μη-ανθρώπινα έμβια όντα εμπλέκονται αναπόσπαστα και διαχρονικά στο πολυδιάστατο παιχνίδι αυτογνωσίας του ανθρώπου και της γνώσης του περιβάλλοντός του. Η σχέση αυτή και η ευρύτατη—συχνά ισχυρότατη—γκάμα συναισθημάτων και σκέψεων που γεννά στο ανθρώπινο ον αποτυπώνονται στην τέχνη και στη λογοτεχνία κάθε έθνους και εποχής, αποκαλύπτοντας κάθε φορά το πορτρέτο τόσο των επιμέρους ανθρωπίνων πολιτισμικών σχημάτων, όσο και βασικές συνιστώσες της(παν)ανθρώπινης φύσης.

Το μάθημα επικεντρώνεται στις αναπαραστάσεις των ζώων στην Αγγλόφωνη λογοτεχνία, επιχειρώντας να διερευνήσει, με τη βοήθεια σχετικών θεωρητικών κειμένων, τις πολλαπλές και πολυεπίπεδες σημασίες του ζώου στην ανθρώπινη εμπειρία και δόμηση του εαυτού. Μέσα από την αναλυτική παρουσίαση των κειμένων του είδους, θα επιχειρηθεί τόσο η περαιτέρω εξοικείωση των φοιτητών/τριών με ποιοτικά κείμενα λογοτεχνίας, όσο και η αποκάλυψη πτυχών του ανθρώπινου πολιτισμού που ενυπάρχουν κωδικοποιημένα μέσα στα κείμενα αυτά.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή εισαγωγικών διαλέξεων και συζητήσεων στην τάξη. Η αξιολόγηση των μαθητών/τριών θα γίνει μέσω μίας υποχρεωτικής ερευνητικής γραπτής εργασίας που θα αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια του εξαμήνου και μιας τελικής γραπτής εξέτασης. Η αξιολόγηση του μαθήματος από τους φοιτητές και τις φοιτήτριες θα γίνει με συμπλήρωση ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου ανωνύμως.

Διδάσκει: Χ. Ντόκου

Το μάθημα εξετάζει τις διαφορετικές εκφάνσεις του Αμερικανικού Μοντερνισμού, που αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα και αποσκοπούσε να απεικονίσει τις κοινωνικο-πολιτισμικές και οικονομικές ανακατατάξεις της μεσοπολεμικής περιόδου, προβαίνοντας σε μία ριζική ρήξη με προηγούμενες τεχνικές και συμβάσεις. Ο Μοντερνισμός χαρακτηρίζεται από σημαντικές καινοτομίες στην λογοτεχνία και εκτυλίσσεται σε διάλογο με διάφορα φαινόμενα της νεωτερικότητας: νέες μορφές κοινωνικής και οικονομικής ενσωμάτωσης, αλλά και εκπατρισμός και μετανάστευση, νέες εμπειρίες και αντιλήψεις προερχόμενες από την ψυχολογία, την φιλοσοφία και τις οπτικές τέχνες, αλλαγές στις αστικές δομές, αμφιθυμία ως προς τις τεχνολογικές εξελίξεις και την μαζική κουλτούρα, νέες πολιτικές ρητορικές που άλλαξαν τον τρόπο αντίληψης της φυλής και του φύλου. Επιλέγονται κείμενα των κορυφαίων εκπροσώπων του Μοντερνισμού, χωρίς όμως απαραίτητα να περιορίζεται η ανάγνωση μόνο σε αυτούς/ές, όπως των Stein, Fitzgerald, Hemingway, Dos Passos, Porter, Parker, West, Steinbeck, O’Connor, Cather και Faulkner, καθώς και των υπέρμαχων των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, όπως της Zora Neale Hurston, του Richard Wright, Jean Toomer και του Langston Hughes. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει τα κείμενα των μυθιστορήματα, αλλά και φάκελο με επιλεγμένα άρθρα κριτικής στην ηλεκτρονική τάξη. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική γραπτή εξέταση και σε προαιρετικές εργασίες

Διδάσκει: Θ. Τσιμπούκη

Η Ελλάδα, ως τόπος σύγκλισης μεταξύ του κλασικού και του σύγχρονου, της Δύσης και της Ανατολής, επηρέασε σημαντικά τη λογοτεχνία και τον πολιτισμό της βικτωριανής εποχής και ενέπνευσε την πεζογραφία, την ποίηση, τις ταξιδιωτικές διηγήσεις, τον δοκιμιακό λόγο, και τις εικαστικές τέχνες. Ενώ η αρχαία Ελλάδα θεωρούνταν θεμέλιο της εξέλιξης του ευρωπαϊκού πνεύματος και της λογοτεχνικής παράδοσης και κοιτίδα του πολιτισμού και της δημοκρατίας, η νεώτερη Ελλάδα προβλημάτιζε και συχνά απογοήτευσε τους Βικτωριανούς που διατηρούσαν κριτική στάση απέναντι της. Μέσω της ανάλυσης αντιπροσωπευτικών κειμένων που προσέφεραν στους Βρετανούς αναγνώστες ηρωικές και αισθηματικές ιστορίες ή σατίριζαν τις ιστορικές και πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, το μάθημα θα διερευνήσει την πολιτισμική σχέση μεταξύ Βρετανίας και Ελλάδας κατά τη βικτωριανή περίοδο. Ξεκινώντας από τη Mary Shelley τη δεκαετία του 1830 και τελειώνοντας με τη Virginia Woolf το 1900, θα συζητηθούν θέματα όπως: αυτοκρατορία και έθνος κράτος, ο ρόλος του φύλου, της φυλής και της κοινωνικής τάξης στις ερμηνείες της Ελλάδας, η σχέση μεταξύ των δημοφιλών και των επιστημονικών αναγνώσεων της Ελλάδας, οι μεταμορφώσεις της ελληνικής μυθολογίας και η παρουσία της Ελλάδας στον βικτωριανό υλικό πολιτισμό. Επιπλέον, κάνοντας τη δική τους έρευνα και ανακαλύπτοντας σχετικά κείμενα, οι φοιτητές/τριες θα έχουν την ευκαιρία να συνεισφέρουν επώνυμα στο περιεχόμενο της ιστοσελίδας https://revictoproject.com του ερευνητικού έργου «Αναπαραστάσεις της νεώτερης Ελλάδας στη λαϊκή λογοτεχνία και τον πολιτισμό της βικτωριανής εποχής» (REVICTO, https://revictoproject.com/). Μέσω της η-τάξης, οι φοιτητές/τριες του μαθήματος έχουν πρόσβαση στο βασικό υλικό του μαθήματος, καθώς και σε βιβλιογραφία σε ηλεκτρονική μορφή. Το μάθημα θα αξιολογηθεί με γραπτές προόδους και παρουσιάσεις στην τάξη, καθώς και προαιρετικές αναρτήσεις στο ιστολόγιο του μαθήματος.

Διδάσκει: Ε. Μήτση

Το μάθημα εστιάζει σε θεατρικά έργα επιφανών Βρετανών και Αμερικανών συγγραφέων τα οποία παρουσιάστηκαν στο κοινό για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του πρώτου τετάρτου του εικοστού-πρώτου αιώνα και εξετάζει την αμφίδρομη και πολύπλευρη σχέση του θεάτρου με την ιστορία και την πολιτική. Οι φοιτήτριες και οι φοιτητές έχουν την ευκαιρία να μελετήσουν παραδείγματα του θεάτρου-ντοκουμέντου, περιπτώσεις πολιτικής αλληγορίας, σύγχρονες εκφάνσεις του μιούζικαλ, μεταγραφές των κλασικών, καθώς και μετα-μπρεχτικά εγχειρήματα. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η διερεύνηση των ποικίλων τρόπων με τους οποίους το αγγλόφωνο θέατρο του εικοστού-πρώτου αιώνα αφενός αναμετράται αλλά και ταυτόχρονα σφυρηλατείται σε σχέση με συγκεκριμένα ορόσημα και πολιτικά ζητήματα, τόσο του παρελθόντος όσο και της πρόσφατης και σύγχρονης ιστορίας. Για την επίτευξη των στόχων του, το μάθημα αντλεί κατάλληλα επιλεγμένα στοιχεία και θεωρητικά εργαλεία από το έργο σύγχρονων ριζοσπαστών διανοητών της ιστορίας καθώς και ιστορικών του εργατικού κινήματος και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Tο μάθημα έχει σεμιναριακό χαρακτήρα και ενθαρρύνεται ιδιαίτερα η ενεργή συμμετοχή των φοιτητών/ητριών στην τάξη. Επίσης, επιδιώκεται η ενασχόληση τους με εποπτευόμενες ερευνητικές εργασίες, καθώς και η παρουσίαση στην τάξη των εργασιών αυτών. H διδακτέα ύλη περιλαμβάνει θεατρικά έργα, δοκίμια, φυλλάδια με εκπαιδευτικό υλικό (handouts), και κατάλογο με προτεινόμενη έντυπη βιβλιογραφία. H αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική γραπτή εξέταση και σε προαιρετικές εργασίες. Tέλος προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/ήτριες ανωνύμως.

Διδάσκει: Κ. Μπλατάνης

Το μάθημα αυτό προσφέρει μια εις βάθος εξερεύνηση της αγγλόφωνης λογοτεχνίας σε περιοχές πέρα από τον παραδοσιακό βρετανικό και αμερικανικό κανόνα. Εισάγει τους φοιτητές σε μια ποικιλία φωνών από την Αφρική, τη Νότια Ασία, την Καραϊβική, την Αυστραλία ανάμεσα σε άλλους μετααποικιακούς και διασπορικούς τόπους. Μέσα από μυθιστορήματα, διηγήματα, δοκίμια, ποίηση και θεατρικά έργα, το μάθημα εξετάζει πώς η αγγλική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε τόσο ως εργαλείο αποικιακής εξουσίας όσο και ως μέσο αντίστασης, διαμόρφωσης ταυτότητας και πολιτισμικής έκφρασης.

Το μάθημα θα διερευνήσει πώς οι συγγραφείς από πρώην αποικίες προσεγγίζουν ζητήματα όπως η γλώσσα, η μετανάστευση, η υβριδικότητα, ο εθνικισμός, η φυλή, το φύλο και η μνήμη. Τα κείμενα θα μελετηθούν με γνώμονα το ιστορικό, πολιτικό και πολιτισμικό τους πλαίσιο, με ιδιαίτερη έμφαση στις αποικιακές και μετααποικιακές κληρονομιές, την παγκοσμιοποίηση και τη διασυνοριακή και εκλεκτική συγγένεια των αφηγήσεων.

Το μάθημα ενθαρρύνει την κριτική σκέψη γύρω από το τι συνιστά «παγκόσμια λογοτεχνία» στην αγγλική γλώσσα και πώς τα λογοτεχνικά είδη ταξιδεύουν και μετασχηματίζονται μέσα από διαφορετικούς πολιτισμούς. Οι φοιτητές θα αναπτύξουν μια λεπτομερή κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι αγγλόφωνοι συγγραφείς διαλέγονται τόσο με τοπικά όσο και με παγκόσμια ζητήματα.

Διδάσκει: Συμβαλλόμενος/η ΕΣΠΑ

Το μάθημα εξετάζει μυθιστορήματα αντιπροσωπευτικών συγγραφέων στης Αμερικανικής λογοτεχνίας από το 1960 έως σήμερα, με έμφαση στη διαφορετικότητα, τον πλουραλισμό και το κοινωνικο-ιστορικό πλαίσιο της εποχής τους, ενώ λαμβάνονται υπόψη οι αισθητικές τάσεις και μορφικά μοντέλα των εξεταζομένων συγγραφέων, καθώς και o πολύπλευρος και σύνθετος χαρακτήρας των Ηνωμένων Πολιτειών ως έθνος. Ακόμα, τα υπό εξέταση μυθιστορήματα μελετώνται σε σχέση με το κατά πόσο αντιπαρατίθενται ή αντανακλούν ένα κόσμο όπου τα κοινωνικά κινήματα και δικαιώματα, ο πόλεμος, ο καπιταλισμός και η αυξανομένη παγκοσμιοποίηση αποσταθεροποιούν/ αποδομούν την έννοια της εθνικής ταυτότητας. Ενδεικτικά αναφέρονται συγγραφείς, όπως Baldwin, Morrison, Walker, DeLillo, Roth, Auster, Juno Diaz, Eugenides, Franzen, McCarthy, Chabon, Whitehead, κ.ά.

Το μάθημα έχει σεμιναριακό χαρακτήρα και προσφέρει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί η κριτική σκέψη των διδασκομένων. H διδακτέα ύλη περιλαμβάνει μυθιστορήματα, διηγήματα, θεωρητικά δοκίμια, φυλλάδια με εκπαιδευτικό υλικό (handouts) κατά μάθημα και κατάλογο με προτεινόμενη έντυπη βιβλιογραφία. H αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται σε εκπόνηση γραπτών εργασιών και παρουσιάσεις εργασιών στην τάξη. Tέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκει: Θ. Τσιμπούκη

Στόχος του μαθήματος είναι να εισαγάγει τους/τις φοιτητές/τριες στις αρχές της λειτουργικής προσέγγισης στη γλώσσα και στη γραμματική (όπως έχουν διαμορφωθεί από τον M.A.K. Halliday και τους συνεργάτες του). Συγκεκριμένα, το μάθημα αποτελεί εισαγωγή σε βασικές έννοιες της Συστημικής Λειτουργικής Γραμματικής, όπως οι λειτουργίες της γλώσσας, η πληροφοριακή και η θεματική δομή, το κείμενο και η κειμενικότητα, καθώς και στη δομή της ονοματικής ομάδας, στις εγκιβωτισμένες και στις σύνθετες προτάσεις. Το μάθημα συνδυάζει τη θεωρία με την πρακτική εφαρμογή και προσφέρει στους/στις φοιτητές/τριες τεχνικές για τη γραμματική ανάλυση αυθεντικών παραδειγμάτων από διάφορα είδη κειμένων της Αγγλικής. Τέλος, διερευνά τις εφαρμογές της λειτουργικής ανάλυσης στη διδασκαλία της Αγγλικής ως ξένης γλώσσας καθώς και τη θέση του M.A.K. Halliday και της σχολής του στην ιστορία της γλωσσολογίας.

Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει το Bloor, T., & Bloor M. (2004), The Functional Analysis of English: A Hallidayan Approach, 2nd edition ως κύριο σύγγραμμα καθώς και φυλλάδια που αναρτώνται στην ηλεκτρονική τάξη του μαθήματος. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται όχι μόνο στην τελική γραπτή εξέταση αλλά και στη γενικότερη συμμετοχή των φοιτητών/τριών στη διαδικασία του μαθήματος. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου ανωνύμως στο τέλος του εξαμήνου.

Διδάσκει: Μ. Γεωργιαφέντης

Το μάθημα αποτελεί εισαγωγή στη θεωρία και την πράξη της διερμηνείας. Ξεκινάμε με μία ιστορική αναδρομή, η οποία εκτείνεται χρονικά από την εποχή των Δραγουμάνων και τη δίκη της Νυρεμβέργης, που σημαίνει και την ένταξη της διερμηνείας στη σφαίρα της επιστημονικής έρευνας, μέχρι και τις ημέρες μας.

Στο πλαίσιο του τρίωρου αυτού σεμιναριακού μαθήματος μελετώνται τα διάφορα είδη διερμηνείας (διερμηνεία συνεδρίων, διαμεσολάβησης, νομική ή δικαστική διερμηνεία, ιατρική διερμηνεία, κοινοτική διερμηνεία), καθώς και οι διάφοροι τύποι διερμηνείας (ταυτόχρονη, διαδοχική, ψιθυριστή, εξ’ αποστάσεως/με τηλεδιάσκεψη ή τηλεφωνική, κ.λπ.), η σημασία του χαρακτηρισμού των γλωσσών εργασίας ως γλώσσες Α, Β και Γ, η διερμηνεία προς την πλέον ισχυρή γλώσσα (γλώσσα Α), η αμφίδρομη ή δικατευθυντική διερμηνεία (bi-directional interpreting) και οι προκλήσεις της, κ.α. Τη θεωρία ακολουθούν πρακτικές ασκήσεις προς μύηση και εμπέδωση.

Στόχος του μαθήματος είναι να εξοικειώσει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες με τις βασικές αρχές τις διερμηνείας, αντιπαραβάλλοντάς την με τη μετάφραση. Το μάθημα αποσκοπεί στο να καταδείξει τις ιδιαίτερες ικανότητες και δεξιότητες που πρέπει να έχει ο/η διερμηνέας, σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο, καθώς και τις ομοιότητες, αλλά πρωτίστως τις διαφορές της διερμηνείας, με τη μετάφραση, κυρίως στην περίπτωση της «από κειμένου διερμηνείας» (sight translation).

Εξετάζονται πτυχές της γνωστικής, ψυχο-σωματο-κινητικής και νευρολογικής προσέγγισης του έργου του διερμηνέα και των αντίστοιχων δεξιοτήτων, από τη στιγμή που εκπαιδεύεται μέχρι και τη στιγμή που ασκεί τα καθήκοντά του. Τέλος, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες μυούνται στις αρχές και τις τεχνικές της λήψης σημειώσεων (note taking), που αποτελούν τη βάση της διερμηνείας, κυρίως της διαδοχικής και της νομικής/ιατρικής/κοινοτικής.

Η διδακτέα ύλη βασίζεται σε επιλεγμένη βιβλιογραφία που δίνει η διδάσκουσα, δηλ. σε αποσπάσματα ή κεφάλαια βιβλίων, επιλεγμένα επιστημονικά άρθρα της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας και σημειώσεις μαθήματος. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική γραπτή εξέταση και/ή σε γραπτή εργασία και σε προαιρετικές εργασίες, υπό τη μορφή παρουσιάσεων στην τάξη. Στο τέλος του εξαμήνου, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα κληθούν να αξιολογήσουν, ανωνύμως, το μάθημα.

Διδάσκει: Ε. Φράγκου

Το μάθημα εξετάζει τις σύνθετες αλληλεπιδράσεις μεταξύ λογοτεχνίας και περιβάλλοντος μέσα από το θεωρητικό πλαίσιο της οικοκριτικής, εστιάζοντας σε αγγλόφωνα κείμενα πεζογραφίας προερχόμενα από ποικίλα γεωγραφικά, πολιτισμικά και ιστορικά πλαίσια. Οι φοιτητές/τριες θα μελετήσουν θεμελιώδη θεωρητικά κείμενα της οικοκριτικής και των περιβαλλοντικών ανθρωπιστικών σπουδών, ενώ θα αναλύσουν κριτικά τον τρόπο με τον οποίο οι συγγραφείς πραγματεύονται ζητήματα φύσης, τόπου, οικολογίας και περιβαλλοντικής κρίσης. Μελετώντας πεζογραφία από διαφορετικούς αιώνες, το μάθημα ιχνηλατεί τις μεταβαλλόμενες λογοτεχνικές ανταποκρίσεις στις οικολογικές μεταβολές και διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η λογοτεχνία αντανακλά, ασκεί κριτική, αλλά και διαμορφώνει τις σχέσεις του ανθρώπου με τον φυσικό κόσμο. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος θα εξεταστούν ερωτήματα όπως: Με ποιον τρόπο η λογοτεχνία μεσολαβεί στην κατανόηση των οικολογικών συστημάτων και της περιβαλλοντικής ηθικής; Πώς τα αποικιακά και μετααποικιακά συμφραζόμενα επηρεάζουν τον περιβαλλοντικό λόγο; Με ποιους τρόπους παράγοντες όπως η φυλή, το φύλο, η κοινωνική τάξη, η ιθαγένεια και άλλοι δείκτες ταυτότητας τέμνονται με τις οικοκριτικές προβληματικές; Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές/τριες θα είναι σε θέση να εφαρμόζουν οικοκριτικά θεωρητικά πλαίσια στη λογοτεχνική ανάλυση και να αρθρώνουν κριτικά πώς η αγγλόφωνη λογοτεχνία εμπλέκεται με διαχρονικά και επίκαιρα περιβαλλοντικά ζητήματα. Η γλώσσα διδασκαλίας είναι η αγγλική.

Διδάσκει: Συμβαλλόμενος/η ΕΣΠΑ

Εστιάζοντας σε έναν μόνο χρόνο του ύστερου δέκατου ένατου αιώνα, το μάθημα εξετάζει τις πολλαπλές σχέσεις ανάμεσα σε έναν αιμοδιψή κόμη, μία μεταμορφική ιέρεια της Ίσιδος, έναν ψυχικό βρικόλακα, έναν αόρατο επιστήμονα, ένα δημοσιογράφο κυνηγό φαντασμάτων και τον Ζίγκμουντ Φρόυντ. Στόχος του μαθήματος είναι η διερεύνηση των τρόπων με τους οποίους η γοτθική λογοτεχνία και η ψυχανάλυση του τέλους του 19ου αιώνα συνομιλούν, ανταλλάσσοντας κοινούς θεματικούς και εννοιολογικούς άξονες γύρω από το ζήτημα του εαυτού και του άλλου, του ονείρου και της επιθυμίας, του φόβου και της απελευθέρωσης. Αντιπροσωπευτικά κείμενα της βικτωριανής γοτθικής παράδοσης, όπως ο Δράκουλας του Bram Stoker, Το Σκαθάρι του Richard Marsh, Το Αίμα του Βρικόλακα της Florence Marryat και Ο Αόρατος Άνθρωπος του H. G. Wells, μελετώνται σε συνάρτηση με τις θεωρίες του Φρόυντ για την ερμηνεία των ονείρων. Μέσα από αυτά τα κείμενα, διερευνώνται οι γοτθικές ανταποκρίσεις στην τεχνολογική και επιστημονική πρόοδο, καθώς και στις κοινωνικοπολιτικές και γεωπολιτικές αναταράξεις της εποχής. Όλα τα έργα που περιλαμβάνονται στο μάθημα εκδόθηκαν ή ολοκληρώθηκαν το 1897• η συγκεκριμένη ημερολογιακή χρονιά λειτουργεί, επομένως, ως σημείο αναφοράς για την κατανόηση των τρόπων με τους οποίους η γοτθική λογοτεχνία και η ψυχανάλυση συνδιαλέγονται με τον ρεαλισμό και την έννοια της πραγματικότητας, με την εμπειρία της χρονικότητας και τα συναισθήματα του ανήκειν – ή του μη-ανήκειν – στον συγκεκριμένο χώρο και χρόνο.

Διδάσκει: Τατιάνα Κοντού

Το μάθημα επικεντρώνεται στη βουκολική, αντι-βουκολική και μετα-βουκολική αγγλική λογοτεχνία της Αναγέννησης και αναδυκνεύει τον κομβικό ρόλο που έπαιξε η λογοτεχνία αυτή στη διαμόρφωση των ατομικών, κοινωνικών και εθνικών ταυτοτήτων στην πρώιμη νεωτερική Αγγλία. Θα διερευνηθούν οι ποικίλες λειτουργίες της βουκολικής λογοτεχνίας, όπως η εξιδανικευμένη αναπαράσταση της ζωής στην ύπαιθρο σε αντιδιαστολή με τα δεινά της αστικής ζωής, η ισχυρή πολιτική αλληγορία, και ο θρήνος για απώλειες τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Επίσης, θα αναδειχθεί η σημασία της πρώιμης νεωτερικής αντι-βουκολικής και μετα-βουκολικής λογοτεχνίας που πηγάζει από τη διόρθωση των εξιδανικεύσεων που ενυπάρχουν στη βουκολική λογοτεχνία όχι μόνο μέσα από την απομυθοποίηση μυθικών τόπων όπως η Αρκαδία αλλά και, ακόμα πιο καίρια, μέσα από την υπογράμμιση ανησυχητικών στοιχείων όπως οι εντάσεις και οι ανισότητες. Παρότι ο περιβαντολλοντισμός όπως τον γνωρίζουμε σήμερα δεν υπήρχε τότε, οι περιφράξεις ανοιχτών εκτάσεων γης, οι ταχύτατα εξελισσόμενες αποψιλώσεις δασών και οι σχετικές δασικές νομοθεσίες που μεταμόρφωσαν βαθιά τον «δασικό βουκολικό» κόσμο της πρωίμης νεωτερικής Αγγλίας, οδήγησαν στη συγγραφή θεατρικών έργων, ποιημάτων και πεζών κειμένων που άρθρωσαν καίριες ανησυχίες σχετικά με την ιδιοκτησία γης, την εθνική ταυτότητα και τη σχέση του ατόμου με τη φύση. Μια γκάμα αγγλικών αναγεννησιακών κειμένων βουκολικής, αντι-βουκολικής και μετα-βουκολικής λογοτεχνίας θα αναλυθεί σε συνάρτηση με κείμενα κριτικών που έχουν δομήσει κομβικής σημασίας θεωρητικό λόγο για τη φύση του βουκολικού στοιχείου και συγκεκριμένα των George Puttenham, William Empson, Frank Kermode, Raymond Williams, Paul Alpers, Terry Gifford, και Ken Hiltner. Μέσα από αυτή την ανάλυση, θα διερευνηθεί το πώς τα λογοτεχνικά αυτά κείμενα αντικατοπτρίζουν και ταυτόχρονα σχολιάζουν τις δραματικές αλλαγές που προαναφέρθηκαν και τις επιπτώσεις τους στον αγγλικό αναγεννησιακό πληθυσμό, ενώ παράλληλα θα χαρτογραφηθούν οι τρόποι με τους οποίους η μεταμορφωτική αυτή διαδικασία διαμορφώθηκε από αλλά και επαναδιαμόρφωσε τη φύση, την ιστορία, τις κοινωνικές τάξεις, και τις έμφυλες ταυτότητες της πρωίμης νεωτερικής εποχής. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται σε πρόοδο (mid-term) και τελική γραπτή εξέταση καθώς και σε προαιρετική εργασία. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκει: Β. Μαρκίδου

Το μάθημα προετοιμάζει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, ως μελλοντικούς/ές εκπαιδευτικούς της Αγγλικής, να διδάσκουν την προφορά με τρόπο επιστημονικά τεκμηριωμένο και συμπεριληπτικό. Επανεξετάζει το φωνητικό και φωνολογικό σύστημα της Αγγλικής από διδακτική σκοπιά, με έμφαση στις δυσκολίες των ελληνόφωνων μαθητών, και εξετάζει τη φωνητική και φωνολογία της κατάκτησης δεύτερης γλώσσας: σύγχρονες θεωρίες εκμάθησης της ομιλίας της Γ2 (SLM-r, PAM-L2, L2LP), την υπόθεση της κρίσιμης περιόδου και την πλαστικότητα του εγκεφάλου, την επίδραση της Γ1 και τους παράγοντες που επηρεάζουν τον βαθμό της ξενικής προφοράς. Στη συνέχεια εξετάζονται οι έννοιες της καταληπτότητας, της κατανοησιμότητας και της ξενικής προφοράς υπό το πρίσμα της Αγγλικής ως Lingua Franca, τα ερευνητικά δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας της προφοράς, ο σχεδιασμός μαθήματος, καθώς και η αξιολόγηση της προφοράς των μαθητών. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην τεχνολογία: εξάσκηση της προφοράς υποβοηθούμενη από υπολογιστή (CAPT), αυτόματη αναγνώριση ομιλίας και σύγχρονες εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, τις οποίες οι φοιτητές και οι φοιτήτριες μαθαίνουν να αξιολογούν κριτικά. Τέλος, το μάθημα πραγματεύεται τη συμπεριληπτική διδασκαλία της προφοράς σε μαθητές με ποικίλες ανάγκες (π.χ. δυσλεξία, προβλήματα ακοής, αυτισμός), με βάση τον Καθολικό Σχεδιασμό για τη Μάθηση. Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή διαλέξεων που συμπληρώνονται από πρακτικές δραστηριότητες στην τάξη. H αξιολόγηση βασίζεται σε τελική γραπτή εξέταση, με δυνατότητα προαιρετικών συμπληρωματικών εργασιών ή project. Συνιστάται οι φοιτητές και οι φοιτήτριες να έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς το μάθημα Φωνητική της Αγγλικής (ΓΥ05) ή ένα εισαγωγικό μάθημα Φωνητικής/Φωνολογίας.

Διδάσκει: Ά. Σφακιανάκη

Το μάθημα αυτό έχει πλαφόν εγγραφών στις 40

Ένας λυκάνθρωπος την πρώτη νύχτα του γάμου του, ένα παιδί φτιαγμένο από ευχές και χιόνι, σπίτια από πιπερόριζα, καθρέφτες που δεν μπορούν να πουν ψέματα, ματωμένα κλειδιά, αιώνιος ύπνος μέσα σε τριανταφυλλιές, άσπρα κουνέλια με ρολόγια τσέπης, μάγισσες που προσφέρουν λουκούμια: από αυτά είναι φτιαγμένα τα όνειρα, αλλά και τα παραμύθια. Σε αυτό το μάθημα θα διαβάσουμε παραμύθια, παιδική λογοτεχνία και τις αναδιηγήσεις τους παράλληλα με κείμενα των Freud, Jung, Klein, Winnicott και Bettelheim--παραδόσεις που ωρίμασαν μαζί μέσα στον μακρύ δέκατο ένατο αιώνα, και που έκτοτε συνυπάρχουν δημιουργικά, κριτικά και θεραπευτικά. Θα στοχαστούμε πάνω σε αυτά που τα παραμύθια χαρίζουν απλόχερα στην ψυχανάλυση, και σε αυτά που η ψυχανάλυση δωρίζει στα παραμύθια. Θα αδράξουμε την κόκκινη κλωστή της ανέμης των παραμυθιών για να βρούμε τον δρόμο μας μέσα στα όνειρα, τους φόβους, τα ταμπού, την επιθυμία, τη φαντασία, την ταυτότητα και έννοιες όπως το ανοίκειο, τη θεωρία του ονείρου, τα αρχέτυπα, τη φαντασίωση, τα μεταβατικά αντικείμενα, για να συνυφάνουμε εν τέλει αναγνώσεις που τοποθετούν τα παραμύθια και την ψυχανάλυση μέσα στον ίδιο περίτεχνο ιστό: εκείνον που μετατρέπει σε λόγο εικόνες, λαχτάρες και αγωνίες που μοιάζουν ανείπωτες. Στη διάρκεια του εξαμήνου θα μελετήσουμε προσεκτικά το ιστορικό πλαίσιο, τις αφηγηματικές τεχνικές και το είδος, παρακολουθώντας πώς τα παραμύθια διασκευάζονται, αναθεωρούνται και επαναφαντάζονται σε διαφορετικές εποχές και πολιτισμικά συμφραζόμενα--με τη σειρά τους, τα ψυχαναλυτικά κείμενα θα αναλυθούν σε συνάρτηση με το πώς εξελίσσονται, συνδιαλέγονται, παρεκκλίνουν και επιστρέφουν στον Freud--όχι ως κλινικά τεκμήρια αλλά ως λογοτεχνικά και θεωρητικά μέσα. Θα έχουμε την ευκαιρία να αποκτήσουμε ένα κριτικό λεξιλόγιο για να προσεγγίσουμε την παιδική ηλικία, το ασυνείδητο και την τέχνη της αναδιήγησης. Η αξιολόγηση γίνεται μέσω ενός zine και μιας βιντεοπαρουσίασης, που θα αναπτυχθούν συνεργατικά μέσα στην τάξη. Για τον λόγο αυτό η παρακολούθηση είναι υποχρεωτική: απαιτείται η παρακολούθηση τουλάχιστον του 80% των μαθημάτων.

Διδάσκει: Τ. Κοντού

Σκοπός του μαθήματος είναι να εξοικειώσει τους/τις φοιτητές/τριες με τις βασικές αρχές και πρακτικές της Συμπεριληπτικής Διδακτικής της Αγγλικής (Inclusive EFL Pedagogy) και να τους εφοδιάσει με τις θεωρητικές γνώσεις και τις πρακτικές δεξιότητες που απαιτούνται για τη διδασκαλία της Αγγλικής ως Ξένης Γλώσσας σε μαθητές/τριες με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες (ΕΕΑ) σε συμπεριληπτικά εκπαιδευτικά περιβάλλοντα. Παρουσιάζονται οι θεωρητικές αρχές της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης και εξετάζονται τα χαρακτηριστικά μαθητών με διαφορετικές Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες, καθώς και οι χαρισματικοί μαθητές. Παράλληλα, εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των παραπάνω μαθητικών πληθυσμών επηρεάζουν την εκμάθηση της Αγγλικής ως Ξένης Γλώσσας. Μελετούνται σύγχρονες προσεγγίσεις της Συμπεριληπτικής Διδακτικής της Αγγλικής, με ιδιαίτερη έμφαση στον σχεδιασμό μαθησιακών δραστηριοτήτων που ενισχύουν τη συμμετοχή, την αυτονόμηση και την αποτελεσματική ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων όλων των μαθητών. Τέλος, παρουσιάζονται σύγχρονες υποστηρικτικές τεχνολογίες και ψηφιακά εργαλεία που διευκολύνουν την προσβάσιμη διδασκαλία και εκμάθηση της Αγγλικής γλώσσας.

Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες και εργαστηριακές εφαρμογές, οι φοιτητές/τριες αποκτούν πρακτική εμπειρία στην προσαρμογή διδακτικού υλικού, στον σχεδιασμό διαφοροποιημένων δραστηριοτήτων και σχεδίων μαθήματος, καθώς και στην κριτική αξιολόγηση διδακτικών πρακτικών που ανταποκρίνονται στις ανάγκες μαθητών με διαφορετικά μαθησιακά προφίλ. Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές/τριες θα είναι σε θέση να λαμβάνουν τεκμηριωμένες παιδαγωγικές αποφάσεις, σχεδιάζοντας συμπεριληπτικά μαθησιακά περιβάλλοντα που αξιοποιούν τις δυνατότητες κάθε μαθητή.

Το μάθημα αποτελείται από εβδομαδιαίες διαλέξεις κατά τη διάρκεια των οποίων δίνεται έμφαση στη σύνδεση θεωρίας και πράξης μέσω εργαστηριακών δραστηριοτήτων, μελετών περίπτωσης και σχεδιασμού διαφοροποιημένων διδακτικών παρεμβάσεων. Οι φοιτητές/τριες συμμετέχουν ενεργά σε ομαδοσυνεργατικές δραστηριότητες, συζητήσεις και πρακτικές εφαρμογές κατά τη διάρκεια του εξαμήνου. Η αξιολόγηση βασίζεται στην τελική γραπτή εξέταση, ενώ παρέχεται η δυνατότητα εκπόνησης προαιρετικής εργασίας. Τέλος, προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος μέσω της ανώνυμης συμπλήρωσης σχετικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες.

Διδάσκει: Τ. Λιόντου

Το μάθημα εξετάζει σύγχρονες αναπαραστάσεις του σώματος στη λογοτεχνία και τον πολιτισμό, διερευνώντας πώς οι πρόσφατες εξελίξεις στην επιστήμη, την τεχνολογία και τα μέσα επικοινωνίας έχουν μετασχηματίσει τις αντιλήψεις για την ενσώματη ύπαρξη, την ταυτότητα και την υποκειμενικότητα. Αμφισβητώντας παραδοσιακές διακρίσεις ανάμεσα στο ανθρώπινο και το ζωικό, το οργανικό και το τεχνολογικό, το έμψυχο και το άψυχο, τα σύγχρονα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά έργα μας καλούν να επανεξετάσουμε τι σημαίνει να είναι κανείς άνθρωπος στον εικοστό πρώτο αιώνα.

Με κύριο άξονα τη σύγχρονη αγγλόφωνη λογοτεχνία, αλλά υιοθετώντας παράλληλα μια συγκριτική και διεπιστημονική οπτική, το μάθημα διερευνά πώς το μυθιστόρημα, το διήγημα, η ποίηση, ο κινηματογράφος, τα ψηφιακά μέσα, η περφόρμανς και η βιοτέχνη (bioart) προσεγγίζουν ζητήματα σωματικού μετασχηματισμού, μεταανθρωπισμού, τεχνολογικής ενίσχυσης του σώματος, γενετικής παρέμβασης και ψηφιακής ή εικονικής υποκειμενικότητας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στους τρόπους με τους οποίους οι λογοτεχνικές και πολιτισμικές αφηγήσεις αναπαριστούν το σώμα ως πεδίο διαπραγμάτευσης ανάμεσα στη βιολογία, την τεχνολογία, τον πολιτισμό και τις σχέσεις εξουσίας.

Μέσα από την κριτική ανάγνωση και τη συγκριτική ανάλυση κειμένων και πολιτισμικών προϊόντων, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα εξετάσουν πώς σύγχρονοι συγγραφείς και καλλιτέχνες ανταποκρίνονται στις νέες τεχνολογικές πραγματικότητες και στις μεταβαλλόμενες αντιλήψεις περί ταυτότητας. Το μάθημα ενθαρρύνει την κριτική ενασχόληση με βασικές έννοιες της μεταανθρωπιστικής θεωρίας, των σπουδών των μέσων και της σύγχρονης λογοτεχνικής κριτικής, ενώ παράλληλα διερευνά πώς η δημοφιλής κουλτούρα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο κινηματογράφος και τα ψηφιακά περιβάλλοντα διαμορφώνουν νέες μορφές ενσώματης ύπαρξης και αυτοαναπαράστασης. Η αξιολόγηση βασίζεται κυρίως σε τελική γραπτή εξέταση, ενώ κατά τη διάρκεια του εξαμήνου θα προσφέρονται προαιρετικές διαμορφωτικές εργασίες πρόσθετης αξιολόγησης, οι οποίες θα δίνουν στους φοιτητές και τις φοιτήτριες τη δυνατότητα να εμβαθύνουν στην ύλη του μαθήματος, να αναπτύξουν ανεξάρτητες κριτικές προσεγγίσεις και να βελτιώσουν την τελική τους επίδοση. Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα είναι σε θέση να αναλύουν και να συγκρίνουν λογοτεχνικά και πολιτισμικά κείμενα διαφορετικών ειδών, να αξιολογούν ανταγωνιστικές αντιλήψεις για το ανθρώπινο υποκείμενο και να αποτιμούν τις επιπτώσεις της τεχνολογικής αλλαγής στις σύγχρονες αντιλήψεις για το σώμα, την ταυτότητα και την ανθρώπινη δράση.

Διδάσκει: Η. Φιλιππάκη

Το μάθημα διερευνά πώς η λογοτεχνία, η performance, τα ψηφιακά μέσα και οι αναδυόμενες τεχνολογίες μπορούν να μετασχηματίσουν τη διδασκαλία και εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας, διευρύνοντας τις έννοιες του γραμματισμού και της νοηματοδότησης στα σύγχρονα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα. Εκκινώντας από την παραδοχή ότι οι τέχνες της γλώσσας συνιστούν τόσο πεδία ερμηνείας όσο και ισχυρές παιδαγωγικές πρακτικές, το μάθημα προσκαλεί τους/τις φοιτητές/τριες να προσεγγίσουν τη γλωσσική εκμάθηση ως μια δημιουργική, ενσώματη, κοινωνική και πολυτροπική διαδικασία. Αντλώντας από τη λογοτεχνία, αλλά και από θεατροπαιδαγωγικές μεθοδολογίες, ψηφιακές αφηγηματικές μορφές, ψηφιακά παιχνίδια και επιλεγμένα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα εξετάσουν πώς η γλωσσική εκμάθηση μπορεί να εμπλουτιστεί μέσω συμμετοχής που ενεργοποιεί τη φαντασία, μέσω της κριτικής επεξεργασίας, της συνεργασίας και του πειραματισμού. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στους πολυγραμματισμούς, στις κοινωνικοπολιτισμικές προσεγγίσεις της μάθησης και σε παιδαγωγικές πρακτικές βασισμένες στις τέχνες, οι οποίες ενεργοποιούν ποικίλους – αναλογικούς και ψηφιακούς – τρόπους έκφρασης. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα ανακαλύψουν πώς η καλλιτεχνική δημιουργικότητα μπορεί να υποστηρίξει τη γλωσσική ανάπτυξη, καλλιεργώντας παράλληλα τη διαπολιτισμική επίγνωση, τον κριτικό γραμματισμό και την αναστοχαστική επικοινωνία. Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, οι συμμετέχοντες/ουσες θα είναι σε θέση να σχεδιάζουν κοινωνικά ευαισθητοποιημένες εκπαιδευτικές παρεμβάσεις που ενσωματώνουν λογοτεχνικές, θεατρικές και ψηφιακές προσεγγίσεις στη διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας.

Η αξιολόγηση βασίζεται σε τρεις διαδοχικά δομημένες εργασίες, οι οποίες εκπονούνται κατά τη διάρκεια του εξαμήνου, και στην τεκμηριωμένη συμμετοχή στο σεμινάριο· δεν προβλέπεται τελική εξέταση. Οι εργασίες αποτελούν διαδοχικά στάδια στην ανάπτυξη μιας εφαρμόσιμης εκπαιδευτικής παρέμβασης, η οποία αξιοποιεί τη λογοτεχνία, το θέατρο ή και τα δύο και ενσωματώνει τεχνολογίες που διερευνώνται στο μάθημα. Οι τρεις εργασίες αντιστοιχούν στο 20%, 25% και 40% της τελικής βαθμολογίας, ενώ η συμμετοχή στο σεμινάριο αντιστοιχεί στο 15% και τεκμηριώνεται μέσω της τακτικής παρακολούθησης, της ενεργού συμμετοχής σε εργαστήρια και συζητήσεις, της συνεργατικής εργασίας, της ανατροφοδότησης μεταξύ ομοτίμων και σύντομων δραστηριοτήτων στην τάξη. Λόγω του βιωματικού και εργαστηριακού χαρακτήρα του μαθήματος, η τακτική παρακολούθηση είναι υποχρεωτική και αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχή ολοκλήρωσή του. Οι όροι παρακολούθησης, οι εγκεκριμένες προσαρμογές και οι τεκμηριωμένες εξαιρετικές περιστάσεις διέπονται από τους κανονισμούς του Πανεπιστημίου και του Τμήματος. Οι φοιτήτριες και οι φοιτητές καλούνται επίσης να αξιολογήσουν ανώνυμα το μάθημα μέσω του προβλεπόμενου ερωτηματολογίου. Τέλος, οι φοιτήτριες και οι φοιτητές καλούνται να αξιολογήσουν ανώνυμα το μάθημα, συμπληρώνοντας το προβλεπόμενο ερωτηματολόγιο αξιολόγησης.

Διδάσκει: Αι. Δεληκωνσταντινίδου

Το μάθημα αυτό διερευνά την κριτική επανεγγραφή των αποικιακών αφηγήσεων στη λογοτεχνία, με έμφαση στον μετασχηματισμό κανονικών κειμένων μέσα από μετααποικιακή/αποαποικιοποιητική οπτική. Οι φοιτητές/φοιτήτριες θα εξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο συγγραφείς εμπλέκονται με και υπονομεύουν τις αποικιακές ιδεολογίες που ενυπάρχουν σε έργα της αποικιακής περιόδου, ιδίως μέσω της ανασημασιοδότησης κειμένων που βρίσκονται στον πυρήνα της αποικιακής νεωτερικότητας.

Το μάθημα επικεντρώνεται στις εκλεκτικές συγγένειες, τις σχέσεις αμοιβαιότητας αλλά και στις ανταγωνιστικές διαλεκτικές που αναπτύσσονται μεταξύ κειμένων της αποικιακής νεωτερικότητας και των αποαποικιοποιητικών τους επανεγγραφών, όπως: The Tempest και Othello του William Shakespeare σε αντιπαραβολή με Une Tempête του Aimé Césaire και The Nature of Blood του Caryl Phillips, Oroonoko της Aphra Behn και Imoinda της Joan Anim-Addo, καθώς και The Interesting Narrative of the Life of Olaudah Equiano του Olaudah Equiano σε συγκριτική ανάλυση με The Old Slave and the Mastiff του Patrick Chamoiseau.

Μέσα από αυτά τα έργα, οι φοιτητές/φοιτήτριες θα διερευνήσουν ζητήματα φυλής, ταυτότητας, εξουσίας, γλώσσας και αντίστασης, υιοθετώντας συγκριτική και αποαποικιοποιητική μεθοδολογική προσέγγιση. Το μάθημα ενθαρρύνει την κριτική εμπλοκή τόσο με τα ιστορικά συμφραζόμενα της αποικιοκρατίας όσο και με τις αισθητικές στρατηγικές που υιοθετούν σύγχρονοι συγγραφείς προκειμένου να επανεπινοήσουν τη φωνή και την υποκειμενικότητα των αποικιοποιημένων. Περαιτέρω αναγνώσεις ενδέχεται να περιλαμβάνουν έργα από συγγραφείς της Καραϊβικής, της Αφρικής και της Νότιας Ασίας που αναστοχάζονται και επανεγγράφουν το ιμπεριαλικό αρχείο.

Το μάθημα απευθύνεται σε τεταρτοετείς φοιτητές/φοιτήτριες του Τμήματος Αγγλικής Φιλολογίας με ενδιαφέρον στην παγκόσμια αγγλόφωνη και συγκριτική λογοτεχνία, τη θεωρία της λογοτεχνίας, τις μετααποικιακές και αποαποικιακές σπουδές/ Οι φοιτητές/φοιτήτριες θα έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν σύντομες προφορικές αναλύσεις επί των λογοτεχνικών και θεωρητικών κειμένων, καθώς και να συγγράψουν τελική ερευνητική εργασία.

Διδάσκει: Α. Καραβαντά

Η ιστορική και βιολογική προτεραιότητα του προφορικού έναντι του γραπτού λόγου είναι αδιαμφισβήτητη· πράγματι, αυτή η έμφυτη προδιάθεση που έχουν όλοι οι άνθρωποι, υπό κανονικές συνθήκες, να αναπτύσσουν ομιλία πρέπει να είναι ο κύριος λόγος που εξηγεί γιατί η ευχέρεια στον προφορικό λόγο μιας γλώσσας συχνά εξισώνεται με τη γνώση αυτής της γλώσσας. Συνεπώς, λόγω της σημασίας της, η διδασκαλία της προφορικής μορφής της γλώσσας πρέπει να κατέχει κεντρικό ρόλο στη γλωσσική διδασκαλία. Όσον αφορά στη διδασκαλία ξένων γλωσσών, οι δυσκολίες που αναπόφευκτα αντιμετωπίζουν οι μη φυσικοί ομιλητές κατά την προφορική επικοινωνία στην ξένη/δεύτερη γλώσσα δικαιολογούν την ανάγκη απόδοσης ιδιαίτερης προσοχής στη δεξιότητα παραγωγής προφορικού λόγου.

Σκοπός αυτού του μαθήματος είναι να βοηθήσει τους φοιτητές να αναπτύξουν επίγνωση των όσων συνεπάγεται η εκμάθηση του προφορικού λόγου μιας δεύτερης/ξένης γλώσσας και να τους καταστήσει ικανούς να σχεδιάζουν δραστηριότητες και υλικό για τους μαθητές. Πιο αναλυτικά, οι φοιτητές εξοικειώνονται με τις διαδικασίες παραγωγής προφορικού λόγου και τους κύριους μηχανισμούς που εμπλέκονται στην παραγωγή ομιλίας στην πρώτη (L1) και στη δεύτερη/ξένη γλώσσα. Στη συνέχεια, δίνεται έμφαση σε ζητήματα που σχετίζονται με τη διδασκαλία του προφορικού λόγου στην Αγγλική ως δεύτερη/ξένη γλώσσα (κριτική αξιολόγηση θεωρητικών μοντέλων και διδακτικών προσεγγίσεων, κριτήρια για τη διδασκαλία του προφορικού λόγου στην EFL και αξιολόγηση, προσαρμογή και σχεδιασμός δραστηριοτήτων προφορικού λόγου).

Το μάθημα διδάσκεται από τον διδάσκοντα μέσω μιας σειράς διαλέξεων και πρακτικών ασκήσεων στην τάξη, μέσω των οποίων επιτυγχάνεται κριτικός διάλογος με τους φοιτητές. Το διδακτικό υλικό περιλαμβάνει επιλεγμένα άρθρα και κεφάλαια βιβλίων που βασίζονται σε μια σειρά από έντυπες και ηλεκτρονικές πηγές. Η φοιτητική ομάδα αξιολογείται με βάση σύντομες γραπτές εργασίες και μια τελική γραπτή εξέταση. Η αξιολόγηση του μαθήματος πραγματοποιείται στην τάξη μέσω ενός διαδικτυακού ερωτηματολογίου στο τέλος του εξαμήνου.

Διδάσκει: Ά. Γεωργούντζου

Η πρωτοποριακή εικαστική σκηνή στις ΗΠΑ από τα τέλη της δεκαετίας του ’50 και μετέπειτα αναδύθηκε με την αμφισβήτηση της παράδοσης του μοντερνισμού. Το μάθημα εξετάζει πρωτοποριακά κινήματα της μεταπολεμικής περιόδου τα οποία ανταποκρίθηκαν σε ευρύτερες ιστορικές μετατοπίσεις την περίοδο του ψυχρού πολέμου. Το μάθημα χαρτογραφεί ρεύματα που πειραματίζονται με ποικίλα μέσα και με την κατάλυση των ορίων ανάμεσα σε ποικίλες μορφές έκφρασης. Αφετηρία του μαθήματος είναι η άνοδος της pop art και η ανάδυση κινημάτων από τη δεκαετία του ’60 και έπειτα, που αμφισβητούν τα θεσμικά πλαίσια που ορίζουν την καλλιτεχνική παραγωγή. Θα εξετάσουμε ένα μεγάλο εύρος πρωτογενών μορφών έκφρασης, όπως ποίηση, φιλμ, περφορμάνς, βίντεο, και ένα ευρύ φάσμα κινημάτων που αφορούν ζητήματα ταυτότητας, πολυπολιτισμικότητας, μειονότητες, κοινωνικές ομάδες που διεκδικούν εκπροσώπηση. Κύριος άξονας του μαθήματος είναι οι πολυσχιδείς μορφές που πειραματίζονται με τον ρόλο της καλλιτεχνικής πράξης και την πολιτική και κοινωνική διάσταση της τέχνης ευρύτερα.

Φοιτήτριες/ές που παρακολουθούν το μάθημα αξιολογούνται με γραπτές εργασίες και προόδους που θα διεξαχθούν κατά τη διάρκεια του εξαμήνου. Οι φοιτήτριες/τές που επιθυμούν να παρακολουθήσουν το μάθημα θα πρέπει να εγγραφούν στην Η-Τάξη όπου έχει αναρτηθεί πρωτογενές και βοηθητικό υλικό, χρήσιμοι σύνδεσμοι και βιβλιογραφία. Φοιτήτριες/ές που δεν παρακολουθούν το μάθημα αξιολογούνται με τελική εξέταση.

Διδάσκει: Σ. Δημακοπούλου

Το μάθημα εστιάζει στη συγκριτική ανάλυση λογοτεχνικών και θεωρητικών κειμένων, ντοκιμαντέρ, φωτογραφιών και αυτοβιογραφικών κειμένων που αναπαριστούν και μελετούν τα φαινόμενα μετανάστευσης, διασποράς και προσφυγικής κρίσης κατά τον 21ο αιώνα. Θα μελετηθούν ζητήματα που αφορούν στη φιλοξενία, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στις δημοκρατικές αξίες μέσα από ένα κυρίως φιλοσοφικό και λογοτεχνικό άξονα που θα αποτελέσει τη βάση προσέγγισης στις σύγχρονες ιστορίες μετανάστευσης και προσφυγιάς, αποστέρησης της γης, και ευαλωτότητας των εκτοπισμένων. Οι «μειονοτικές ιστορίες» που θα μελετηθούν θα γίνουν το έναυσμα ανάλυσης του γενικότερου πλαισίου του νεοφιλελευθερισμού και εθνικισμού που συχνά διέπουν τις αναπαραστάσεις της προσφυγικής/μεταναστευτικής κρίσης. Τα λογοτεχνικά κείμενα των by J.M. Coetzee, Amitav Ghosh, Jenny Erpenbeck, Valeria Luisseli, και Sara Uribe, οι φωτογραφίες και ντοκιμαντέρ του Νίκου Πηλού και Λουκά Παλαιοκρασά, και τα φιλοσοφικά και θεωρητικά κείμενα των Hannah Arendt, Etienne Balibar, Seyla Benhabib και Jacques Derrida, θα αποτελέσουν τη βάση της ανάλυσης, συζήτησης και έρευνας. Κάποια από τα ερωτήματα που θα κληθούμε να διερευνήσουμε αφορούν στην αναπαράσταση των μεταναστών και προσφύγων, στις έννοιες της κοινότητας, του πολίτη, αλλά και στην ίδια την έννοια του ανθρώπινου, όπως αυτές μετασχηματίζονται και ανασυγκροτούνται μέσα από διάφορες οικονομικές, πολιτικές και οικολογικές κρίσεις στην εποχή μας.

Διδάσκει: Α. Καραβαντά

Το μάθημα αυτό έχει πλαφόν εγγραφών στις 40

«Διαθέτει η μυθοπλασία δύναμη να ασκήσει επιρροή στον κόσμο;» Αυτό το ερώτημα βρίσκεται στο κέντρο του εννοιολογικού πλαισίου αυτού του μαθήματος, η κριτική διερεύνηση του οποίου θα συμβάλει στην εξέταση της πολυσύνθετης σχέσης μεταξύ λογοτεχνίας και εξουσίας με δύο τρόπους. Αφενός, το μάθημα θα προσφέρει στους φοιτητές και τις φοιτήτριες τη δυνατότητα να μελετήσουν λογοτεχνικά κείμενα που γράφτηκαν είτε στον απόηχο είτε υπό την άμεση κυριαρχία ολοκληρωτικών καθεστώτων κατά τον εικοστό αιώνα, τα ιδεολογικά και κοινωνικοπολιτικά κατάλοιπα των οποίων εξακολουθούν να διαμορφώνουν το παρόν. Τα κείμενα προς μελέτη διερευνούν τρόπους αντίστασης, αμφισβήτησης αλλά ακόμα και ανατροπής αυταρχικών καθεστώτων και άλλων δομών εξουσίας, από τη Σοβιετική Ρωσία, τη ναζιστική Γερμανία και την κομμουνιστική Κίνα έως τις δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής, την Ιρανική Επανάσταση και τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή. Αναδεικνύοντας την πολυσύνθετη σχέση ανάμεσα στην ατομική ευθύνη και την ελευθερία, τη συλλογική ταυτότητα, και την κρατική εξουσία, τα λογοτεχνικά αυτά έργα μαρτυρούν την καταπίεση και τη βία, και διαφυλάσσουν την πολιτισμική και ιστορική μνήμη. Με αυτό τον τρόπο, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα μελετήσουν κείμενα τα οποία αρθρώνουν πολιτική κριτική σε «σκοτεινές εποχές», όπως τις αποκάλεσε ο Bertolt Brecht το 1939. Αφετέρου, το μάθημα υπερβαίνει τα συγκεκριμένα ιστορικά και πολιτικά φαινόμενα, προκειμένου να εξετάσει τη σχέση μεταξύ μυθοπλασίας και εξουσίας με λιγότερο προφανή τρόπο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις διαφορετικές μορφές εξουσίας στις οποίες τα κείμενα αυτά υπόκεινται και συμμετέχουν, και τις οποίες επανεξετάζουν τόσο μέσω του περιεχομένου όσο και της μορφής τους.

Διδάσκει: Ά. Ευαγγέλου

Το μάθημα εξετάζει μέσα από την κριτική προσέγγιση διαφόρων έργων της Αμερικανικής λογοτεχνίας του 20ου και 21ου αιώνα τους τρόπους με τους οποίους σύγχρονοι-ες λογοτέχνες-ιδες έχουν εκφράσει τις απόψεις τους ή τις αναθεωρήσεις τους προηγουμένων απόψεων για το σώμα σε όλες τις εκφάνσεις του. Δεδομένου ότι το σώμα είναι ο κύριος δίαυλος επικοινωνίας του ανθρώπου με το περιβάλλον αλλά και το ίδιο τον εαυτό του, καθώς και πηγή θεμελιωδών υπαρξιακών ερωτημάτων και πολιτισμικών μορφωμάτων, το θέμα του απασχολεί σε πολύ μεγάλο βαθμό τη λογοτεχνία διαχρονικά και παγκοσμίως, ιδιαίτερα στο Δυτικό κόσμο και συγκεκριμένα στις Η.Π.Α., όπου η σύζευξη της φεμινιστικής προβολής του σώματος με την λατρεία του σώματος ως πολιτισμικό φετίχ και δείκτη ευζωίας μπορεί να οδηγήσει το ενδιαφέρον για το σώμα ακόμα και σε αφύσικα ύψη. Τα παθήματα και οι μεταμορφώσεις του σώματος μέσα στο χώρο της λογοτεχνίας εν-σωματώνουν μεταφορικά και μετωνυμικά τις μυριάδες ερωτήσεις περί θέματος, μορφής, φιλοσοφίας και λειτουργίας της συγκεκριμένης μορφής δημιουργικής έκφρασης (από τη βιολογική διάσταση της φιλοσοφικής δημιουργικότητας στο Συμπόσιο του Πλάτωνα ως το «Μανιφέστο για Σάιμποργκ» της Donna Haraway).

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή εβδομαδιαίων διαλέξεων και διάλογου στην τάξη. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει λογοτεχνικά και θεωρητικά κείμενα, φιλμ και κατάλογο με προτεινόμενη βιβλιογραφία. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική γραπτή εξέταση και σε σύντομη συλλογική ερευνητική καλλιτεχνική εργασία. Το μάθημα αξιολογείται με τη συμπλήρωση ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκει: Χ. Ντόκου

Το μάθημα εξετάζει τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους η ταυτότητα και η ετερότητα συγκροτούνται αμοιβαία, επιτελούνται και αμφισβητούνται στο νεότερο και σύγχρονο αγγλόφωνο θέατρο. Διερευνά θεατρικά έργα και παραστατικές πρακτικές από το ευρύτερο, πολυκεντρικό πεδίο της αγγλόφωνης θεατρικής δημιουργίας, εντός και πέρα από τα καθιερωμένα γεωγραφικά κέντρα της Βρετανίας, των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και της Αυστραλίας. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στις εμπειρίες μειονοτικών και υποεκπροσωπούμενων κοινωνικών ομάδων και στους τρόπους με τους οποίους αυτές αρθρώνονται επί σκηνής. Το μάθημα προσεγγίζει ζητήματα φυλής, εθνότητας, φύλου, σεξουαλικότητας, κοινωνικής τάξης, αναπηρίας, μετανάστευσης, διασποράς, αποικιοκρατίας και μετα-αποικιακής ταυτότητας, εξετάζοντας παράλληλα τις μεταξύ τους διασταυρώσεις. Η ταυτότητα εδώ αντιμετωπίζεται ως μια ιστορικά και κοινωνικά διαμορφούμενη διαδικασία, η οποία παράγεται και επαναδιαπραγματεύεται μέσα από τη γλώσσα, το σώμα, τον χώρο, τη μνήμη και την επιτέλεση. Μέσα από τη μελέτη θεατρικών κειμένων και παραστάσεων, με τη συνδρομή συναφών θεωρητικών και μεθοδολογικών εργαλείων, οι φοιτήτριες και οι φοιτητές θα εξοικειωθούν με βασικές έννοιες των σπουδών ταυτότητας και ετερότητας. Επιπλέον, θα αναπτύξουν την ικανότητα να αναλύουν κριτικά τις μορφές αναπαράστασης της ταυτότητας σε συνάρτηση με τις πολιτισμικές και θεσμικές συνθήκες που καθορίζουν ποια σώματα, ποιες φωνές και ποιες ιστορίες αποκτούν θέση στη θεατρική σκηνή.

Διδάσκει: Συμβαλλόμενος/η ΕΣΠΑ

Το μάθημα επικεντρώνεται σε δύο σημαντικές και αλληλοσυνδεόμενες στρατηγικές της αναγεννησιακής λογοτεχνίας: στο όριο ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη χίμαιρα και στην ολισθηρότητα κάθε «αλήθειας» που αφορά στο θείο, στον υλικό κόσμο και στο άτομο. Μια σειρά από αναγεννησιακά κείμενα, τόσο «λογοτεχνικά» (θεατρικά έργα, ποιήματα, αφηγήματα) όσο και «μη λογοτεχνικά» (νομικά έγγραφα, επιστημονικά φυλλάδια, ταξιδιωτικές περιγραφές, γκραβούρες, οδηγοί καλής συμπεριφοράς) αποτελούν αντικείμενο μελέτης. Διεξάγεται μια «ανατομία» της αναγεννησιακής αγγλικής κοινωνίας που καλύπτει την περίοδο 1500-1640 και αναφέρεται στην πολιτική, την τέχνη, τη θρησκεία και την επιστήμη της σε σχέση με τις προαναφερθείσες εστιάσεις. Μέσω αυτής της ανάλυσης γίνεται μια αξιολόγηση των ποικιλόμορφων και αντιφατικών τρόπων με τους οποίους οι άνδρες και οι γυναίκες της Αναγέννησης αντιλαμβάνονταν και παρουσίαζαν τους ίδιους τους εαυτούς τους, το θείο και τον υλικό κόσμο. Τα επιλεγμένα κείμενα αποσκοπούν να σκιαγραφήσουν όχι μόνο την απλότητα του ζοφερού αιώνα, αλλά και τις πολυπλοκότητες του χρυσού αιώνα και παραπέρα στη λογοτεχνία της Αναγέννησης από τον Skelton έως τον Milton.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή εβδομαδιαίων διαλέξεων και προσφέρει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος στην τάξη. Η διδακτέα ύλη περιλαμβάνει λογοτεχνικά κείμενα, ένα κύριο θεωρητικό σύγγραμμα, φυλλάδια με εκπαιδευτικό υλικό (handouts) και κατάλογο με προτεινόμενη έντυπη βιβλιογραφία καθώς και με ηλεκτρονικές διευθύνσεις πηγών πληροφόρησης από το διαδίκτυο. Η αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική γραπτή εξέταση και σε προαιρετικές εργασίες. Το μάθημα αξιολογείται με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκει: Β. Μαρκίδου

H σύγχρονη Αγγλική λογοτεχνία χαρακτηρίζεται από έναν πλουραλισμό που είναι αποτέλεσμα τόσο των κοινωνικών εξελίξεων σε διάφορους τομείς της ζωής όσο και του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της Αγγλικής κοινωνίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μάθημα επικεντρώνεται σε αντιπροσωπευτικά έργα σημαντικών συγγραφέων με στόχο να εξετάσει τις θεματολογικές και υφολογικές τάσεις της πεζογραφίας αυτής της περιόδου. Οι φοιτητές/τριες καλούνται να μελετήσουν μυθιστορήματα των Chinua Achebe, Jeanette Winterson, Kazuo Ishiguro και Ιan McEwan από θεωρητική και κοινωνικο-ιστορική σκοπιά και να εξετάσουν θέματα όπως η εθνική ταυτότητα, η πολιτισμική θέση της Βρετανίας μετά το 1950 και η μεταβαλλόμενη έννοια της «αγγλικότητας», η αναπαράσταση της ιστορίας και του πολέμου, η μετα-αποικιοκρατική εποχή, η σεξουαλική ταυτότητα και άλλα. Εξετάζονται επίσης οι κινηματογραφικές μεταφορές των μυθιστορημάτων.

Tο μάθημα έχει σεμιναριακό χαρακτήρα και προσφέρει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος στην τάξη. Eπιδιώκεται η ενασχόληση των φοιτητών/τριών με εποπτευόμενες εργασίες και η παρουσίαση εργασιών από φοιτητές/τριες. H διδακτέα ύλη περιλαμβάνει λογοτεχνικά κείμενα, δοκίμια, φυλλάδια με εκπαιδευτικό υλικό (handouts), και κατάλογο με προτεινόμενη έντυπη βιβλιογραφία. Επιδιώκεται η χρήση οπτικοακουστικών μέσων διδασκαλίας, η αναζήτηση σχετικών πηγών λογοτεχνικής κριτικής, ενώ ενθαρρύνεται γενικότερα η αυτόνομη μάθηση. Προσφέρεται και περιεκτική ηλεκτρονική τάξη. H αξιολόγηση της αποκτηθείσας γνώσης στηρίζεται στην τελική γραπτή εξέταση και σε προαιρετικές εργασίες. Tέλος προβλέπεται αξιολόγηση του μαθήματος με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου από τους/τις φοιτητές/τριες ανωνύμως.

Διδάσκει: Ά. Δεσποτοπούλου

Το μάθημα αυτό έχει πλαφόν εγγραφών στις 40

Το μάθημα υιοθετεί πειραματική προσέγγιση στη μελέτη της φωνολογίας: οι θέσεις σχετικά με το φωνολογικό σύστημα μιας γλώσσας -οι αντιθέσεις, οι εναλλαγές, οι φωνοτακτικοί περιορισμοί και η προσωδιακή δομή, αντιμετωπίζονται ως υποθέσεις που ελέγχονται με βάση δεδομένα από την παραγωγή, την ακουστική και την αντίληψη της ομιλίας. Το μάθημα συνδυάζει θεωρητικό σκέλος με εργαστηριακή εξάσκηση στην ανάλυση της ομιλίας, τα οποία συνδέονται συστηματικά μεταξύ τους: τα θεωρητικά ερωτήματα (Γιατί τα φωνηεντικά συστήματα έχουν τη μορφή που έχουν; Ποια είναι η φωνητική βάση της φωνολογικής αντίθεσης; Πώς η συνάρθρωση οδηγεί σε γλωσσική αλλαγή; Πόσο αφηρημένες είναι οι φωνολογικές αναπαραστάσεις;) διερευνώνται μέσα από σειρά καθοδηγούμενων εργαστηριακών ασκήσεων και πειραμάτων στην τάξη, με ακουστική ανάλυση στο Praat και με κύριες γλώσσες μελέτης την Ελληνική και την Αγγλική. Η θεματολογία περιλαμβάνει την ακουστική φωνηέντων και συμφώνων, τις ακουστικές ενδείξεις των αντιθέσεων, τη συνάρθρωση και τη γλωσσική αλλαγή, την παραγωγικότητα και την απόκτηση των φωνολογικών κανόνων, καθώς και την επιτονική φωνολογία. Οι φοιτητές/τριες εισάγονται επίσης στις βασικές αρχές του πειραματικού σχεδιασμού και της στατιστικής συλλογιστικής και εκπονούν μικρής κλίμακας πειραματική μελέτη, την οποία παρουσιάζουν γραπτά και προφορικά. Το μάθημα προετοιμάζει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες να αξιολογούν εμπειρικά τεκμήρια στη φωνολογική έρευνα και να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην παραγωγή τους. Λόγω του εργαστηριακού χαρακτήρα του μαθήματος, η παρακολούθηση είναι υποχρεωτική· παράλληλα, η συστηματική παρουσία και η ενεργός συμμετοχή επιβραβεύονται, προσμετρώμενες θετικά στον τελικό βαθμό. Η αξιολόγηση βασίζεται στην εργαστηριακή δουλειά και στην τελική πειραματική μελέτη, η οποία παρουσιάζεται γραπτά και προφορικά· το μάθημα δεν εξετάζεται με τελικές γραπτές εξετάσεις. Συνιστάται οι φοιτητές και οι φοιτήτριες να έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς το μάθημα Φωνητική της Αγγλικής (ΓΥ05) ή ένα εισαγωγικό μάθημα Φωνητικής/Φωνολογίας.

Διδάσκει: Ά. Σφακιανάκη

Από τότε που υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχουν και τα ζώα ως όχι μόνο φυσικές παρουσίες, αλλά και ως μεταφυσικά, φιλοσοφικά και αισθητικά σημαίνοντα. Θηρευτές ή φαγητό, τοτεμικές αναπαραστάσεις του εαυτού ή προπαγανδιστικές ενσαρκώσεις του αλλότριου, ανταγωνιστές και σύντροφοι, ζωντανές πάσχουσες υποστάσεις ή αφηρημένα σύμβολα, αντικείμενα προς επιστημονική μελέτη και μεταφορικοί δίαυλοι του επίστασθαι, τα μη-ανθρώπινα έμβια όντα εμπλέκονται αναπόσπαστα, διαχρονικά—και μοιραία για τα ίδια—στο πολυδιάστατο παιχνίδι αυτογνωσίας του ανθρώπου και της γνώσης του περιβάλλοντός του. Η σχέση αυτή και η ευρύτατη—συχνά ισχυρότατη—γκάμα συναισθημάτων και σκέψεων που γεννά στο ανθρώπινο ον αποτυπώνονται στην τέχνη και στη λογοτεχνία κάθε έθνους και εποχής, αποκαλύπτοντας κάθε φορά το πορτρέτο τόσο των επιμέρους ανθρωπίνων πολιτισμικών σχημάτων, όσο και βασικές συνιστώσες της(παν)ανθρώπινης φύσης. Ταυτόχρονα, η ύπαρξη του ζώου ως Οικείο Αλλότριο γεννά μια σειρά φιλοσοφικών προβλημάτων για το αν, και κατά πόσο, είναι δυνατή η κατανόηση του Άλλου με ενσυναίσθηση και δικαιοσύνη, και για το τι συμβαίνει όταν αυτή η προσπάθεια αποτυγχάνει να ξεφύγει από την κεντρομόλο του ανθρώπινου Εγώ.

Το μάθημα επικεντρώνεται στις αναπαραστάσεις των ζώων στην Αγγλόφωνη λογοτεχνία, επιχειρώντας να διερευνήσει, με τη βοήθεια σχετικών θεωρητικών κειμένων, τις πολλαπλές και πολυεπίπεδες σημασίες του ζώου στην ανθρώπινη εμπειρία και δόμηση του εαυτού και τη διευρεύνηση των ορίων της γνώσης. Μέσα από την αναλυτική παρουσίαση των κειμένων του είδους, θα επιχειρηθεί τόσο η περαιτέρω εξοικείωση των φοιτητών/τριών με ποιοτικά κείμενα λογοτεχνίας, όσο και η αποκάλυψη πτυχών του ανθρώπινου πολιτισμού που ενυπάρχουν κωδικοποιημένες μέσα στα κείμενα αυτά.

Το μάθημα προσφέρεται με τη μορφή διαλέξεων και συζητήσεων στην τάξη. Η αξιολόγηση των μαθητών/τριών θα γίνει μέσω μίας υποχρεωτικής ερευνητικής γραπτής εργασίας που θα αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια του εξαμήνου και μιας τελικής γραπτής εξέτασης. Η αξιολόγηση του μαθήματος από τους φοιτητές/τριες θα γίνει μέσω ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου ανωνύμως.

Διδάσκει: Χ. Ντόκου

Το μάθημα διερευνά θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την υγεία, την ευημερία, την ιατρική και τις κοινωνικές ανισότητες στον εικοστό και τον εικοστό πρώτο αιώνα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στους τρόπους με τους οποίους το σώμα νοείται, αναπαρίσταται και ρυθμίζεται μέσα σε ιατρικά και πολιτισμικά συμφραζόμενα. Αντλώντας υλικό από την ποίηση, την πεζογραφία, τον κινηματογράφο, τις εικαστικές τέχνες, τα απομνημονεύματα και άλλες μορφές βιωματικής αφήγησης του δυτικού κόσμου, εξετάζουμε πώς η γλώσσα και οι πρακτικές αναπαράστασης διαμορφώνουν τις εμπειρίες της ασθένειας, της φροντίδας, της αναπηρίας, του πόνου, της ίασης και της ενσώματης ύπαρξης σε διαφορετικά είδη λόγου και ιστορικές περιόδους.

Το μάθημα ενθαρρύνει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες να προσεγγίσουν κριτικά τις διασταυρώσεις της ιατρικής, του πολιτισμού, της ηθικής και της εξουσίας, διερευνώντας πώς οι λογοτεχνικές και πολιτισμικές αφηγήσεις τόσο αντανακλούν όσο και αμφισβητούν κυρίαρχα ιατρικά παραδείγματα. Οι συμμετέχοντες θα αναλύσουν τις κοινωνικές, ιστορικές και πολιτικές διαστάσεις της υγείας και της νόσου, θα εξετάσουν τον ρόλο της αφήγησης στη διαμόρφωση της ιατρικής γνώσης και της εμπειρίας του ασθενούς και θα μελετήσουν πώς οι αναπαραστάσεις της ασθένειας επηρεάζουν ευρύτερες αντιλήψεις για την ταυτότητα, την ευαλωτότητα, το στίγμα και την κοινωνική ανισότητα.

Μέσα από τη φιλολογική ανάλυση, την κριτική σκέψη και τη διεπιστημονική προσέγγιση, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα αναπτύξουν μια βαθύτερη κατανόηση των ανθρώπινων διαστάσεων της ιατρικής και της φροντίδας της υγείας. Παράλληλα, το μάθημα καλλιεργεί δεξιότητες ερμηνείας αφηγήσεων, ηθικού προβληματισμού και ουσιαστικής κατανόησης διαφορετικών εμπειριών ασθένειας και φροντίδας. Η αξιολόγηση βασίζεται κυρίως σε τελική γραπτή εξέταση, ενώ κατά τη διάρκεια του εξαμήνου θα προσφέρονται προαιρετικές εργασίες πρόσθετης αξιολόγησης, οι οποίες θα δίνουν στους φοιτητές και τις φοιτήτριες τη δυνατότητα να εμβαθύνουν στα θέματα του μαθήματος, να αναπτύξουν ανεξάρτητες ερευνητικές προσεγγίσεις και να βελτιώσουν την τελική τους επίδοση. Κεντρικά ερωτήματα του μαθήματος είναι τα εξής: Πώς μετασχηματίζει η ιατρική επιστήμη την κατανόηση και την αντίληψή μας για το σώμα; Με ποιους τρόπους οι έννοιες της «ασθένειας» και του «ασθενούς» συγκροτούνται, αμφισβητούνται και επαναπροσδιορίζονται μέσα από τα λογοτεχνικά κείμενα και την ιατρική πρακτική; Πώς οι αφηγήσεις για την υγεία και τη νόσο διαμορφώνουν ευρύτερες κοινωνικές αντιλήψεις για την ταυτότητα, την ανισότητα και την ανθρώπινη εμπειρία; Και τι μπορεί να προσφέρει η λογοτεχνία και οι τέχνες στις σύγχρονες συζητήσεις γύρω από τη φροντίδα της υγείας, την αναπηρία, την ιατρική αυθεντία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Διδάσκει: Η. Φιλιππάκη

Το μάθημα επιδιώκει να εισαγάγει τους φοιτητές σε ένα σχετικά νέο αλλά ταχέως αναπτυσσόμενο σε διεθνές επίπεδο γνωστικό αντικείμενο, τις Περιβαλλοντικές Ανθρωπιστικές Επιστήμες (Environmental Humanities). Πρόκειται για ένα πολυδιάστατο και διεπιστημονικό πεδίο γνώσης, έρευνας και ακαδημαϊκής δραστηριότητας, που φέρνει κοντά ένα μεγάλο αριθμό από διακριτούς επιστημονικούς κλάδους με περιβαλλοντικό ή οικολογικό προσανατολισμό, καθένας από τους οποίους έχει αναπτυχθεί στο πλαίσιο βασικών ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών και σπουδών, όπως η ιστορία, η λογοτεχνία, η φιλοσοφία, οι γλωσσικές σπουδές, η αρχαιολογία, οι θεατρικές σπουδές και οι παραστατικές τέχνες, η κοινωνιολογία, η ψυχολογία, η ανθρωπολογία, η αρχιτεκτονική, η θεολογία, ή και πιο σύγχρονα αντικείμενα, όπως οι σπουδές για το φύλο, οι φεμινιστικές σπουδές, οι σπουδές για τα δικαιώματα των ζώων (animal studies), κλπ. Η συνένωση όλων των παραπάνω «περιβαλλοντικών» επιστημονικών κλάδων και θεωρητικών προσεγγίσεων σε ένα ενιαίο πεδίο ανταποκρίνεται αφενός στο αίτημα για συντονισμένη στροφή της επιστήμης, της πολιτικής, της εκπαίδευσης και της επικοινωνίας προς τα σύγχρονα ζητήματα του περιβάλλοντος, μέσα από κριτικές διεπιστημονικές προσεγγίσεις, αφετέρου στην ανάγκη να γεφυρωθούν οι παραδοσιακοί διαχωρισμοί ανάμεσα στις φυσικές, τις ανθρωπιστικές και τις κοινωνικές επιστήμες και να επαναπροσδιοριστεί η σχέση του 112 ανθρώπου με τον (φυσικό) κόσμο μέσα από μια νέα οικολογική οντολογία της ‘διασυνδεσιμότητας’. Παράλληλα, το μάθημα στοχεύει στην ανάπτυξη της ικανότητας των φοιτητών (ως μελλοντικών εκπαιδευτικών σε αντικείμενα των Ανθρωπιστικών Επιστημών, αλλά και ως επαγγελματιών με προέλευση σπουδών από τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες) να εφαρμόζουν μια διεπιστημονική οπτική και μια διαθεματική προσέγγιση του περιβάλλοντος και των σύγχρονων περιβαλλοντικών ζητημάτων στην εκπαιδευτική πράξη και σε άλλα επαγγελματικά πεδία, που συνδέονται με τις επιστήμες αυτές.

Διδάσκει: Σμυρναίου Ζαχαρούλα

Κεντρικός στόχος του μαθήματος είναι η εξοικείωση του φοιτητή με την έννοια του ψηφιακού πεδίου στις Ανθρωπιστικές επιστήμες. Στο μάθημα αυτό θα συζητηθεί ο συγκερασμός ανθρωπιστικού και ψηφιακού καθώς και η χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας στη μελέτη των επιστημών του ανθρώπου, όπως έχει εξελιχθεί και όπως χρησιμοποιείται σήμερα. Επιθυμητό αποτέλεσμα θα είναι η εξοικείωση με τις νέες τεχνολογίες στη διδασκαλία και τη γλωσσική ανάλυση, καθώς και την ορολογία, την μεταφρασιολογία ή την υπολογιστική γλωσσολογία.

Να έχουν κατανοήσει τον συγκερασμό ανθρωπιστικού και ψηφιακού.
Να αποκτήσουν πλήρη θεωρητική γνώση των διαφορετικών χρήσεων της ψηφιακής τεχνολογίας στην μελέτη των επιστημών του ανθρώπου, όπως έχει εξελιχθεί και όπως χρησιμοποιείται σήμερα.
Να εξοικειωθούν με τις νέες τεχνολογίες στην διδασκαλία και την γλωσσική μελέτη.
Να εξασκηθούν στην δημιουργία και την ανάλυση των Ηλεκτρονικών Σωμάτων Κειμένων προς όφελος του μαθητικού κοινού, αλλά και της μελέτης της ξένης γλώσσας.
Να χρησιμοποιούν τα ΗΣΚ ως όχημα για να προσεγγίσουν επιστημονικούς τομείς, /όπως για παράδειγμα, την ανάλυση λαθών, την συγκριτική ανάλυση, την ορολογία, την μεταφρασιολογία ή την υπολογιστική γλωσσολογία.
Να αποκτήσουν βασικές γνώσεις και μια εμπειρική επαφή με την Υφομετρία ως απαραίτητο στοιχείο για την ανάλυση των γλωσσών.

Διδάσκει: Αικατερίνη Φλώρου

Εξέταση της Ιταλικής Λογοτεχνίας (ιστορίας-κειμένων) από τον 18ο μέχρι τον 20ό αιώνα με ιδιαίτερη έμφαση στα ρεύματα και τις τάσεις που καλλιεργήθηκαν (Αrcadia, Illuminismo, Neoclassicismo, Romanticismo, Verismo, Decadentismo, Simbolismo, Crepuscolarismo, Futurismo, Ermetismo, Neorealismo). Αναλύονται και σχολιάζονται αποσπάσματα από έργα κορυφαίων λογοτεχνών: Pietro Metastasio, Paolo Rolli, Giuseppe Parini, Vittorio Alfieri, Ugo Foscolo, Giacomo Leopardi, Giovanni Verga, Giosuè Carducci, Giovanni Pascoli, Gabriele D’Annunzio, Italo Svevo, Luigi Pirandello, Guido Gozzano, F. T. Marinetti, Giuseppe Ungaretti, Eugenio Montale, Salvatore Quasimodo, Cesare Pavese κ.ά. Μελετάται το ιδεολογικό, λογοτεχνικό και πολιτισμικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται τα ανθολογημένα κείμενα, καθώς και τα χαρακτηριστικά των κυριότερων περιοδικών, ποιητικών συλλογών, μυθιστορημάτων και διηγημάτων.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτήτριες/ φοιτητές αναμένεται να:

γνωρίζουν τις σημαντικότερες τάσεις, τους κύριους προσανατολισμούς και εκπροσώπους καθώς και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της λογοτεχνίας των ιη΄, ιθ΄ και κ΄ αιώνων
έχουν εξοικειωθεί με τα κείμενα της περιόδου
έχουν αναπτύξει την ικανότητα κατανόησης, ανάλυσης σε βάθος και σχολιασμού λογοτεχνικών έργων,
έχουν κατακτήσει δεξιότητες και λαμβάνουν ερεθίσματα για περαιτέρω μελέτες
έχουν ασκηθεί στην παρουσίαση θεμάτων σχετικών με το αντικείμενο του μαθήματος.
έχουν εμπλουτίσει το λεξιλόγιο τους στην ιταλική γλώσσα και καλλιεργούν την κριτική σκέψη και αισθητική τους.
έχουν μάθει ερμηνευτικές τεχνικές και λογοτεχνικούς όρους
έχουν συνειδητοποιήσει τη σημασία της ιταλικής λογοτεχνίας στο πολιτισμικό γίγνεσθαι.

Διδάσκει: Άννα Θέμου

Σκοπός του μαθήματος είναι η περιγραφή και ανάλυση των εννοιών του Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού και της Καινοτομίας, ο ρόλος των οποίων θεωρείται από τους πλέον σημαντικούς τόσο για τη διαμόρφωση του περιεχομένου των Αναλυτικών Προγραμμάτων όσο και για την ίδια τη διδακτική πράξη. Ειδικότερα, στο πλαίσιο του μαθήματος επιχειρείται η επισκόπηση του πεδίου των Αναλυτικών Προγραμμάτων και των Curricula που εφαρμόζονται και έχουν κατά καιρούς εφαρμοστεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ιδιαίτερα, δίνεται έμφαση στη δομή και διάρθρωση των Αναλυτικών Προγραμμάτων, όπως επίσης στη δομική εξέλιξη, λειτουργία και τα δομικά χαρακτηριστικά των σχολικών εγχειριδίων. Όλα τα παραπάνω μελετώνται στο εκπαιδευτικό πλαίσιο, λαμβάνοντας υπόψη την αλληλεπιδραστική διεργασία μεταξύ Αναλυτικών Προγραμμάτων και πρακτικών εφαρμογών στη σχολική τάξη. Σε επίπεδο γνώσεων οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος θα είναι σε θέση να:

αναγνωρίζουν τους τρόπους και τις πρακτικές που εφαρμόζονται ως προς την επιλογή της ύλης που εμπεριέχεται στα Α.Π και τα σχολικά εγχειρίδια.
αναλύουν και θα συγκρίνουν διάφορους επιμέρους τομείς πληροφοριών και γνώσεων που απορρέουν από την εκπαιδευτική πολιτική της χώρας μας.
κατανοούν το ρόλο που τα σχολικά εγχειρίδια επιτελούν μέσα στο συγκείμενο της σχολικής πραγματικότητας μιας χώρας.
προσδιορίζουν τις μελλοντικές όψεις και προοπτικές της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας εκπαίδευσης.
αναγνωρίζουν τις σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στο αναλυτικό πρόγραμμα και τις σύγχρονες μεθόδους και αρχές διδασκαλίας και μάθησης με τα σχολικά εγχειρίδια.
αναλύουν τα ισχύοντα Α.Π. και σχολικά εγχειρίδια της χώρας μας και να προτείνουν δικές τους μεθόδους, μέσα και άλλα στοιχεία για τη βελτίωσή τους.

Σε επίπεδο δεξιοτήτων οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος θα είναι σε θέση να:

διαμορφώνουν τη δική τους φιλοσοφία για την εκπαίδευση, τα Α.Π. τα σχολικά εγχειρίδια και τις άλλες πτυχές της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
παρατηρούν και να κρίνουν το εκπαιδευτικό μας συστήματος και θα συμβάλλουν στο μετασχηματισμό της εκπαιδευτικής γνώσης και διαδικασίας.
κατέχουν τη μεθοδολογία αξιολόγησης του Α.Π. και των σχολικών εγχειριδίων.
συγκρίνουν τις προδιαγραφές των ισχυόντων Αναλυτικών Προγραμμάτων με το περιεχόμενο των Σχολικών Εγχειριδίων και να εκτιμούν τις δυνατότητες που αυτά προσφέρουν για την επίτευξη των σκοπών και στόχων των Αναλυτικών Προγραμμάτων

Διδάσκει: Μ. Φουντοπούλου

Η οικογένεια, θεσµός µε ιδιαίτερη βαρύτητα σε όλες σχεδόν τις κοινωνίες, αποτέλεσε και εξακολουθεί να αποτελεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον πεδίο έρευνας για τις ανθρωπιστικές- κοινωνικές επιστήµες. Η ενασχόληση της επιστήμης της Ψυχολογίας με την οικογένεια αφορά κυρίως τις σχέσεις και τις διεργασίες που αναπτύσσονται στο εσωτερικό της "ομάδας" αυτής, δηλαδή µεταξύ των µελών της. Η οικογένεια αποτελεί το πλαίσιο µέσα στο οποίο το άτοµο, αφενός εξατομικεύεται, δηλαδή αναπτύσσεται βιολογικά, συναισθηµατικά και γνωστικά και αφετέρου, ταυτόχρονα, κοινωνικοποιείται, γίνεται μέλος ομάδας σχετιζόμενο με τα υπόλοιπα μέλη. Γι’ αυτό και η µελέτη των τρόπων µε τους οποίους η οικογένεια συµβάλλει ή δεν συμβάλει στην ανάπτυξη του ατόµου αποτελεί ένα άκρως ενδιαφέρον αλλά και δύσκολο ερευνητικό πεδίο.

Ως εκ τούτου, πεδίο μελέτης του μαθήματος θα αποτελέσουν οι κάτωθι ενότητες:
1. Οικογένεια και ανάπτυξη παιδιού και εφήβου: Διάφορες προσεγγίσεις στη μελέτη της οικογένειας και του ρόλου της. Ιστορική αναδρομή.
2. Η συστημική θεώρηση στην οικογένεια. Εφαρμογή της στην οικογενειακή θεραπεία. Βασικές συστημικές έννοιες: Πλαίσιο, Σχέση, Σύμπτωμα, Σύστημα- Υπερσύστημα- Υποσύστημα, Όλον, Διεργασία, Κυκλική αιτιότητα, Επικοινωνία- Ανατροφοδότηση, Ομοιόσταση, Συμμετρικές και Συμπληρωματικές σχέσεις, Μεταεπικοινωνία, Παράδοξη επικοινωνία, Όρια (οικογενειακά υποσυστήματα, ταυτότητα στο ζευγάρι, όρια και ταυτότητα οικογένειας, λειτουργικά όρια, λειτουργικές οικογένειες), Τρίγωνα.
3. Ειδικά προβλήματα στη ζωή της οικογένειας με επιπτώσεις στη δυναμική των σχέσεων των μελών της και στην ψυχοσυναισθηματική εξέλιξη αυτών

Διδάσκει: Σπυρίδων Τάνταρος

Σκοπός του μαθήματος είναι να εξοικειώσει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες με τις σύγχρονες θεωρητικές και εφαρμοσμένες προσεγγίσεις του πεδίου των μαθησιακών δυσκολιών που εμφανίζονται κατά την διαδικασία της κατάκτησης του γραπτού λόγου. Ειδικότερα το μάθημα εξετάζει την ταξινόμηση των μαθησιακών δυσκολιών ανάμεσα σε άλλες αναπτυξιακές διαταραχές, την συννοσηρότητα με τη ΔΕΠΥ και τις γλωσσικές διαταραχές και τις σύγχρονες θεωρητικές προσεγγίσεις για την αιτιολογία των μαθησιακών δυσκολιών με βάση το βιολογικό, το γνωστικό και το ψυχοκοινωνικό μοντέλο. Περιλαμβάνει τις εξής θεματικές ενότητες:

Εννοιολογικός προσδιορισμός και ταξινόμηση των μαθησιακών δυσκολιών.

Αιτιολογικά μοντέλα και ερμηνευτικά μοντέλα.

Χαρακτηριστικά των μαθησιακών δυσκολιών στο γνωστικό, μαθησιακό και ψυχοκοινωνικό τομέα: Δυσκολίες στην ανάγνωση, στην κατανόηση, στην ορθογραφία, στην παραγωγή γραπτού λόγου και στα μαθηματικά. Μεταγνωστικές δυσκολίες. Ψυχοκοινωνικές δυσκολίες. Μεθοδολογία και μέσα αξιολόγησης των μαθησιακών δυσκολιών. Ο ρόλος του ψυχολόγου ως μέλος της διεπιστημονικής ομάδας στη διαδικασία της αξιολόγησης και της παρέμβασης.'Εγκαιρη ανίχνευση των μαθησιακών δυσκολιών. Γενικές αρχές και μοντέλα παρέμβασης για την αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών σε επίπεδο ατόμου και σχολικής τάξης.

Στο μάθημα παρουσιάζονται και συζητούνται μελέτες περίπτωσης που αντιστοιχούν στις θεματικές ενότητες που αναπτύχθηκαν.

Με το πέρας των μαθημάτων οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

να γνωρίζουν τις βασικές θεωρητικές προσεγγίσεις για τον εννοιολογικό προσδιορισμότων μαθησιακών δυσκολιών στο γραπτό λόγο
να αναγνωρίζουν και να ταξινομούν τις μαθησιακές δυσκολίες σε σχέση με άλλες αναπτυξιακές διαταραχές
να περιγράφουν και να κατανοούν τα χαρακτηριστικά των μαθησιακών δυσκολιών
να κατανοούν τη δομή, τη μεθοδολογία και τα μέσα αξιολόγησης των μαθησιακών δυσκολιών
να συγκρίνουν και να αξιολογούν την αποτελεσματικότητα των εναλλακτικών προγραμμάτων παρέμβασης για την αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών σε ατομικό και συστημινό επίπεδο

Διδάσκει: Φωτεινή Πολυχρόνη

Η παιδαγωγική ψυχολογία είναι η εφαρμογή των ψυχολογικών μεθόδων στη μελέτη της μάθησης και της διδασκαλίας.

Στο πλαίσιο του μαθήματος εξετάζονται οι μέθοδοι και θεωρίες της παιδαγωγικής ψυχολογίας και συγκεκριμένα, η γνωστική, γλωσσική, ψυχοκοινωνική και ηθική ανάπτυξη των μαθητών μέσω των συμπεριφοριστικών και κοινωνικογνωστικών θεωριών δίνοντας έμφαση στις ατομικές διαφορές, τη μνήμη, την κατανόηση, τη μεταγνώση, την αυτοαντίληψη και τα κίνητρα των μαθητών. Εξίσου σημαντικό μέρος του μαθήματος αποτελεί η εξέταση της δυναμικής και της διαχείρισης της σχολικής τάξης για το χειρισμό των δυσκολιών που παρουσιάζουν οι μαθητές στη μάθηση.

Στόχος του μαθήματος είναι:
α. να εξοικειωθούν οι φοιτητές/-τριες με θεωρίες και ερευνητικά πορίσματα στην περιοχή της μάθησης και
β. να κατανοήσουν οι φοιτητές/-τριες τον τρόπο εφαρμογής των θεωριών εκπαιδευτικής ψυχολογίας στην πράξη.

Ενότητες μαθημάτων:

1. Η γνωστική, κοινωνική και ηθική ανάπτυξη των μαθητών.
2. Οι γνωστικές θεωρίες μάθησης.
3. Θεωρίες επεξεργασίας πληροφοριών και γνωστικές θεωρίες μάθησης.
4. Οι κοινωνικογνωστικές θεωρίες μάθησης.
5. Διαφορετικότητα στην τάξη.
6. Οι συμπεριφοριστικέςθεωρίες μάθησης.
7. Τα κίνητρα και η μάθηση.
8. Η αξιολόγηση στην τάξη.
9. Οι ατομικές διαφορές των μαθητών και οι ανάγκες μάθησης.
10. Αντιμετώπιση των προβλημάτων συμπεριφοράς και μάθησης.
11. Δημιουργία και διαχείριση του μαθησιακού περιβάλλοντος.
Διδάσκει: Φ. Αντωνίου

Το μάθημα αφορά τον σχεδιασμό του εκπαιδευτικού έργου στις διάφορες διαστάσεις του στο πλαίσιο της σχολικής μονάδας, όπως: την Παιδαγωγική – Διδακτική, την Κοινωνική – Κοινωνικοποιητική, την Διοικητική – Οργανωσιακή, την Επικοινωνιακή – Συνεργατική και την Προσωπική - Επαγγελματική Ανάπτυξη των εκπαιδευτικών. Σε αυτό το πλαίσιο, το περιεχόμενο του μαθήματος διαρθρώνεται ως εξής:

Η σχολική μονάδα ως χώρος και ως πλαίσιο άσκησης του εκπαιδευτικού έργου.
Έννοια και διαστάσεις του εκπαιδευτικού έργου στη σχολική μονάδα.
Βασικές αρχές και προσεγγίσεις του εκπαιδευτικού σχεδιασμού στο μικροεπίπεδο της σχολικής μονάδας.
Η διερεύνηση του εκπαιδευτικού έργου στη σχολική μονάδα.
Η σχολική μονάδα ως οργανισμός και κοινότητα μάθησης και πρακτικής.
Σχεδιασμός των κύριων διαστάσεων του εκπαιδευτικού έργου στη σχολική μονάδα: o Προγραμματισμός λειτουργίας, έργων και δράσεων της σχολικής μονάδας.
o Διδακτικός Σχεδιασμός: Έννοιες και προσεγγίσεις.
o Σχεδιασμός συμμετοχικών οργανωσιακών / διοικητικών διαδικασιών.
o Σχεδιασμός της Αυτοαξιολόγησης του Εκπαιδευτικού Έργου.
o Η σχολική μονάδα στο τοπικό, εθνικό και διεθνές πλαίσιο: Παρεμβάσεις, συνεργασίες, δικτυώσεις.
o Η σχολική μονάδα ως κόμβος της κοινότητας: κοινωνικός – κοινωνικοποιητικός ρόλος του σχολείου.
Σχεδιασμός και εισαγωγή εκπαιδευτικών καινοτομιών και αλλαγών.
Πρακτικές ασκήσεις – μελέτες περίπτωσης: Επεξεργασία και παρουσίαση σχεδίων και σεναρίων στρατηγικής ανταπόκρισης του εκπαιδευτικού σε συγκεκριμένες περιστάσεις του εκπαιδευτικού έργου, στο σχολικό πλαίσιο.

Διδάσκουν: Ι. Ρουσσάκης, Ο. Παπαϊωάννου

Το μάθημα Κοινωνική Ψυχολογία ΙΙ στοχεύει να εξοικειώσει τους φοιτητές με τη μελέτη θεμάτων της Κοινωνικής Ψυχολογίας που εστιάζουν στις διαπροσωπικές σχέσεις σε διαφορετικά κοινωνικά περιβάλλοντα και ηλικιακά στάδια της ζωής. Μέσω της μελέτης παραδειγμάτων, αναλύονται θεωρητικές προσεγγίσεις και δίνεται μια άλλη οπτική στο σχετίζεσθαι με τους άλλους. Ειδικότερα μελετώνται οι αλληλεπιδράσεις σε δίκτυα σχέσεων, η κοινωνική συμμετοχή, οι αρχές της συναλλαγής, η ισχύς, η σύγκρουση και η ασάφεια στις σχέσεις. Έμφαση δίνεται στη διερεύνηση των αλληλεπιδράσεων στους διαφορετικούς τύπους σχέσεων. Αναλύεται η γλώσσα ως κοινωνικό πλαίσιο της αλληλεπίδρασης αλλά και οι άγραφοι κανόνες και ρόλοι, ο έλεγχος στην αλληλεπίδραση μέσω λεκτικής και μη λεκτικής συμπεριφοράς. Γίνεται επισκόπηση της κοινωνικο-ψυχολογικής έρευνας των ομάδων και των διεργασιών νοηματοδότησης της κοινωνικής ζωής ενώ εισάγονται οι εκπαιδευόμενοι σε βασικές έννοιες της συστημικής θεώρησης των διαπροσωπικών συναλλαγών.

Η αξιολόγηση του μαθήματος πραγματοποιείται με γραπτή εξέταση. Με βαθμολογική κλίμακα δέκα σημείων (1-10), και με τη βοήθεια κατανομής συχνότητας των επιδόσεων στη γραπτή εξέταση όλων όσων φοιτητών/τριών λαμβάνουν μέρος στην εκάστοτε εξέταση, προκύπτει ο βαθμός στη γραπτή εξέταση.

Για τον τελικό βαθμό επίδοσης του μαθήματος συνεκτιμώνται ο γραπτός βαθμός εξέτασης, η επίδοση στη συγγραφή ατομικής εκτεταμένης περίληψης για τους στόχους και τα συμπεράσματα ενός σύντομου video που παρακολουθούν στο αμφιθέατρο στην αγγλική γλώσσα και ο βαθμός σε προαιρετική εργασία που πραγματοποιεί η συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών/τριών του μαθήματος. Η γραπτή εργασία βασίζεται στη συμμετοχή των φοιτητών/τριών σε εμπειρική έρευνα που εκπονείται στο Τμήμα Ψυχολογίας με την επιστημονική ευθύνη της διδάσκουσας και περιλαμβάνει μία σχετικά περιορισμένη ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας και την περιγραφή της μεθόδου που χρησιμοποίησαν, εστιάζοντας στην περιγραφή του δείγματος, των μέσων συλλογής δεδομένων και της διαδικασίας της έρευνας.

Η επίδοση στη γραπτή εργασία ενισχύει τον τελικό βαθμό αξιολόγησης του μαθήματος, εφ' όσον ο γραπτός βαθμός εξέτασης είναι ίσος ή μεγαλύτερος του 5, στη δεκάβαθμη κλίμακα αξιολόγησης. Διαφορετικά, διατηρείται και συνεκτιμάται με το γραπτό βαθμό που επιτυγχάνεται κατά την επαναληπτική εξέταση του μαθήματος το Σεπτέμβριο του εκάστοτε ακαδημαϊκού έτους.

Διδάσκει: Αικατερίνη Γκαρή

Το μάθημα αυτό επικεντρώνεται στη μελέτη της εφηβικής ηλικίας, ήτοι στο τελευταίο αναπτυξιακό στάδιο του ατόμου προς την ενήλικη ζωή και την ωριμότητα. Προσφέρει μια εισαγωγή στα κεντρικά θέματα και ερωτήματα της ψυχολογίας του εφήβου, στη διασάφηση των σχετιζόμενων εννοιών με αυτήν την περίοδο, καθώς και τη σαφή διάκριση των κύριων αναπτυξιακών οροσήμων της. Μελετάται η βιοσωματική, ψυχοσεξουαλική, γνωστική και ψυχοκοινωνική ανάπτυξη, η εικόνα του σώματος και του σωματικού σχήματος. Περιγράφεται η δυναμική της ομάδας των εφήβων και των διαπροσωπικών σχέσεων, όπως και τα ιδιαίτερα σχήματα που αναπτύσσονται μεταξύ της οικογενειακής δομής, των ενδοοικογενειακών δυσλειτουργιών και του κοινωνικοποιητικού ρόλου του σχολείου.

Μαθησιακοί στόχοι και επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Οι φοιτητές αναμένεται να είναι σε θέση:

να επιδείξουν λεπτομερή γνώση των κύριων θεμάτων, ερωτημάτων, και θεωρητικών προσεγγίσεων αναφορικά με τις αλλαγές που συμβαίνουν στην ψυχοσυναισθηματική και στην ψυχοκοινωνική εξέλιξη του εφήβου,
να αξιολογήσουν με κριτικό πνεύμα τις μεθόδους έρευνας που χρησιμοποιούνται για τη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς στο αναπτυξιακό στάδιο αυτό στάδιο,
να αναλύσουν με κριτικό και δημιουργικό πνεύμα τα βασικά εμπειρικά δεδομένα, τις έννοιες, τις θεωρίες και τα μοντέλα που έχουν αναπτύξει οι ερευνητές για να εξηγήσουν τα ερευνητικά αυτά δεδομένα,
να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις της έρευνας στην κοινωνική και εκπαιδευτική πολιτική και πρακτική, και
να συζητήσουν με αποτελεσματικό και συνεκτικό τρόπο βασικά θέματα και έρευνες στον τομέα της ψυχολογίας της εφηβικής ηλικίας.

Εξέταση: γραπτή εξέταση στο τέλος του εξαμήνου.

Διδάσκει: Σπυρίδων Τάνταρος, ΕΣΠΑ

Η Διαπολιτισμική Ψυχολογία υιοθετεί διττή, θεωρητική και μεθοδολογική, προσέγγιση: πραγματεύεται θέματα από όλα τα γνωστά αντικείμενα της παραδοσιακής ψυχολογίας σε συνάρτηση με μεταβλητές του πλαισίου, όπως: οικολογικές, βιολογικές, οικονομικές και κοινωνικοπολιτισμικές. Το ενδιαφέρον της Διαπολιτισμικής Ψυχολογίας εστιάζεται, αφενός, στις θεωρίες και τα πορίσματα της ψυχολογικής έρευνας με οικουμενική ισχύ και, αφετέρου, στις παραλλαγές που παρατηρούνται μεταξύ κοινωνιών και στη συνακόλουθη ψυχολογική διαφοροποίηση μέσω των μηχανισμών της κοινωνικοποίησης και της επιπολιτισμοποίησης. Στις διαλέξεις παρουσιάζονται οι θεωρίες και τα εμπειρικά δεδομένα που έχουν προκύψει από τη διαπολιτισμική μελέτη θεμάτων, όπως: οι γνωστικές διεργασίες, η νοημοσύνη και η καθημερινή γνώση, η ανθρώπινη ανάπτυξη, οι αξίες, η προσωπικότητα και η κοινωνική συμπεριφορά, τα συναισθήματα, η ψυχοπαθολογία, και η διαπολιτισμική επικοινωνία. Έμφαση δίνεται στην κριτική σκέψη και σε συνήθη σφάλματα κατά την επεξεργασία των διαπολιτισμικών ομοιοτήτων και διαφορών, στις έννοιες του εθνοκεντρισμού και του πολιτισμικού σχετικισμού και στις ιδεολογικές τους προεκτάσεις. Το μάθημα αποσκοπεί στην ευαισθητοποίηση των φοιτητών όσον αφορά στο μέρος εκείνο των ατομικών διαφορών, το οποίο οφείλεται στην πολιτισμική πολυπλοκότητα και διαφοροποίηση. Η συγκριτική μελέτη των ψυχολογικών φαινομένων μεταξύ πολιτισμών αυξάνει την ατομική και κοινωνική μας αυτογνωσία, αποδυναμώνει τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις και προσφέρει ελκυστικές εναλλακτικές ερμηνείες της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Διδάσκει: Βασίλης Παυλόπουλος

Το μάθημα εξετάζει το έντυπο βιβλίο από τον Γουτεμβέργιο ως τις σύγχρονες εξελίξεις στην παγκόσμια και την ελληνική αγορά. Το βιβλίο αναλύεται από την τεχνολογική σκοπιά και ως προς την οικονομική του λειτουργία, ως υλικό αντικείμενο παραγωγής και εμπορίου σε μια δυναμική διαδικασία όπου η μορφή αλληλεπιδρά με το περιεχόμενο. Μας απασχολεί ιδιαίτερα ο ρόλος του εκδότη ως διαμεσολαβητή μεταξύ συγγραφέα-δημιουργού και αναγνώστη-καταναλωτή καθώς και οι ανατροπές που φέρνει το ψηφιακό βιβλίο, η ανακατάταξη της αγοράς του βιβλίου στο παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον και, ειδικότερα, η περίπτωση του ελληνικού βιβλίου σε συνθήκες κρίσης.

Μετά την παρακολούθηση του μαθήματος, οι φοιτητές/τριες θα είναι σε θέση να:

1. Αναγνωρίζουν και να περιγράφουν την ιστορική εξέλιξη του βιβλίου από την εφεύρεση της τυπογραφίας μέχρι τις σύγχρονες εξελίξεις.
2. Αναλύουν τις τεχνολογικές και οικονομικές πτυχές της παραγωγής και διανομής των βιβλίων.
3. Κατανοούν τη δυναμική σχέση μεταξύ της μορφής και του περιεχομένου των βιβλίων.
4. Εξετάζουν τη σχέση του βιβλίου με την εξουσία και τον ρόλο του στην προώθηση του εκδημοκρατισμού των κοινωνιών.
5. Αναλύουν τις τάσεις και τις προκλήσεις της παγκοσμιοποιημένης αγοράς βιβλίου.
6. Ερμηνεύουν τον ρόλο του εκδότη ως διαμεσολαβητή μεταξύ συγγραφέα και αναγνώστη.
7. Εκτιμούν τις επιπτώσεις του ψηφιακού βιβλίου στην αγορά και την παραγωγή βιβλίων.
8. Αναλύουν τις ιδιαιτερότητες και τις προκλήσεις της ελληνικής αγοράς βιβλίου.
9. Αναπτύσσουν κριτική σκέψη για τις μεταβολές και τις προοπτικές της αγοράς του βιβλίου στο σύγχρονο οικονομικό και τεχνολογικό περιβάλλον.
10. Σχεδιάζουν και να προτείνουν στρατηγικές για την προσαρμογή και την ανάπτυξη του εκδοτικού τομέα στις νέες συνθήκες της αγοράς.

Η αξιολόγηση των φοιτητών/τριών γίνεται με απαλλακτικές εργασίες ή με προφορική εξέταση στο τέλος του εξαμήνου. Προϋπόθεση για την εξέταση με απαλλακτική εργασία είναι η συστηματική παρακολούθηση του μαθήματος και η προφορική παρουσίασή της στην αίθουσα.

Διδάσκει: Ά. Καρακατσούλη

Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες αναμένεται να είναι σε θέση: να συζητούν κριτικά την ψηφιακή συνθήκη, να περιγράφουν τις βασικές αρχές της ψηφιοποίησης, τα πρότυπα και τις καλές πρακτικές, να κατανοούν τις βασικές αρχές οργάνωσης των δεδομένων, να ορίζουν την έννοια των μεταδεδομένων και να περιγράφουν τα βασικά πρότυπά τους, να επεξεργάζονται δεδομένα με ψηφιακά εργαλεία πρόσφορα για το κάθε φορά ερευνητικό ζητούμενο τους, να χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες και τις ψηφιακές υποδομές, να γνωρίζουν τις καλές πρακτικές για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας και διατήρησης των ψηφιακών έργων και να γνωρίζουν τα κύρια ηθικά ζητήματα που θέτει η ψηφιακότητα.

Οι μαθησιακές δραστηριότητες στις οποίες θα εντρυφήσουν οι φοιτητές/τριες θα είναι οι εξής:

1. Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών,
2. Λήψη αποφάσεων
3. Αυτόνομη εργασία
4. Ομαδική εργασία
5. Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών
6. Σχεδιασμός και διαχείριση έργων
7. Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα
8. Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου
9. Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής
10. Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης.

Το μάθημα διεξάγεται με τη χρήση ψηφιακών τεχνολογιών: παρουσιάσεις power point, αξιοποίηση του διαδικτύου, επίδειξη εργαλείων, πλατφορμών και πρακτική εξάσκηση των φοιτητών και φοιτητριών σε αυτά, εντός αίθουσας αν είναι εφικτό (σε φορητές υπολογιστές τους) ή κατ’ οίκον.

Συνεχής αξιολόγηση (30% του συνολικού βαθμού): συμμετοχή των φοιτητών και φοιτητριών στη συζήτηση στο μάθημα, πρακτικές ασκήσεις εφαρμογής της μεθοδολογίας και χρήσης των εργαλείων, που βαθμολογούνται ως εξής: χρήση της βιβλιογραφίας, κατανόηση των μεθόδων και διαδικασιών, εξοικείωση με τα εργαλεία. Τελική εξέταση στο τέλος του εξαμήνου (70% του τελικού βαθμού).

Διδάσκει. Τ. Δημητρούλια

Το μάθημα έχει ως σκοπό να εξοικειώσει τους φοιτητές με τη μελέτη και τη δραματολογική ανάλυση των σημαντικότερων έργων του ευρωπαϊκού θεάτρου της περιόδου του 16ου και του 17ου αιώνα (Ισπανία, Αγγλία, ιταλικός και γαλλικός κλασικισμός) μέσα από έγκριτες μεταφράσεις. Το ενδιαφέρον εστιάζει κυρίως στο θεατρικό κείμενο και στην ανάλυσή του (θέμα, χώρος, χρόνος, δρώντα πρόσωπα, δράση, ύφος, πλοκή, σκηνικές οδηγίες, δραματική δομή, δραματικός σκοπός, ρυθμός). Επίσης, εξετάζεται το θεωρητικό πλαίσιο της περιόδου, η εξέλιξη της θεατρικής φόρμας, τα θεατρικά είδη, τα ζητήματα της αισθητικής και γίνεται ιστορική, κοινωνιολογική, φιλοσοφική ή γλωσσική προσέγγιση όταν το θεατρικό κείμενο το απαιτεί. Οι συνήθεις συγγραφείς αναφοράς είναι οι: Σαίξπηρ, Μακιαβέλλι, Μολιέρος, Μάρλοου, Κυντ, Τζόνσον, Ρακίνας, Καλντερόν, Λόπε δε Βέγκα. Αναζητούνται ακόμα, διακειμενικοί-συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα σε έργα και συγγραφείς.

Παράλληλα με την ανάλυση του κειμένου και το θεωρητικό πλαίσιο που τη συνοδεύει, γίνεται αναφορά σε σημαντικές παραστάσεις του παρελθόντος (παροτρύνονται οι φοιτητές να δουν παραστάσεις από ψηφιακά αρχεία) και σε παραστάσεις της τρέχουσας περιόδου, με έμφαση σε συγκεκριμένα στοιχεία του κειμένου και του τρόπου απόδοσής τους από διαφορετικούς σκηνοθέτες.

Η αξιολόγηση των φοιτητών/τριών γίνεται με γραπτή εξέταση στο τέλος του ακαδημαϊκού εξαμήνου με ερωτήσεις ανάπτυξης δοκιμίου και ελεύθερης δημιουργίας σχετικές με τη δραματολογία και τη δραματουργική ανάλυση. Η γλώσσα αξιολόγησης είναι η ελληνική. Για τους φοιτητές Erasmus δίνονται εργασίες στην αγγλική γλώσσα.

Διδάσκει: Ξ. Γεωργοπούλου

Το μάθημα παρακολουθεί κατά το δυνατόν αναλυτικά το σωζόμενο θεατρικό έργο του Ευριπίδη εστιάζοντας στα δράματα: Άλκηστις, Κύκλωψ, Μήδεια, Ελένη, Φοίνισσαι, Ηλέκτρα με βάση τρεις άξονες: i) δραματουργικό-κειμενικό, ii) σκηνικό-παραστασιακό και iii) ιδεολογικό-σημασιολογικό. Τα υπόλοιπα σωζόμενα δράματα σχολιάζονται πιο συνοπτικά, αλλά συμπεριλαμβάνονται στο πλαίσιο διακειμενικών αντιπαραβολών, αναλύσεων και συζητήσεων. Το μάθημα δομείται σε δεκατρείς (13) ενότητες, οι οποίες ακολουθούν την παρακάτω εξέλιξη, χωρίς ωστόσο να αποκλείονται επιμέρους διαφοροποιήσεις ανάλογα με τη ροή του μαθήματος και τις μαθησιακές ανάγκες του ακροατηρίου:

Οι φοιτητές/φοιτήτριες, μετά το πέρας του μαθήματος: ➢ Γνωρίζουν το γενικό ιστορικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η θεατρική παραγωγή του Ευριπίδη και τους τρόπους με τους οποίους οι ιστορικοί-κοινωνικοί όροι επηρέασαν αυτή την παραγωγή (ριζοσπαστικοποίηση της δημοκρατίας, εσωτερικές αντιθέσεις μεταξύ δημοκρατικών και αριστοκρατικών, θεσμικές εξελίξεις, ενίσχυση της αττικής συμμαχίας και του αθηναϊκού επεκτατισμού, διπλωματικές-στρατιωτικές συγκρούσεις με τη Σπάρτη και τους συμμάχους της, έναρξη και εξέλιξη του Πελοποννησιακού Πολέμου, ανάπτυξη της σοφιστικής, γενικότερη πνευματική και καλλιτεχνική ανάπτυξη της Αθήνας κ.ά.) ➢ Γνωρίζουν το ειδικό θεσμικό-διαγωνιστικό πλαίσιο, στο οποίο παραστάθηκαν οι τραγωδίες του Ευριπίδη και τους τρόπους με τους οποίους αυτό το πλαίσιο επενέργησε στη σύνθεση των τραγωδιών (εν Άστει Διονύσια, τρόπος διαγωνισμού των ποιητών, διαγωνιστικό πρόγραμμα, διαγωνισμοί ποιητών και υποκριτών κ.ά.) ➢ Γνωρίζουν τον θεατρικό κώδικα και τα βασικά επιμέρους σημειακά συστήματά του, που ακολούθησε ή/και εξέλιξε ο Ευριπίδης (δομή, μορφή και περιεχόμενο του θεατρικού κειμένου, θεατρικός χώρος, σκηνικός χώρος, (χορο)διδασκαλία, σκηνογραφία, ενδυμασία, αριθμός και φύλο υποκριτών, Χορός κ.ά.). ➢ Έχουν σφαιρική δραματολογική γνώση των βασικών χαρακτηριστικών του θεατρικού έργου του Ευριπίδη, σε επίπεδο δραματικής σύνθεσης, σκηνικής παρουσίασης και σημασιολογικής-ιδεολογικής σύστασης. ➢ Εντοπίζουν τις εξελίξεις, τις καινοτομίες ή και τις παλινδρομήσεις που σημειώνονται κατά τη διάρκεια της θεατρικής δημιουργίας του Ευριπίδη, από την Άλκηστη του 438 π.Χ. μέχρι τις μετά θάνατον παρασταθείσες τραγωδίες Βάκχαι και Ιφιγένεια εν Αυλίδι, σε επίπεδο δραματικής σύνθεσης, σκηνικής παρουσίασης και σημασιολογικής-ιδεολογικής σύστασης των έργων. ➢ Αναγνωρίζουν και κατανοούν τις συγκλίσεις και τις αποκλίσεις του θεατρικού έργου του Ευριπίδη σε σχέση με το θεατρικό έργο του Αισχύλου και του Σοφοκλή, σε επίπεδο δραματικής σύνθεσης, σκηνικής παρουσίασης και σημασιολογικήςιδεολογικής σύστασης. ➢ Έχουν μια συνοπτική σφαιρική θεώρηση της ιστορίας της πρόσληψης του θεατρικού έργου του Ευριπίδη. ➢ Έρχονται σε επαφή και κατανοούν διαφορετικές δυνατότητες ερμηνευτικής ανάλυσης και σκηνοθετικής πρότασης των εξεταζόμενων έργων, λαμβάνοντας υπόψη τους πολλαπλούς παράγοντες που συνθέτουν τη θεατρική επικοινωνία σε επίπεδο πομπού, μηνύματος και αποδέκτη. ➢ Ενθαρρύνονται και μπορούν να προτείνουν τη δική τους δραματολογική ανάγνωση σε θέματα δραματικής δομής, σκηνικής παρουσίασης και σημασιολογικήςιδεολογικής ανάλυσης των έργων.

Διδάσκει: Αι. Διαμαντάκου

eclass: https://eclass.uoa.gr/courses/MUSIC175/

Το μάθημα «Μουσική, χορός και πολιτική» εξετάζει τους τρόπους που οι επιτελεστικές τέχνες της μουσικής και του χορού εμπλέκονται με την πολιτική σε διαφορετικά ιστορικά και πολιτισμικά πλαίσια. Θα μας απασχολήσουν οι τρόποι διερεύνησης της σχέσης μουσικής, χορού και πολιτικής που μεθοδολογικά εκτείνονται από την ανθρωπολογική μελέτη αρχείων (ιστορικών ντοκουμέντων, ημερήσιου και περιοδικού τύπου εφημερίδων ), τη συλλογή και μελέτη των στίχων τραγουδιών διαμαρτυρίας και αντίστασης αλλά και την εκπόνηση επιτόπιων ανθρωπολογικών ερευνών. Θεωρητικά θα συζητήσουμε τους τρόπους προσέγγισης που υιοθέτησαν οι πολιτισμικές σπουδές, κοινωνικές επιστήμες και η ανθρωπολογία ειδικότερα στη μελέτη της σχέσης της μουσικής με τα κοινωνικά κινήματα. Θεματικά θα ασχοληθούμε με τη σχέση του χορού και της πολιτικής σε ολοκληρωτικά καθεστώτα στην Ευρώπη και των εθνικών πολιτικών επιλογών ανάδειξης μιας συγκεκριμένης μουσικής και χορευτικής παράδοσης σε ευρωπαϊκές και αραβικές κουλτούρες. Τέλος, θα επικεντρώσουμε στη σχέση της μουσικής και του χορού με την σύγχρονη πολιτική και κινηματική πραγματικότητα στην Ελλάδα.

Μέθοδοι αξιολόγησης: Ο τρόπος εξέτασης του μαθήματος θα ανακοινωθεί στο eclass Μαθησιακά αποτελέσματα: Να κατανοήσουν οι φοιτήτριες και οι φοιτητές την θεωρητική και μεθοδολογική προσέγγιση της σχέσης μουσικής, χορού και πολιτικής Να αναπτύξουν την συγκριτική και συνθετική σκέψη αποκτώντας γνώσεις ως προς τις διαφορετικές πολιτικές χρήσης των επιτελεστικών τεχνών της μουσικής και του χορού. Να προβληματιστούν ως προς τη δυναμική της μουσικής και του χορού σε μια κινηματική διαδικασία Να διευρύνουν τις γνώσεις τους με βάση ιστορικά παραδείγματα ως προς τους τρόπους που η επίσημη πολιτική επιλέγει να αναδείξει μία μουσική/χορευτική παράδοση, να ‘διαγράψει’ ή να απαγορεύσει κάποια άλλη προκειμένου να διαμορφώσει νέες συνειδήσεις ή να χειραγωγήσει παλιές.

Διδάσκει:Μ. Παπαπαύλου

Το μάθημα αυτό εισάγει τους φοιτητές στη μελέτη και ανάλυση διαφόρων όψεων της οργάνωσης της ελληνικής κοινωνίας και του λαϊκού της πολιτισμού.

Παρουσιάζονται και συζητούνται στην τάξη θεωρίες, θέματα και παραδείγματα προερχόμενα από την ελληνική αστική και αγροτική κοινωνία και από την ελληνική διασπορά. Μελετώνται κοινωνικές και πολιτισμικές εκφάνσεις της ζωής στην Ελλάδα και στην ελληνική διασπορά και εισάγονται οι φοιτητές και οι φοιτήτριες στις σύγχρονες μεθοδολογικές προσεγγίσεις της λαογραφίας (για παράδειγμα, την κοινωνικο-ιστορική, την ολιστική, την πολυτοπική και τη συγκριτική μέθοδο έρευνας των φαινομένων του λαϊκού πολιτισμού), στον διεπιστημονικό της διάλογο με τις όμορές της κοινωνικές επιστήμες.

Ειδικότερα, το μάθημα εξετάζει τις υλικές, κοινωνικές και συμβολικές διαστάσεις της μνήμης και της ταυτότητας διαφόρων τοπικών ομάδων στην Ελλάδα και στην ελληνική διασπορά, εστιάζοντας σε έθιμα και τελετουργίες του κύκλου της ζωής και του κύκλου του χρόνου, όσον αφορά στις αξίες, τις πρακτικές και τα σύμβολά τους. Επίσης, προσεγγίζονται ορισμένα σύγχρονα κοινωνικά και οικονομικά φαινόμενα του ελληνικού αστικού χώρου (π.χ. δημόσιο τελετουργικό, παρελάσεις και εορταστικές εκδηλώσεις, σύγχρονες επαγγελματικές μορφές και συσσωματώσεις), και αναλύεται η δράση και η οργάνωση διαφόρων κοινωνικών ομάδων στη σύγχρονη πόλη στην Ελλάδα και στην ελληνική διασπορά. Ιδιαίτερα διερευνάται ο τρόπος συγκρότησης της συλλογικής (κοινοτικής, λαϊκής) μνήμης και η μεταβίβασή της ως πολιτιστικής κληρονομιάς (heritage) από μια γενιά στις επόμενες στο περιβάλλον της ζωντανής διαπροσωπικής επικοινωνίας (αφήγηση, τελετουργία, π.χ. αναμνηστήριες τελετές) αλλά και στο διαδίκτυο (νέα προφορικότητα) στην περίπτωση της ελληνικής διασποράς. Το μάθημα εμπλουτίζεται με προβολές υλικού από επιτόπιες εθνογραφικές έρευνες στην Ελλάδα και στην διασπορά της, με ομιλίες προσκεκλημένων επιστημόνων και με επισκέψεις σε μουσεία ή άλλους χώρους λαογραφικού ενδιαφέροντος.

Οι φοιτητές αξιολογούνται με τελική γραπτή εξέταση. Προαιρετικά μπορούν να ενισχύσουν τον βαθμό τους με υποβολή ερευνητικής εργασίας βασισμένης σε πρωτογενές, βιβλιογραφικό ή/και αρχειακό υλικό. Μέσα στα πλαίσια της εκπόνησης των εργασιών αυτών δίνεται η δυνατότητα παρακολούθησης ειδικών σεμιναρίων για τη συγκέντρωση λαογραφικού υλικού από το πεδίο της έρευνας μέσω συνεντεύξεων/ αφηγήσεων ζωής ή προσωπικής εμπειρίας, καθώς και πρακτικών ασκήσεων επιτόπιας έρευνας, ώστε οι φοιτητές να κατανοήσουν καλύτερα τη μέθοδο εργασίας και έρευνας στο εθνογραφικό πεδίο. Επιλεγμένες εργασίες συλλογής πρωτογενούς λαογραφικού υλικού προερχόμενου από επιτόπια έρευνα και συνεντεύξεις/αφηγήσεις ζωής κατατίθενται στο Αρχείο Χειρογράφων και στο Αρχείο Αφηγήσεων Ζωής Μεταναστών, Προσφύγων και Ελλήνων της Διασποράς του Λαογραφικού Μουσείου και Αρχείου του Τμήματος Φιλολογίας, προς ερευνητική χρήση.

Διδάσκει: Γ. Κούζας

Με το πέρας του μαθήματος αναμένεται ότι οι φοιτητές/τριες θα είναι σε θέση να:

>αναγνωρίζουν την ιστορική, κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτισμική εξέλιξη της Λατινικής Αμερικής από την προκολομβική περίοδο μέχρι και σήμερα, και να περιγράφουν τα βασικά χαρακτηριστικά της, δίνοντας έμφαση τόσο σε γεγονότα, φιλοσοφικά και ιδεολογικά ρεύματα, όσο και σε έργα σημαντικών προσωπικοτήτων.
διακρίνουν τις ομοιότητες και τις διαφορές κάθε περιόδου.
ταξινομούν τα διάφορα επιτεύγματα στο ευρύτερο ιστορικό, κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο της εποχής με βάση τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
(συγκρίνουν), να διαφοροποιούν και να συνδυάζουν ιστορικές, πολιτισμικές και κοινωνικές καταστάσεις χρησιμοποιώντας την κατάλληλη μεθοδολογία και σύγχρονη ορολογία.
εξηγούν και να προχωρούν σε κρίσεις σχετικά με ερμηνευτικά ζητήματα ιστορικού, κοινωνικού, πολιτικού και πολιτισμικού περιεχομένου, χρησιμοποιώντας την ισπανική γλώσσα.
αξιολογούν τα γεγονότα και τα επιτεύγματα του πολιτισμού της Λατινικής Αμερικής με βάση τα βασικά χαρακτηριστικά τους και να αντιμετωπίζουν.

Το περιεχόμενο του μαθήματος αφορά στα εξής: α) Προκολομβιανοί πολιτισμοί (Μάγιας, Αζτέκοι, Ίνκας) β) Περίοδος της Κατάκτησης και Αποικιοκρατίας (από το 16ο αιώνα έως το 19ο αιώνα) γ) Σύγχρονη περίοδος (από το 19ο αιώνα έως σήμερα)

Η διδασκαλία του μαθήματος δίνει τη δυνατότητα διαλόγου μεταξύ φοιτητών/τριών και διδάσκοντος. Επιδιώκεται η ενασχόληση των φοιτητών/τριών με εποπτευόμενες εργασίες/ασκήσεις και γενικότερα η αυτόνομη μάθηση. Παρέχεται έντυπη και ηλεκτρονική βιβλιογραφία.

Διδάσκει: Ε. Μίνεβα

Το μάθημα «Εθνογραφικός Κινηματογράφος και Ντοκιμαντέρ» (eclass: https://eclass.uoa.gr/courses/MUSIC148/) καλύπτει ποικίλα θεωρητικά ζητήματα σχετικά με τον κινηματογράφο του πραγματικού και τη μυθοπλασία, τις κινηματογραφικές σπουδές και την εθνογραφία, την οπτική ανθρωπολογία και την ανθρωπολογία των μέσων, τα εθνομουσικολογικά φιλμ και τα μουσικά ντοκιμαντέρ. Στο πλαίσιο των διαλέξεων πραγματοποιείται ανάλυση λόγου και κριτική συζήτηση παλαιότερων και σύγχρονων εθνογραφικών ταινιών. Το μάθημα υποστηρίζεται από οπτικοακουστικά παραδείγματα και η βαθμολόγησή του γίνεται με ενδιάμεση πρόοδο, τελική εργασία και γραπτές εξετάσεις.

Η αξιολόγηση του μαθήματος προκύπτει από: Α) Προαιρετική ενδιάμεση πρόοδο (20%) που αφορά στη δημιουργική απόκριση των φοιτητών στο θεωρητικό πλαίσιο του μαθήματος, καθώς και στις ταινίες που προβλήθηκαν κατά τη διάρκεια των διαλέξεων. Β) Υποχρεωτική τελική ατομική εργασία (40%) που αφορά σε ανάλυση και σχολιασμό μίας ταινίας (εθνογραφικό φιλμ ή ντοκιμαντέρ) με μουσικό ή άλλο πολιτισμικό περιεχόμενο. Γ) Υποχρεωτικές τελικές γραπτές εξετάσεις (40%) που περιλαμβάνουν ερωτήματα ιστορικής, θεωρητικής και μεθοδολογικής υφής σχετικά με το πλαίσιο του μαθήματος, συγκριτική αναφορά σε οπτικοακουστικά παραδείγματα από σχετικές ταινίες, συνοπτική παρουσίαση της ατομικής εργασίας (βλέπε Β.) και των συμπερασμάτων της.

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές Α) διαθέτουν: ένα συνεκτικό και επαρκές σώμα γνώσεων περί εθνογραφικού κινηματογράφου και ντοκιμαντέρ, αντίληψη της ιστορικής πορείας των δύο ανωτέρω προσεγγίσεων, εισαγωγικές πληροφορίες πάνω στο θεωρητικό πλαίσιο του γνωστικού αντικειμένου, Β) γνωρίζουν και κατανοούν: τις κύριες αρχές του επιστημονικού κλάδου της οπτικής ανθρωπολογίας, τις σχετικές με το θέμα εξειδικευμένες πηγές βιβλιογραφίας και φιλμογραφίας, την ορθή χρήση των συστηματικών εργαλείων και τεχνικών για βασικά ζητήματα του πεδίου, Γ) είναι σε θέση: να σχεδιάζουν και να υλοποιούν αντίστοιχες επιστημονικές εργασίες σε ατομικό επίπεδο, να μεταφέρουν την εμπειρική τους προσέγγιση σε περιστάσεις εκτός της ακαδημαϊκής έρευνας, να εφαρμόζουν κριτική μεθοδολογία στην πολιτισμική-κινηματογραφική ανάλυση και ερμηνεία.

Διδάσκει: Ι. Πουλάκης

Το μάθημα αποτελεί βασικό εισαγωγικό μάθημα στην Ιταλική Λογοτεχνία και την ιστορία της. Σκοπός της μαθήματος είναι η εισαγωγή των φοιτητών/φοιτητριών στην Ιστορία της Ιταλικής Λογοτεχνίας από τις αρχές τους 17ου αιώνα με το κίνημα του Μπαρόκ μέχρι το τέλος του 20ού αιώνα. Αναλύονται η εποχή του Μπαρόκ και το χαρακτηριστικό της meraviglia στη λογοτεχνία αλλά και στην επιστήμη, με τους κυριότερους εκπροσώπους Giambattista Marino και Galileo Galilei. Η τελευταία δεκαετία του 17ου αιώνα καλύπτεται από τον νεοκλασικισμό και την ίδρυση της Ακαδημίας της Αρκαδίας, κίνημα που θα οδηγήσει στην καλύτερη οργάνωση των ιταλών διανοουμένων. Θα παρουσιαστεί επίσης ο κυριότερος εκπρόσωπος της Αρκαδίας – αυτοκρατορικός ποιητής στην αυλή της Βιέννης – Pietro Metastasio, ο οποίος προκάλεσε μεγάλη επανάσταση στο λυρικό θέατρο. Στο δεύτερο μισό του δέκατου όγδοου αιώνα θα παρουσιαστεί το πολύπλευρο ρεύμα του Διαφωτισμού, με κυριότερους εκπροσώπους στην Ιταλία τους Carlo Goldoni και Vittorio Alfieri στο θέατρο, τον Giuseppe Parini στην ποίηση και τους αδελφούς Verri στην δοκιμιογραφία και στον πεζό λόγο. Επίσης, παρουσιάζονται και αναλύονται: το ρεύμα του νεοκλασικισμού με τους Vincenzo Monti και Ugo Niccolò Foscolo, το ιταλικό ρομαντικό κίνημα με τον σημαντικό διανοούμενο, ποιητή και πεζογράφο Alessandro Manzoni, αλλά και ο μέγιστος ποιητής, λόγιος και φιλόλογος Giacomo Leopardi. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα συναντάμε τον Νομπελίστα ποιητή Giosuè Carducci και τον ευαίσθητο ποιητή της φύσης, της υπαίθρου και της αγροτικής ζωής Giovanni Pascoli. Στο κατώφλι του 20ού αιώνα κυρίαρχη είναι η μορφή του Gabriele D’Annunzio και το πρωτοπόρο κίνημα των Φουτουριστών, που αποτέλεσε τη μήτρα των Πρωτοποριών του 20ού αιώνα, με τον ιδρυτή Filippo Tommaso Marinetti. Οι «παρακμιακοί» και Ερμητιστές ποιητές αποτελούν τον επόμενο σταθμό του 20ού αιώνα, όπως επίσης και οι ποιητές Umberto Saba, ο νομπελίστας Eugenio Montale και ο Giuseppe Ungaretti. Τον 20ό αιώνα κλείνουν ο νομπελίστας ποιητής Salvatore Quasimodo, ο νεωτεριστής Cesare Pavese, ο Italo Calvino και ο μεγαλύτερος ίσως διανοούμενος του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα Pier Paolo Pasolini.

Διδάσκει: Ι. Δ. Τσόλκας

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΜΗΜΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2025-2026
	ΠΡΟΣΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ 2025-2026
Α΄ ΕΞΑΜΗΝΟ
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΓY01
ΓΥ02
ΛΥ01

Επιλεγόμενα Ελληνικά Μαθήματα (Επιλέγονται μόνο 2 από τα προσφερόμενα μαθήματα)
ΕΕΙ01
ΕΥ02
ΘΣ24
ΙΑ01
ΙΙ88
ΙΣΠ008
ΙΣΠ109
ΙΤΑ011
ΚΦΑ09
ΜΟ81
ΦΣ20

B΄ ΕΞΑΜΗΝΟ
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΓΥ03
ΓΥ04
ΛΥ02

Επιλεγόμενα Ελληνικά Μαθήματα (Επιλέγονται μόνο 2 από τα προσφερόμενα μαθήματα)
ΕΝ10
ΕΥ05
ΕΨ12
ΕΨ13
ΘΣ09
ΙΑ17
ΙΙ30
ΙΙ84
ΙΣΠ106
ΙΤΑ014
ΙΤΑ048
ΤΕΚ222
ΦΦ04
ΨΧ19
ΨΧ76

Γ΄ ΕΞΑΜΗΝΟ
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΓΥ05
ΛΥ03
ΛΥ04

Επιλεγόμενα Ελληνικά Μαθήματα (Επιλέγονται μόνο 2 από τα προσφερόμενα μαθήματα)
ΓΦΓ37
ΕΠ10
ΕΥ04
ΕΨ19
Θ450
IΤΑ065
ΚΦΛ06
ΜΜ131
ΜΦΛ07
ΠΔ162
ΠΔ206
ΦΠΨ34
ΦΣ16
ΨΧ79

Δ΄ ΕΞΑΜΗΝΟ
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΓΥ06
ΛΥ05
ΛΥ06

Επιλεγόμενα Ελληνικά Μαθήματα (Επιλέγονται μόνο 2 από τα προσφερόμενα μαθήματα)
ГΦΛ04
ΕΠ11
ΕΨ11
ΘΕ110
Μ308
ΜΜ86
ΠΔ119
ΠΔ216
ΦΠΨ91
ΨΧ06
ΨΧ56

Ε΄ ΕΞΑΜΗΝΟ
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΓΥ07
ΛΥ07

Υποχρεωτικά Μαθήματα Επιλογής (Επιλέγεται 1 μάθημα από κάθε ομάδα)
ΟΜΑΔΑ Α΄
ΓΕ131
ΓΕ133
ΛΕ120
ΛΕ164
ΛΕ197
ΟΜΑΔΑ Β΄
ΓΕ99
ΓΕ126
ΛΕ74
ΛΕ191
ΛΕ198
ΟΜΑΔΑ Γ΄
ΓΕ79
ΓΕ88
ΓΕ105
ΛΕ133
ΛΕ182
ΛΕ190

ΣΤ΄ ΕΞΑΜΗΝΟ
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΓΥ08
ΛΥ08

Υποχρεωτικά Μαθήματα Επιλογής (Επιλέγεται 1 μάθημα από κάθε ομάδα)
ΟΜΑΔΑ Α΄
ΓΕ68
ΓΕ127
ΛΕ58
ΛΕ172
ΟΜΑΔΑ Β΄
ΓΕ87
ΓΕ128
ΛΕ09
ΛΕ195
ΛΕ200
ΟΜΑΔΑ Γ΄
ΓΕ65
ΓΕ94
ΛΕ173
ΛΕ181
ΛΕ187

Ζ΄ ΕΞΑΜΗΝΟ
Υποχρεωτικά Μαθήματα Επιλογής (Επιλέγεται 1 μάθημα από κάθε ομάδα)
ΟΜΑΔΑ Α΄
ΓΕ28	*Οι φοιτητές/τριες που δεν θα επιλέξουν ΠΡΑΚΤΙΚΗ Ι, θα επιλέξουν ένα επιπλέον μάθημα είτε ΓΓ είτε ΛΠ από τις υπόλοιπες ομάδες του εξαμήνου
ΟΜΑΔΑ Β΄
ΓΕ81
ΓΕ106
ΓΕ132
ΛΕ18
ΛΕ117
ΟΜΑΔΑ Γ΄
ΓΕ20
ΓΕ52
ΓΕ107
ΛΕ13
ΛΕ193
ΛΕ194
ΟΜΑΔΑ Δ΄
ΓΕ50
ΓΕ134
ΛΕ49
ΛΕ155
ΛΕ199
Η΄ ΕΞΑΜΗΝΟ

ΟΜΑΔΑ Α΄
ΓΕ41	**Οι φοιτητές/τριες που δεν θα επιλέξουν ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΙI, θα επιλέξουν ένα επιπλέον μάθημα είτε ΓΓ είτε ΛΠ από τις υπόλοιπες ομάδες του εξαμήνου

ΟΜΑΔΑ Β΄
ΓΕ27
ΓΕ76
ΛΕ54
ΛΕ57
ΛΕ138

ΟΜΑΔΑ Γ΄
ΓΕ34
ΓΕ129
ΓΕ130
ΛΕ123
ΛΕ175
ΛΕ196
ΟΜΑΔΑ Δ΄
ΓΕ110
ΛΕ174
ΛΕ189

ΠΡΟΣΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ 2026-2027

ΠΡΟΠΤΥΧΙΑΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ: